Ter gelegenheid van Donalds 75ste verjaardag: Bob Evers, pagina 20!

Hiep, hiep, hoera! Donald Duck wordt vandaag 75 jaar. Van harte gefeliciteerd, Donald!

Al moet ik zeggen dat het juist vandaag wel erg stil is rond Donald.


(Illustraties: Carl Barks, © Disney)
Okee, zojuist een item in het Jeugdjournaal en in het RTL Nieuws van half acht, maar voor de speciale verjaardagsdvd zullen we tot morgen moeten wachten, de Vakantieboeken verschijnen pas donderdag en we zullen tot vrijdag moeten wachten om erachter te komen, waar de jarige Donald na die kortsluiting in Willies werkplaats gebleven is.

De traktatie van vandaag zal dus uit dat andere populaire Nederlandse stripblad moeten komen, de Eppo! We gaan gewoon vrolijk verder met de strip die we zonder Donald nooit op deze manier hadden kunnen maken, Bob Evers. En ook daar een mooi rond getal, want we zijn aangeland op pagina 20.
Dit is de scene waar Willy van der Heide zijn nevenfiguren hergroepeert. Zo ruilt tante Ginny van plaats met Peters en Sparks en neemt zij de verpleging van de gewonde piloot Gary over.
Niet voor niks, want Willy van der Heide heeft in zijn verhaal de hulp van Peters en Sparks hard nodig voor de strijd tegen Breitstein en de zijnen. Maar toch…er wordt niet zomaar stuivertje gewisseld in het verhaal. Het gebeurt met reden. En in onze Bob Evers strip zie je dat misschien nog wel duidelijker dan in het boek.
Winstone had zich op de vorige pagina al bij het groepje van Arie, Paul en Jeffries aangesloten, maar op deze pagina meldt ook Marsh zich met een bijzondere ontdekking.
En opnieuw wordt duidelijk dat er iets speelt tussen Marsh en Winstone.
En tot slot van deze pagina een hele mooie cliffhanger. Arie komt op een van zijn geniale ideeen. Al zal wel blijken dat hij daarvoor alle hulp die hij nu heeft ook heel erg goed kan gebruiken. Maar dat is iets voor Eppo 11. Tot die tijd is hier scenario-pagina 20 met, ter gelegenheid van Donalds verjaardag, extra veel zwart-wit plaatjes:

PAGINA 20a:

1. Paul houdt op zijn beurt Arie weer tegen. Arie probeert hem te vertellen wat de boeven met Anderson aan het doen zijn. Op de achtergrond haalt Winstone een lang, vlijmscherp mes te voorschijn uit een leren huls die tegen zijn been bevestigd is.
PAUL: laat haar gaan! ze doet toch wat ze eenmaal in haar hoofd heeft. bovendien, het is een vrouw en ze bereikt allicht meer dan wij.
ARIE: ja, maar die schurken hebben anderson zowat in zijn blootje vastgebonden in de felle zon en…

2. Winstone oefent met het mes op de manier van een messenwerper. Hij werpt het mes van zich af.
WINSTONE: we moeten hem bevrijden. ik kan aardig met dit ding overweg.

3. Op dat moment komt Marsh achter de rotsen vandaan. (Hij is langs het stenenveld gelopen) Zijn oog zit nog halfdicht en zijn gezicht is blauw en groen opgezet. Hij heeft iets in zijn hand geklemd. Het mes van Winstone belandt vlak voor zijn voeten.
MARSH: ha, daar zijn jullie. moet je nu eens zien wat… !!
GELUID VAN HET MES: TSJAK!

4. Mediumshot van Marsh, Paul en Jeffries die een klein, nikkelen pistool bekijken dat op de handpalm van Marsh ligt. Jeffries lacht nerveus. Marsh kijkt geërgerd naar Winston die op de achtergrond zijn mes opraapt.
MARSH: die pekinees was de tas van tante ginny aan het bewerken en toen viel dit er uit.
JEFFRIES: een pistool? maar dit is toch te gek! waarom heeft dat mens ons niet verteld dat ze dat bij zich had?

5. Close-up van Marsh, die plots een pistoolschot hoort.
MARSH: ze beseft niet hoe ernstig onze toestand is, en…
GELUID VAN HET SCHOT: PANG!


PAGINA 20b:

1. Tante Ginny komt woedend terug aanzetten. Paul geeft nuchter commentaar.
TANTE GINNY: ze vertikten het om ons wat water te geven. het kon ze niet schelen wat er met ons gebeurt. de schoften hebben op me geschoten.
PAUL: mijn geliefde tante heeft blijkbaar geen succes gehad.

2. Door het stenenveld komen Peters en Sparks naar de grot toe.
PETERS: hebben jullie anderson al gezien? wij hebben nog een probleem…
SPARKS: gary heeft flinke koorts gekregen. hij heeft de hele nacht op zijn matras liggen liggen woelen.

3. Tante Ginny gaat het stenenveld in. Ze gebaart de anderen eindelijk eens iets te ondernemen. Zowel Jeffries als Arie staan te peinzen.
TANTE GINNY: dan ga ik hem verplegen. en doen jullie in vredesnaam ook eens wat!
JEFFRIES: maar wat? eerst anderson bevrijden, lijkt me. water en wapens, alles in één keer lukt nooit. we hebben maar één licht pistool…

4. Winstone toont opgetogen zijn mes. Jeffries wordt even afgeleid, maar gaat door met zijn overpeinzing.
WINSTONE: u vergeet een ervaren messenwerper!
JEFFRIES: goed, goed, een onnozel pistool en een mes! misschien lukt het ons met de nodige bluf. we moeten anderson bevrijden en onmiddellijk weer op de loop gaan.

5. Arie staat opeens op en roept uit dat hij een idee heeft. Jeffries kijkt hem verbouwereerd aan.
ARIE: ik heb het gevonden!
JEFFRIES: ??

Tot de volgende keer!

De bladen en boeken van deze week

In Nederland zijn de verkiezingen alweer voorbij. Op de officiële uitslag is nog even wachten tot morgenavond. Maar verder herinneren alleen de halfvergane affiches op de billboard nog aan de verkiezingsdag en natuurlijk de 12e Kleine Napoleon-strip in op bladzijde 20 van Eppo 10.
De Europese verkiezingen waren ook helemaal niet de inspiratiebron voor deze gag. Dat was het feit dat het idee van één groot Europa in feite al sinds Julius Caesar bestaat. Maar ook Napoleon heeft op latere leeftijd op zijn minst geprobeerd om dat voor elkaar te krijgen. Tot hij zijn Waterloo vond, uiteraard.
Deze gag is ook de eerste die ik, net als mijn scenario’s voor Donald Duck, heb uitgeschetst. En zoals je ziet hoort het eerste plaatje eigenlijk niet in de gag thuis. Dat is er door tekenaar Dick Heins aan toegevoegd. Waarop ik het woord ‘belachelijk’ uit plaatje 2 schrapte (omdat het al in plaatje 1 stond), maar die tekstwijziging is zoals je ziet helaas niet meer doorgekomen.

(Illustratie: Dick Heins)

Twee dagen voordat Eppo 10 in de winkel lag, verscheen Sesamstraat nummer 9 met daarin op bladzijde 10 en 11 een nieuwe strip van Bert en Ernie. Alle items in het Sesamstraat magazine en dus ook de strip hebben deze keer te maken met buitenspelen. En dat in verband met de Nationale Straatspeeldag die volgende week woensdag 10 juni zal worden gehouden. Een dag waarop er geen auto’s in de straten rijden en kinderen naar hartelust buiten kunnen spelen. Behalve natuurlijk als Ernie in die straat woont, want dan blijken er opeens toch gevaarlijke autootjes door de straat te rijden. De strip is overigens getekend door de Braziliaanse tekenaar Silvio Spotti, een van onze vaste blogbezoekers en natuurlijk ook de man die Brasil Bob tekende.

(Illustratie: Silvio Spotti (Magic Eye Studio), © Sesame Workshop)

Meer over Sesamstraat 9 vind je op: http://www.zpress-magazines.nl/uitgave/6_sesamstraat
En meer over de nationale Straatspeeldag op de site van Veilig Verkeer Nederland: http://www.veiligverkeernederland.nl/nl/cms/start.htm

Maar voor het zover is er op 9 juni eerst nog de 75ste verjaardag van niemand minder dan Donald Duck. En dat wordt gevierd met een aantal bijzondere uitgaven, waarvan er intussen al een aantal in de winkel liggen. Zo verscheen donderdag het eerste nummer van een personality-glossy met de titel ‘Donald’. Met daarin naast een 24 pagina’s tellende ‘literaire’ Donald Duck-strip ook een gloednieuwe onepager van Franka.
In Donald Duck zelf verdwijnt de wereldberoemde eend na een kortsluiting in Willies werkplaats en zit bovendien heel Duckstand in het donker.
En dan is er nog dit gloednieuwe Jonge Woudlopers Avonturenboek.

(Illustratie: © Disney)

Met daarin op bladzijde 2 t/m 11 een Jonge Woudlopersverhaal dat ik samen schreef met collega Paul Hoogma. Paul pagina 1, ik pagina 2, enzovoorts. Een verhaal dat ingaat op het verdwijnen van sommige planten- en diersoorten omdat ze extreem gevoelig zijn voor veranderingen in het milieu. In dit verhaal gaat het om de zogenaamde herfstboleet, een paddestoel die in het scenario nog de ‘bonte herfstparel’ heette. Het verhaal werd getekend door de Spaanse tekenaar Santiago Barreira en verscheen al eerder in Donald Duck 38-1999. Nu dus voor het eerst in album als hoofdverhaal in het Jonge Woudlopers Avonturenboek deel 4.
De uitsmijter van dit 64 pagina’s tellende album op klein formaat is overigens iets heel bijzonders. Dat is namelijk een van de Jonge Woudlopersverhalen waarvoor de wereldberoemde Donald Ducktekenaar Carl Barks in de jaren 70 het scenario schetste. Het verhaal ‘Bad Day for Troop “A” ’ werd in eerste instantie getekend door de Amerikaanse tekenaar Tony Strobl, maar diens tekeningen deden helaas geen recht aan de oorspronkelijke scenarioschetsen van Carl Barks. In de jaren 90 pakte onze eigen Daan Jippes op verzoek van de Nederlandse Duckredactie dit verhaal opnieuw op en werkte het verhaal aan de hand van de schetsen van Carl Barks volledig opnieuw uit in ‘Barksstijl’.

(Illustratie: Carl Barks en Daan Jippes, © Disney, bron: I.n.du.c.k.s.)

Deze Carl Barks-Daan Jippes versie is o.a. te vinden in De Beste Verhalen van Donald Duck 86: Donald Duck als tegenstander, maar voor wie dat album niet heeft of het Jonge Woudlopersverhaal ‘Een zwarte dag voor groep “A” ’ ook in deze albumversie wil hebben, is het nu te vinden vanaf bladzijde 59 van het nieuwe Jonge Woudlopers Avonturenboek 4.

Tot de volgende keer!

Eppo 10: Ochtend in de woestijn

Oei, dat was lang geleden. Ineens een Eppo op donderdag in de bus in plaats van op woensdag. Maar goed, Eppo nummer 10 is er, bij de abonnees en in de winkel. Met o.a. een Europese aflevering van Kleine Napoleon (puur toeval, maar toch…), de boekenkast van Eric Herculus, een interview met Gerben Valkema en Elsje in het blad.... en op de cover:
















(Illustratie: Gerben Valkema, karikatuur: Mars Gremmen)




En bovenal natuurlijk alweer de tiende aflevering van ons nieuwste Bob Evers stripverhaal “Een overval in de lucht,” zoals gebruikelijk te vinden op bladzijde 24 en 25 van de nieuwste Eppo.
De 10e aflevering en dat betekent dat met deze Eppo pagina 20 van “Een overval in de lucht” wordt bereikt. Maar eerst pagina 19. De pagina waarop Jan er in zijn eentje op uittrekt om de verloren pistolen van de twee piloten te zoeken. Ergens in de woestijn, in het verlengde van de landingssporen. Een speurtocht waar onze Jan wel even zoet mee is.
En aangezien het inmiddels ochtend is geworden, melden zich diverse figuranten bij het overgebleven drietal. Zo verplaatst Winstone zijn bivak naar de grot waar Arie, Paul en Jeffries zitten en wil tante Ginny als eerste dat er actie ondernomen wordt.
En dan is er nog dat geniale idee van Arie, waarbij de hulp van sommige medepassagiers zeer welkom is. Maar daarover volgende keer meer. Hier is eerste pagina 19 van het scenario:

PAGINA 19a:

1. Onder de onbeschadigde rechtervleugel van het vliegtuig zit Platneus op een vouwstoeltje met zijn stengun te draaien. Hij zit met zijn rug tegen het landingswiel. Bij het eind van de vleugel staat Anderson, geheel uitgekleed met een handdoek om zijn heupen. Zijn voeten zijn gebonden. Om zijn borst onder zijn armen door is een tweede touw gebonden dat van boven aan de vleugel is vastgemaakt. Hij kan zo niet meer dan één pas doen. Twee meter voor hem staat een tafeltje met daarop vier glazen en twee flessen met water. Arie en Jan, op achtergrond verscholen tussen twee rotsblokken maar vrij dicht bij het vliegtuig, kijken verontwaardigd toe. Het stenenveld loopt tot voorbij het vliegtuig, dat onder het overhellende deel van de Pisa-rots staat.
ARIE: het zijn onmensen. als anderson zo in de felle zon moet blijven staan met al dat water buiten zijn bereik, is hij tegen de middag krankzinnig…
JAN: en anders sterft hij aan brandwonden in de tweede graad. dit houdt geen mens uit!

2. Jan staat op en vraagt Arie terug te gaan naar Paul en Jeffries. Arie stelt geen verdere vragen.
JAN: arie: ga jij nu naar paul en blijf bij hem. ik heb een plannetje dat misschien lukt, maar ik moet het alleen opknappen.
ARIE: goed!

3. Jan sluipt met een boog om het vliegtuig heen door de donkere, lege woestijn. Hij houdt de maan (iets aan stuurboord) aan als oriëntatiepunt.
JAN: ik moet die pistolen van peters en collega terugvinden.

4. Jan in de onmetelijke woestijnvlakte. Zo’n 1½ kilometer van het vliegtuig vandaan vindt hij de diepe groeven van de wielen en het staartstuk in het zand. Het wordt langzaam lichter en warmer.
JAN: de sporen van het vliegtuig! ergens in het verlengde daarvan moeten ze liggen.


PAGINA 19b:

1. Op het moment dat Arie terugkomt bij de grot komt daar van uit de andere richting Winstone aan gelopen. Hij begroet Arie hartelijk. Paul komt geeuwend de grot uit.
TEKSTBLOK: intussen…
WINSTONE: gek word je van die vrouwen! en van dat kefgeval! die tantes hebben vannacht aan één stuk door ruzie gemaakt. vind je het goed dat ik mijn bivak naar hier verleg?
PAUL: als je dat de moeite waard vind voor de korte tijd die we nog te leven hebben…

2. Jeffries komt nors de grot uit. De anderen kijken hem verbaasd aan. Arie grinnikt.
JEFFRIES: morgen. ontbijt klaar?

3. Winstone valt uit tegen Jeffries. Paul reageert, maar ziet op dat zelfde moment ook Tante Ginny naar hen toe komen lopen. Ze heeft haar boek “Zij stond alleen” bij zich.
WINSTONE: hoe lang denk je dat we dit soort begrafenishumor nog kunnen verdragen?
PAUL: net zolang als we… nee maar, daar komt mijn tante aanstevenen.

4. Een verontwaardigde Tante Ginny spreekt de vier mannen toe. Jeffries kijkt haar scherp aan.
TANTE GINNY: wat zijn jullie voor kerels dat je daar maar staat te staan? heeft nog niemand het in zijn hoofd gehaald, dat we water en voedsel van dat geboefte moeten eisen?
JEFFRIES: denkt u soms dat ze het ons zo maar zullen geven?

5. Tante Ginny loopt vastberaden weg in de richting van het vliegtuig. Arie probeert haar tegen te houden.
TANTE GINNY: als je het niet vraagt, kun je het ook niet weten. maar als jullie soms bang zijn, dan ga ik wel.
ARIE: ja, maar…

Tot de volgende keer!

Willems 94ste geboortedag

Vandaag is het wel precies 94 jaar geleden dat Willy van der Heide, de schrijver en bedenker van de originele Bob Eversverhalen, werd geboren. En wel op 3 juni 1915 onder zijn echte naam Willem van den Hout. Behalve de avonturen van Bob Evers heeft Willem van den Hout in zijn leven nog een heel wat andere boeken en verhalen op zijn naam staan onder bijna even zoveel pseudoniemen. Willy van der Heide overleed in 1985, maar zijn werk leeft gelukkig nog steeds voor. En wij kunnen er in elk geval hele leuke en spannende strips van maken.
Dit jaar is het trouwens precies 60 jaar geleden dat het eerste Bob Evers boek van Willy van der Heide in de winkels lag. En dat was niet, zoals je misschien zou denken, Avonturen in de Stille Zuidzee, maar… Een overval in de lucht! Het verhaal dat wij dit jaar verstrippen voor Eppo verscheen al in 1949 in boekvorm.
Laten we hopen dat we het maken van de Bob Evers strips nog minstens zes jaar vol kunnen houden, zodat we in 2015 groots kunnen uitpakken bij de 100ste geboortedag van Willy van der Heide.
Meer over Willy van der Heide en zijn werk vind je o.a. op http://www.bobevers.nl/ en de Waterman-site ‘Page of Wood’ (http://waterman.mine.nu/~wood/index.php).

het "Graphic Novel" debat

Even nog het verslagje voor jullie.

Van links naar rechts ondergetekende, Peter Breedveld, Chris Bajema en Erik Noomen (foto's: Anne Jongeneel)

Donderdagmiddag was het dan zover. In het museumcafé van de Bibliotheek Bijzondere Collecties met nagelnieuwe Eisner hoofdredacteur (NU al een nieuwe hoofdredacteur???) Erik Noomen en stripjournalisten Chris Bajema en Peter Breedveld dan eindelijk, “en public”, mogen bomen over onze graphic novel. Vrienden, een belefenis, zo’n debat!

Precies over de helft van de discussietafel tekende zich vanaf de eerste dertig seconden de Grand Canyon af. Noomen en Bajema op gindse oever en Peter Breedveld en ik aan deze kant. De rechterkant, zeg maar. En eerlijk, het was niet de bedoeling er vanaf kiet zo hard in te vliegen. Maar jee, ik was er voor ingehuurd en voor zo’n diskussie wel leuker natuurlijk.

Meteen al bij het definiëringsrondje werd duidelijk dat noch Breedveld, noch ikzelf, ons konden vinden in de definiëring van de graphic novel als nieuw en zelfstandig genre. Maatvoering, kwaliteitsniveau. Geen enkele definitie gaf, volgens deze oever, de nieuwheidswaarde ten opzichte van de klassieke strip duidelijk aan, en sommige van die definities waren eigenlijk alleen maar neerbuigend naar alle stripvoorgangers. Wat was er nou precies zo nieuw aan die graphic novel ten opzichte van de klassieke strip? Bestond die Graphic Novel eigenlijk wel?

Daar kwamen Noomen en Bajema voor m’n gevoel niet goed uit. Ze kwamen daarna plots met de practische argumenten. Dat het begrip Graphic Novel dan toch tenminste een nieuwheidswaarde SUGGEREERDE, waarmee dan mooi weer ruimte in de recensiekolommen van kranten en tijdschriften kon worden geclaimd, en daarmee verkoop gestimuleers, klonk in onze oren wel errug strategisch. Is dat een genre? Dat het daarmee dus allemaal slecht modieus geneuzel werd en slechts de perfecte schaamlap voor stiekem stripminnende culturista’s (“Neenee, schatje, dit is geen strip. Dit is een Graphic Novel!!!”) .

Door naar de verkunsting en subsidiëring van het stripgenre.

Dat het aanschurken tegen ‘t rijkssubsidieapparaat in potentie wellicht GEVAREN met zich kon meebrengen voor de klassieke strip, oogstte enig hoongelach aan gene zijde. Daar werd de komst van de commissieambtenaren met hun subsidies (inclusief bijbehorende creatieve direktieven) in de piepkleine Nederlandse stripvijver juist weer als broodnodige en extreem welkome interventie gezien.

Aan het eind van het debat en vooral in het nagesprek, bij de biertjes, natuurlijk de klassieke polder- toenadering. Kijk, uiteindelijk wil iedereen het immers wel zien verbeteren in stripland. Daarover zijn we het allemaal wel eens.

Met Jean-Marc van Tol nog leuk nagepraat over die mogelijk nieuwe, stimulerende rol van de overheid. Jean-Marc begreep werkelijk NIETS van mijn bezorgdheid rondom kwaliteit en onafhankelijkheid, prees het subsidiesysteem met verve aan, en zag vooral verbeteringsmogelijkheden in de kolom uitgever-distributeur-winkelier. Dus alles wat tussen makers en publiek zit. Als we daar nou, met de centen van Plasterk, dáárin weer wat meer vaart konden krijgen, Hans!

Okee, het debat was gedaan. Iedereen een handje gegeven en weer fijn naar Hilversum getreind.En ben ik nou iets wijzer geworden rondom de graphic novel? Iets geleerd? Heb ik m’n mening nu iets bijgesteld? Kan het me ten diepste nu iets bommen, die graphic novel?

Hm. Ik vond dat openbare gekibbel wel leuker dan ik had gedacht, ik vond Peter Breedveld in het echt eigenlijk wel okee en ik hoop dat Eisner het gaat redden. Net als Eppo. Moge beide ooit de populariteit van Donald Duck halen (een oplage van 350.000 exemplaren per week! Zo slecht gaat het dus nog niet met de strip)

Nu weer lekker naar Bob en de tekentafel.

De knikkers van Gepetto

Nog tien dagen voor ’s werelds beroemdste eend zijn 75e verjaardag viert. En één week voordat het speciale verjaardagsnummer in de winkel ligt, publiceert het vrolijke weekblad Donald Duck een kort maar krachtig Pinokkio-verhaal van me. Het verhaal dat in de Donald Duck van vorige week al aangekondigd werd, vind je in de Donald Duck van deze week (nr 23-2009) op bladzijde 25 en 26, getekend door de Spaanse tekenaar José Ramon Bernadó Kneff. Een verhaal waarin blijkt dat de houten knikkers van speelgoedmaker Gepetto ook nog voor andere doelen gebruikt kunnen worden dan knikkeren. En gelukkig maar, want aan het begin van het verhaal gaat het echt niet goed met de speelgoedmakerij van Gepetto. Met in de bijrollen o.a. Jantje Lampepit, Sluw de Kater en Jantje Fatsoen. Opmerkelijk voor de laatste is dat hij in dit verhaal behoorlijk zwijgzaam is voor zijn doen. Het tekstuele deel van zijn rol blijft in deze Donald Duck namelijk beperkt tot de kreet “WOEA!”

Pagina 18: Peters en Sparks

Op pagina 18 van ons Bob Evers stripverhaal “Een overval in de lucht’ gaat Jan gedreven door met zijn verkenningen. Nadat eerst Arie en Jeffries op de hoogte zijn gebracht van de toestand bij het vliegtuig en de eerste vage plannen opduiken om het te veroveren, wandelt Jan op zijn gemak naar de ‘ziekengrot’ en maakt daar nader kennis met piloot Charley Peters en marconist Sparks. En dankzij hen komt Jan te weten dat er ergens in de woestijn nog twee bruikbare pistolen moeten liggen.
Jan is trouwens niet de enige die op verkenning gaat. Ook Arie doet op de valreep nog een duit in het zakje. Als eerste ontdekt hij wat Breitstein met Anderson van plan is. En dat is dan ook meteen de cliffhanger van deze aflevering in Eppo. Volgende week woensdag krijg je het antwoord in Eppo 10. Tot die tijd is hier scenario-pagina 18:

PAGINA 18a:

1. Paul (in close-up op de voorgrond) verwoordt wat iedereen in het gezelschap denkt. Terwijl hij zijn conclusie trekt, kijken de andere drie hem aan.
PAUL: we komen dus allemaal tot dezelfde conclusie: we moeten het vliegtuig heroveren en verdraaid vlug ook.
JEFFRIES: en hoe pak je zoiets aan?

2. Het viertal overlegt bij de grot hoe ze het vliegtuig in kunnen nemen. Arie hoort het een en ander aan, terwijl hij voor zichzelf een deken op de grond legt.
JEFFRIES: …geen van die lui is zo stom zich tussen de rotsen te wagen. en als je één bandiet naar buiten weet te lokken en hem zijn pistool af te nemen, zijn er nog steeds twee over om een vuurgevecht te ontketenen.
PAUL: tja…

3. Jan wandelt met zijn handen op zijn rug weg bij de grot, in de richting van het stenenveld.
Paul en Jeffries kijken hem na, ieder op zijn eigen manier.
JAN: ik ga een beetje lopen. dan kan ik beter denken.
PAUL: o.k. pas op het verkeer bij het oversteken.

4. Jan komt bij de grot waar Gary, de gewonde piloot ligt. Peters en Sparks zitten voor de ingang en verwelkomen hem.
SPARKS: hallo, een beetje stil zijn met het oog op hem, binnen. hij moet slapen.
PETERS: mijn naam is charley peters en dit hier is sparks.


PAGINA 18b:

1. Close-2-shot van Sparks en Jan. Sparks geeft Jan lachend een hand en blijkt zijn naam al te kennen. Jan kijkt hem verrast aan.
SPARKS: en jij bent jan prins, een van de jonge zuidzeehaaien, is het niet?
JAN: als u dat weet, weet u dat we wel meer in moeilijkheden gezeten hebben. maar nu ziet het er niet best uit. met al dat voedsel en water kunnen zij het veel langer uithouden dan wij.

2. Jan staart Peters en Sparks onthutst aan.
SPARKS: als wij omkomen en ze anderson en de steward ook nog vermoorden, kraait er geen haan naar. ze kunnen een pracht van een verhaal in elkaar draaien bij gebrek aan bewijs.
PETERS: hadden we maar een behoorlijk pistool. maar die van ons gingen overboord.
JAN: !

3. Jan springt op en ondervraagt Peters over de pistolen.
JAN: heeft breitstein jullie pistolen overboord gegooid? wanneer was dat?
PETERS: net voordat we de grond raakten. het vliegtuig vloog alweer horizontaal.

4. Jan bedankt de beide mannen en loopt terug naar het stenenveld.
JAN: bedankt! ik ga maar weer eens…
PETERS: ?
SPARKS: ?

5. De volgende ochtend wordt Jan (slapend in de grot bij Jeffries, Paul en Arie) door Arie wakker geschud. De zon is nog niet op.
TEKSTBLOK: de volgende ochtend vroeg…
ARIE: jan, kom mee! ik heb ontdekt wat ze met anderson gaan doen!
JAN: zzzz… huh? wat dan?

En niet vergeten: vanmiddag vanaf 17.00 uur het Graphic Novel debat in de Bibliotheek Bijzondere Collecties, Oude Turfmarkt 129 te Amsterdam. Met, voor zover ik weet, het eerste openbare optreden van Hans als Bob Evers auteur in zijn uppie. Uiteraard wel in gesprek met diverse interessante lieden uit de strip- dan wel de graphic novel-scene. Mocht je vanmiddag tijd hebben, mis het dan niet!