Vruchten van noeste arbeid

Druk, druk, druk! Ik hoor bijna niets anders bij mijn collega-stripmakers. Zeven dagen per week van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat. Alles uitgestippeld volgens planning. Liefst geen telefoon of mail tussendoor. En al helemaal geen website of blog bijhouden. En hier is het al niet veel beter. Scenario variërend van 1 strookje tot 16 pagina’s, brainstormen over nieuwe verhalen, en sleutelen aan eerste of eerdere versies, alles komt voorbij deze week. Van een sociaal leven is nauwelijks nog sprake en de nieuwe albums als bijvoorbeeld het Mickey Mouse Jubileumalbum met daarin werk van grootheden als Floyd Gottfredson, Carl Barks en Daan Jippes liggen ongeduldig op een stapel te wachten tot ik eindelijk eens tijd heb om ze te lezen. Alleen de tijdschriften met eigen werk erin, wil ik in het allerlaatste avonduurtje nog wel eens oppakken…

Zoals de nieuwe Katrien bijvoorbeeld, nummer 6-2008, al sinds vorige week maandag in de winkel. Met daarin op bladzijde 14 t/m 17 een Duckies verhaal, dat ik zo’n zes jaar geleden samen met collega-scenarist Paul Hoogma schreef. Een verhaal waarin nogal wat af getoverd wordt, niet alleen door de heks Zwarte Magica, maar ook door Katriens nichtjes Lizzy, Juultje en Babetje, als die per ongeluk in het bezit van Magica’s spreukenboek komen.
Hiernaast zie je de tweede pagina van het scenario. Bijna helemaal zelf geschetst, behalve geldpakhuis en die schildpad. Die zijn door Paul gedaan. Geen idee meer waarom hij juist die twee items op deze pagina voor zijn rekening nam. En waarom heb ik die pagina eigenlijk uit handen gegeven? Of was ik even de broodnodige koffie zetten, terwijl Paul de finishing touch voor deze pagina voor zijn rekening nam? Ik weet het echt niet meer.
Hoe dan ook, dit verhaal is nadien getekend door de Spaanse Comicup Studio en werd al eerder gepubliceerd in Katrien 6-2002.

En dan is afgelopen donderdag ook weer de nieuwe Ernst, Bobbie en de Rest verschenen. Een nummer dat helemaal gewijd is aan de man die sinds zaterdag weer te gast in de lage landen: Sinterklaas!


(Illustratie: Piet Voordes)



Met o.a. een interview met Sinterklaas, spelletjes, een schoenzetposter, een Sinterklaasprijsvraag, Sinterklaasrecepten, een gratis dominospel en natuurlijk een gloednieuwe strip, getekend door Piet Voordes (http://www.pietvoordes.nl/) op scenario van mij.

Een verhaal waarin Ernst en Bobbie géén cadeautjes in hun schoen krijgen en alle andere kinderen wel. Hoe dat zit, lees je deze maand in de nieuwe Ernst, Bobbie en de rest (nr 7-2008). Meer info over dit nieuwe Ernst en Bobbie magazine vind je op: http://www.zpress-magazines.nl/uitgave/13_ernst_en_bobbie_magazine.

En last but not least ligt natuurlijk ook het nieuwe Bob Evers album “De strijd om het goudschip” in steeds meer winkels . Tot en met pagina 39 heb je intussen het scenario mee kunnen lezen. En hier is dan, na bijna twee weken wachten, als teaser voor diegenen die nog steeds niet weten wat ze aan de goedheiligman moeten vragen, pagina 40.

PAGINA 40a:

1. Bob, Arie, Hennessey en MacGarrigle ploffen plat op de grond. De twee Kanaken verschuilen zich in de kooien.
HENNESSEY: Die boeven op de brug hebben het licht van onze lantaarns gezien. Die weten nu dat hier iemand zit.
MACGARRIGLE: Ze kunnen even goed denken, dat die Kanaken een zaklantaarn gevonden hebben.

2. Hennessey kijkt naar de houten deur van het vooronder. Arie zit met gekruiste benen in een kooi en draait het ene blik na het andere open.
HENNESSEY: We moeten in elk geval die deur eruit hebben, zodat we op het dek kunnen komen, als het nodig is. Maar hoe?
ARIE: Waarom niet met een snijbrander?

3. Arie legt zijn plan uit. De anderen kijken hem bewonderend aan.
ARIE: Je gaat plat op je buik liggen, achter een flinke plaat staal, naast deur, brander opzij, en klaar is Kees.
BOB: Het ei van Columbus!

4. Er staan twee stalen platen rechtop tegen de zijwanden naast de deur. Achter de een zit MacGarrigle met de twee hogedrukcilinder, achter de andere Hennessey en Bob met hun rug tegen de plaat aan. Arie steunt met zijn rug tegen Bobs knieën en eet een blik worstjes leeg.
MacGarrigle brandt een gat in de deur en steekt daar de brander doorheen. De meeste rook spuit aan de buitenkant van de deur omhoog. De neger, de Chinees en de twee Kanaken zijn ook aanwezig in het vooronder.
TEKSTBLOK: Vijf minuten later…
MACGARRIGLE: Daar gaat-ie! Let op!


PAGINA 40b:

1. Een brandend stuk hout dat door een kogel is geraakt, zo groot als een handpalm, vliegt uit de deur en ploft op de grond in het vooronder. De kogel komt van schuin boven.
GELUID VAN DE KOGEL EN HET STUK HOUT: FLANG!
BOB: !

2. Hennessey blust de brandende deur met een schuimblusser. Bob berekent aan de hand van de baan van de kogel waar de muiters moeten zitten. Arie drijft de spot met zijn redenering
BOB: Ze schieten van de brug. De kogel kwam schuin van boven.
ARIE: Goed hersenwerk, Sherlock Holmes.

3. MacGarrigle draait de kranen dicht, waardoor de steekvlam met een knal dooft. Hennessey gooit de brandblusser opzij.
GELUID VAN HET DOVEN VAN DE VLAM: KNAL!
MACGARRIGLE: Sla die deur in stukken!

4. Hennessey slaat het restant van de deur in stukken, waardoor een rechthoekig, splinterig gat ontstaat. Bob tuurt naar buiten over het voordek, waar de rook op begint te trekken.
GELUID VAN DE SLAGEN VAN HENNESSEY: KRAAK! KRAK!
BOB: Ik had er een lief ding voorover als we kans zagen heelhuids het voordek over te komen, naar de brug toe.

5. Arie schuift de brandblusser, voorzien van een oude zeemansjas en pet met behulp van een vuurhaak langzaam het dek op.
ARIE: Zullen we eens kijken of we ze tuk kunnen nemen?


Een spannende scene waarin onze helden er ondanks de schietgrage muiters in slagen de deur open te krijgen en zo weer een stapje dichter bij de verovering van de Frisco komen. En waar opnieuw MacGarrigle en zijn lasbrander een cruciale rol spelen bij de plannen van Arie.
Maar let nu eens op het laatste plaatje. Hier zie je duidelijk dat Hans is afgeweken van het scenario. In mijn plaatje 5 schuift die verklede brandblusser al over het dek. Hans laat in zijn tekening echter het moment zien dat Arie de brandblusser over wil pakken van Hennessey. En geen oude zeemansjas of pet te bekennen.
Wie ons nieuwe album al heeft kan nu meteen op pagina 41 van ons verhaal gaan kijken, hoe Hans dat met die zeemansjas en pet dan heeft opgelost. En je kan misschien meteen ook het verschil in vertelritme bekijken tussen de oplossing van Hans en mijn oorspronkelijke scenarioscene. Dan moet ik er wel even bij zeggen dat de eerste plaatjes van de volgende pagina weer wel volgens scenario getekend zijn. Maar goed, daar ga ik het bij de volgende scenariopagina wat uitgebreider over hebben. Dan kom ik ook terug op de vertelritme.
Nu weer vlug verder met nieuwe stripscenario’s. Want tja, druk, druk, druk…

Wordt vervolgd…

Zelf-de-Bob-Eversstrip-tekenen-2: Voorwoord, Inleiding, Verantwoording en Inhoudsopgave.

WAT? Alweer een week voorbij? Is daar m’n BE-stagaire weer, hongerig naar stripkennis? Wacht, ik maak dit inktlijntje nog even af en . . . Zo, gedaan.

Weetjewat? Laat ons even BE-spiegelen met een lekker kopje koffie bezijden de tekentafel! Hmm, misschien is dit nu, zo aan het begin van deze serie “BE-tips-en-trucs-posts”, een mooi moment om, naast voorwoordje en het voorgestelde stageprogram, in deze post ook maar es de “geloofsbrieven” van deze tekenaar te overhandigen. Mijn kijk op vak en toekomst. Even verantwoorden. Even een beetje bomen. Dat je meteen wel even weet wie je hier tegenover je hebt.

Soms hoor ik het mezelf zeggen, tegen weer een blozende jongeling --op een beurs duiken ze namelijk soms opeens op, tussen de bebaarde dedicase-jagers, schetsboekje onder de arm, angstig op zoek naar mijn oordeel over het eigen werk-- dan hoor ik mezelf zeggen: “Bijna alles wat je weten moet over het striptekenvak, beste vriend , kan ik je in een middagje vertellen . . . voor het restje moet je dan alleen nog een jaar of tien oefenen “

Okee, het is gechargeerd, en ik heb het er hier eerder over gehad, maar het vormt in essentie m’n kijk op dit vak. De tips en trucs die je hier de komende maanden bijeen kan sprokkelen, zijn van weinig waarde op zichzelf. Ik kan hier (wees gerust Frank) zonder enig probleem al het BE-tafelzilver wegschenken. Heb je bijna niks aan. Net als bij kunstbiljarten, cellospelen en voetballen namelijk, bestaat professioneel striptekenen, naar mijn mening, uit het slim gebruiken van moeizaam aangeleerde v a a r d i g h e d e n.! Ik geloof erg in oefenen!

Oei, dat kwam vast hard aan. Ben je er nog? Hou je vast, het wordt nog erger.

Wat mij betreft is er voor iedereen, iedere stripmaker, een plaatsje onder de zon, hoor. Ik maak niet uit wat leuk en goed is in stripland. Ik ben alleen, net als de meeste mensen, een beetje ondemocratisch in m’n eigen particuliere voorkeuren. Ik hou namelijk van . . . echte tekenaars. Van vaklui. Ik hou van kennis en inzicht en ervaring en grafische intelligentie in een tekening. Allemaal dingen die ik ook graag zou willen zien in m’n eigen werk. Ik geloof, in dit vak, eigenlijk niet zo in spontaniteit. Strip is namelijk geen spontaan medium. Natuurlijk, een tekening kan er wel spontaan uitzien, maar zelfs achter de meest losse en eenvoudige lijnen voelen de meeste mensen meteen of er een wereld van kennis zit, of een stuntelende, kokette aansteller. “Spontaniteit’’ is sowieso het meest misbruikte woord in onze taal.
Ik besef dat ik hiermee scherp inga tegen de tijdgeest. De Bob Evers Strip is daarom, wat mij betreft, koppig en trots anticyclisch. Waar veel collega’s nerveus de trends achterna tekenen, moet onze strip authentiek “slow-comic” zijn. Met hopelijk wat ouderwets vakmanschap en geheel met de hand geproduceerd in eigen regio. . .

Zo dat heb ik gezegd. Voor het stageprogram stel ik vooralsnog de volgende indeling voor. Ik denk niet meteen aan een super-systematische cursus-opbouw, hoor, van dat soort tekencursussen zijn er al een heleboel. Ik wil het allemaal veel meer kneden rond de alledaagse praktijk van deze tekenstudio. Echt een soort stage. Wat me meteen te binnen schiet zijn volgende zaken:

Module 1: Potlood:
Dokumentatie, gereedschappen en formaten, shots, gezichtspunten, kadrering, perspectief, anatomie, montage, thumbnails, effecten, acteren, compositie
Module 2: Inkt:
Materialen, inkt-technieken, lijnprincipes.
Module 3: Kleur:
Inkleuren met Photoshop.

Onderstaande literatuur wordt bekend verondersteld.

Haha, nee, hoor. Ik ga er wel een en ander uit scannen, om diverse basisdingetjes duidelijk te maken. Misschien is het trouwens ook wel leuk om op toekomstige signeersessies een uurtje in te ruimen voor een soort "map-besprekingen". Een spreekuurtje waarop jij, BE-stagaire, even in het echt langs komt met je materiaal en dat ik m'n gedachten daarover es laat gaan. Lijkt je dat wat?

Voor de volgende keer meebrengen: Schetsblokje en zacht potlood. Volgende keer we namelijk echt tekenen.

Brabant Strip Magazine interview

De termijn voor de Bob Evers prijsvraag is verstreken, de prijswinnende door Hans en mij gesigneeerde albums verstuurd en het nieuwste nummer van Brabant Strip Magazine, nummer 161, is intussen bij alle leden van Brabant Strip in de bus gevallen.

Met trots en met speciale dank aan Joop Schreurs presenteren we dan ook: het Bob Evers interview uit Brabant Strip Magazine 160.

Aan de prijsvraag kun je helaas niet meer meedoen, maar hopelijk doen we toch een groot een plezier met dit interview, beste bloglezer.

Brabant Strip Magazine heeft overigens al twee keer een interview rond Bob Evers gepubliceerd. Het allereerste artikel stond in Brabant Strip Magazine 128, het tweede in nummer 140 en ook die beide keren werden we geinterviewd door Brabant Strip-reporter Joop Schreurs (http://www.joopschreurs.nl/)

Helaas zijn deze nummers en ook nummer 160 niet los in de winkel te koop. Maar voor 20 euro per jaar ben je al lid van Brabant Strip (http://www.brabantstrip.be/), krijg je 10 nummers van Brabant Strip Magazine van 2008, inclusief het Bob Evers nummer, het stripblad P@per en het vakantie-album (zolang de voorraad strekt), gratis thuisgestuurd.

Heel veel plezier tot de volgende keer!

Bob Evers in Sint-Truiden en andere verhalen

Het is gelukt, beste bloglezer! Dat wat de vorige keer in Belgie niet lukte, de tekenaar op de signeersessie zien te krijgen, is nu wel gelukt. Hans was er in Sint-Truiden! Om dat voor elkaar te krijgen hebben het openbaar vervoer gelaten voor wat het was en hebben we gekozen voor... de auto! Caroline achter het stuur, Hans als bijrijder, Nell mee, nog twee snelle koppen koffie in Breda, alvorens de Nederlands-Belgische grens over te steken en daarna via Antwerpen en Hasselt naar Sint-Truiden.

Veel van Belgie gezien onderweg, vooral vanaf de snelweg. Antwerpen, De Kempen, Belgisch Limburg. En uiteindelijk een bordje: Sint-Truiden, 15 km. Rond kwart voor één arriveerden we bij de sporthal KCST, waar de eerste Stripbeurs van Sint-Truiden al volop bezoekers trok.

Na weer een kop koffie en een lekker stuk taart zijn we zo rond kwart over één onze albums gaan signeren. Eerst alleen in het gezelschap van Caroline en Nell, later ook dat van onze Belgische collega Kim Duchateau.

Weinig bekende gezichten op deze stripbeurs, maar daarentegen wel veel bezoekers uit Sint-Truiden zelf of andere plaatsen in Belgisch Limburg en zelfs uit de omgeving van Maastricht. Mensen die de Bob Evers stripserie al kenden, of vroeger de Bob Evers boeken van Willy van der Heiden gelezen hadden, maar ook flink wat nieuwe lezers, die twee, drie of zelfs vijf van onze albums tegelijk kochten. Ons nieuwste album ‘De strijd om het goudschip’ was rond half drie zowel in softcover als hardcover uitverkocht. En een kwartier voor het einde van de beurs ging werd ook het laatste exemplaar van de softcover van album 3 ‘Drie jongens op een onbewoond eiland’ verkocht.

Zo zijn we uiteindelijk, en Hans in het bijzonder, tot kwart over vier (een kwartier na het officiële einde van de beurs) bezig geweest met het signeren van vooral de eerdere delen van de Bob Evers stripserie. We hopen maar dat iedereen die ons nieuwe album gisteren op de Stripbeurs van Sint-Truiden is misgelopen dat alsnog in de winkel te pakken krijgt.
Het was hoe dan ook voor ons weer een zeer enerverend dagje. Veel gereisd, veel van Belgie gezien en veel gesigneerd in die drie uur.
Hartelijk bedankt iedereen die al dan niet speciaal voor Bob Evers naar Sint-Truiden is gekomen en hartelijk bedankt voor het vertrouwen in onze stripreeks. En in het bijzonder wil ik dan nog even Chris Menten en zijn familie bedanken voor de uitnodiging en gastvrijheid, inclusief alle koffie, cola, taart en broodjes, op de eerste Stripbeurs van Sint-Truiden.

(Foto: Saskia Janssen)

Behalve de verschillende Bob Evers albums hebben Hans en ik ook nog één Donald Duck album gesigneerd. Een album uit de Lecturama-serie met uitsluitend verhalen van Carl Barks. Een hele eer om daar iets in te mogen schrijven en tekenen. En dat brengt me dan ook meteen bij het wekelijkse overzicht van de andere gepubliceerde strips.

We beginnen met Mooie Keetje. Na een paar weken van afwezigheid stond ze deze week weer in het Kanton. Een maand geleden had ik al de 78ste aflevering van Mooie Keetje geschreven, met als onderwerp (hoe kan het ook anders?) de kredietcrisis, die ook zijn weerslag op de horeca leek te hebben. Maar om de een of andere reden is deze aflevering (nog) niet gepubliceerd.

(Illustratie: Dick Heins)

Aflevering 79 werd een onbedoeld vervolg daarop vanwege de vraag op welke bank de lagere overheden en dus ook de gemeente Oosterhout haar geld gezet had. Die aflevering vind je dus deze week in nieuwe Het Kanton, met als datum woensdag 5 november 2008.

Van de weekkrant gaan we naar de stripalbums. In het nieuwste album uit de 50-reeks, deel 12: 50 goedkope streken van Oom Dagobert vind je twee heel oude one-pagers van me.

(Illustratie: Daniel Branca, © Disney)

Beiden uit 1991, het prille begin van het scenarioschrijven. De tijd van moeizame leerproces, te weinig zelfkritiek, te veel gele plakkers met commentaar op m’n scenario’s en een driedaags flutbaantje naast het schrijfwerk om toch een volwaardig maandinkomen bij elkaar te schrapen.

De eerste one-pager, op bladzijde 14 van dit album, is in wezen een verstripte mop die begin jaren 90 nogal populair was. Het enige dat ik in deze Duckversie,voor mijn gevoel, echt goed heb gedaan, is het extraatje op plaatje 2 gebruik maken van het karakter van Dagobert Duck.
En hoewel de grap als geheel best goed bij Dagobert past, is dat plaatje eigenlijk toch het enige op deze pagina waar de plot wat uitgediept is.

(Illustraties: Sander Gulien, © Disney)

Iets beter is de one-pager op bladzijde 45 van het album. Deze is namelijk autobiografisch en daardoor zijn het ook mijn emoties en ergernissen die via Oom Dagobert op de lezer geprojecteerd worden.

In het kader van Hans’ cursus ‘Zelf de Bob Evers strip tekenen’ misschien een goede tip voor beginnende scenarioschrijvers: gebruik je eigen ervaringen en vooral je eigen emoties om verhalen te vertellen. Dat levert altijd meer kwaliteit op dan het verstrippen van ‘andermans verhaaltje’.

Beide onepagers zou ik waarschijnlijk nu voor een groot deel anders vertellen en misschien zou de eerste zelfs niet eens meer de toets der kritiek doorstaan. Maar ja, het hoort er allemaal bij. Je moet tenslotte ergens beginnen en van daaruit je talent en meer nog je techniek verder zien te ontwikkelen. Twee van die prille stapjes uit de beginjaren nu dus in het album: 50 goedkope streken van Oom Dagobert.

Beide onepagers zijn trouwens getekend door de Nederlandse tekenaar Sander Gulien en werden eerder gepubliceerd op de achterkant van respectievelijk Donald Duck 10-2001 en Donald Duck 41-2001.

Heel veel plezier en tot de volgende keer!

Zelf-de-Bob-Evers-strip-tekenen 1: WELKOM op de STUDIO

Welkom, welkom, hartelijk welkom bovenstebeste BE-stagaire! M'n eigen BE-AIO! Daar ben je dan! Voor de BE-stripcursus! Voor de BE-stage! Je enthousiasme is hartverwarmend! Was het een beetje gemakkelijk te vinden? Jaja, het is boven. De Bob Evers studio is op de bovenverdieping. Loop maar gelijk even mee. Die Nell doet niets, hoor. Koffie?

Nou, dit is het dan. Dit is de BE-strip-cockpit. In de top van het huis, onder de pannen, daar gebeurt het. Daar zijn ze allemaal getekend, je Bob Evers albums. Tekentafeltje in de dakkapel. Computertje rechts, lichtbak links. Uitzicht over de vriendelijke achtertuintjes van de buren.

Sorry, even met m'n hondje spelen. Effe vijf minuten onder veel jolig gegrom en gegrauw die grote kluif apporteren. Zo starten we namelijk altijd de werkdag hierboven. Dit BE-striptekenaarsvak is namelijk een vak van ijzeren dicipline en een rigide dagindeling, dat begrijp je zeker wel. Niets beter dan zo'n vriendelijk gewoontediertje om je aan je eigen dagindeling te houden.

Jaja, dat is inderdaad schetsmateriaal voor de nieuwe Bob Evers. De produktie is inderdaad inmiddels gestart! Ik ben inmiddels weer echt met het BE-tekenen begonnen! Een layout voor twee pagina's op een A3 markerpapier is dit.

EN DIT??? Jajajaja, dit is een stukje van de inkting van het n i e u w e verhaal. Onder het meest strikte embargo, dat begrijp je! Laat Rob van Bavel van de Eppo het maar niet weten dat je dit nu al gezien hebt! De inkt is nog nat. Ik was er net mee in de weer. Als je heel goed kijkt, zie je dat het een h a l v e pagina is en dat ik van r e c h t s o n d e r met inkten ben begonnen. Denk daar meteen maar es over na. Waarom zou dat zijn? Gaan we het tijdens deze BE-stage allemaal nog uitgebreid over hebben, hoor. Dit is maar even kennismaken.

Kijk vooral even verder rond. Dit is m'n lichtbak. Niks anders dan een grote metalen kist op een onderstel met TL-buizen erin. Onmisbaar voor mijn manier van werken. Ga ik je de komende maanden ook alles over vertellen. Hier is je koffie.

Ga even zitten. HEEE HO, koffie NOOIT op dezelfde tafel als je werk!!! Gouden studio-regel! Geen wankele bakjes met hete vloeistoffen in de buurt van kwetsbare originelen. Zet dat ding maar fijn op een kastje of tafeltje náást de tekentafel. Hier meteen je eerste Bob Evers striptip: KOFFIE NIET OP DE TEKENTAFEL!!!

Tja, haha, die schilders-ezel. Die ligt daar wel een beetje zielig voor de boekenplanken. Dat ding kan hier niet rechtop staan.

Computertje. Scannertje, Wacom tablet. Niet eens het allermeest moderne spul, hoor. Helemaal niet nodig voor deze strip. Als je machine comfortabel Photoshop kan draaien, zit je helemaal goed. Dan kun je alles op BE-gebied wat je nodig hebt. Ga ik je in deze komende maanden ook nog een heleboel over vertellen. Jaja, inderdaad op het scherm ook iets ongepubliceerds BE-achtigs. Goed gespot.

Alles een beetje gezien? Dit wel even genoeg voor nu. En . . . heb je zin in je BE-stage? Verwacht je er veel van? De BE-familiejuwelen gratis en voor niks? Wieweet! Ik zal m'n best doen er iets leuks van te maken. Echt proberen je een inkijkje te geven in het striptekenaarsvak. M i j n versie daarvan althans.
Ik beloof trouwens meteen maar dat ik niet weet of ik e l k e vrijdag stipt met een nieuwe posting kom, hoor. Ik hou meteen hier maar een slagje om de arm. De produktie van de nieuwe strip gaat immers altijd voor. Ik ga deze cursus, met veel plezier, fijn onregelmatig doen!

Meer volgt!

Poppetjes tekenen in Sint-Truiden: het vervolg van de Belgische 'Strijd om het Goudschip' tournee

Hoi allemaal! Na twee Nederlandse signeersessies en een weekendje rust is het dit weekend weer de beurt aan Belgie in onze ‘Strijd om het goudschip’-tournee. A.s. zondag 9 november zijn Hans en ik vanaf 13.30 uur aanwezig op de eerste Stripbeurs van Sint-Truiden.

















Met natuurlijk ons nieuwe Bob Evers album ‘De Strijd om het Goudschip’ in zachte en harde kaft, de nieuwe boekenleggers, de Bob Evers prenten, maar ook de eerste drie delen uit de Bob Evers stripreeks en misschien zelfs de laatste exemplaren van de heruitgave van de hardcover van onze allereerste Bob Evers album ‘Kabaal om een varkensleren koffer’. En vanzelfsprekend proberen Hans en ik al die albums weer te voorzien van een prachtige tekening en een toepasselijke tekst met onze handtekeningen.
We hopen jullie a.s. zondag weer allemaal te mogen begroeten.
Tot ziens in Sint-Truiden!

1e Stripbeurs van Sint-Truiden

Zondag 9 november 2008

Sporthal KCST

Diesterstraat 1 (ingang Plankstraat)

3800 Sint-Truiden

Van 10.00 uur tot 16.00 uur

Bob Evers signeersessie: vanaf 13.30 uur

Info: 011-592240 (GSM: 0498679630)

Verhalen voor Pakjesavond

Hoera, eindelijk weer een bijdrage van Hans! M-maar… wat lees ik nu? Een cursus Bob Evers striptekenen? Zomaar alle geheimen en technieken op internet zetten? Gratis en voor niets? Zodat straks heel de wereld Bob Evers strips kan maken? En moet ik dan ook alle scenariogeheimen weggeven? Zodat iedereen straks zelf Bob Evers scenario’s kan schrijven?
Okee, ik geef toe, iedereen kan natuurlijk ook het nieuwe album erbij pakken en zelf alles uit gaan pluizen. Of alle info van deze blog over het maken van een Bob Evers verhaal bij elkaar sprokkelen. Autodidact, noemen ze dat. Dat is tenslotte ook de manier waarop ik zelf begonnen ben. Afkijken bij Barks, Goscinny, Vandersteen, Macherot, Greg, Franquin en al die andere grootheden van het stripverhaal. En al krijg je misschien nooit het ‘eigene’ van deze grootmeesters te pakken, van hun techniek valt veel te leren.

Wat dat betreft kan ik het werk van bovenstaande stripmakers van harte aanbevelen als vakliteratuur voor iedereen die zich geroepen voelt tot het zwaar onderbetaalde vak van striptekenaar of scenarist. Maar voor wie zo eigenwijs is het vak toch aan de hand van mijn verhalen te willen leren, wordt er deze week in elk geval flink uitgepakt met nieuwe en eerder gepubliceerde strips.

Als eerste weer een nieuw verhaal in de nieuwe Donald Duck (nr. 45-2008). Op bladzijde 37 t/m 42 vind je een verhaal van me, getekend door de Nederlandse Donald Duck tekenaar Sander Gulien, waarin het valluik van Oom Dagobert centraal staat. Normaal gebruikt Dagobert dit luik om zo snel mogelijk af te komen van alles en iedereen die hem geld af probeert te troggelen. Dergelijke lieden gaan het overhalen van de hendel drie keer zo snel naar beneden als ze boven zijn gekomen. En zo begint dan ook het verhaal van deze week. Maar het leek me leuk om het valluik ook eens als ingang te laten functioneren, iets dat zowel door een woedende Donald als door zeer geniepige Zware Jongens wordt geprobeerd.
Of je zo inderdaad het geldpakhuis van Dagobert Duck binnen kan komen, lees je deze week in Donald Duck.

De andere verhalen hebben vooral met Sinterklaas te maken. En als Hans dan toch voor Sinterklaas gaat spelen met die cursus Bob Evers tekenen, kan ik misschien alvast wat tips doorgeven voor de aanstaande verlanglijstjes. Hier komen ze:

3. Het Pieten Doeboek

(Illustratie: Piet Voordes, © Jetix)

Een boek van 84 pagina’s dik met daarin veel puzzels, spelletjes, kleurplaten, verhalen… en een stripverhaal. Op bladzijde 72 t/m 75 vind je de Club van Sinterklaasstrip ‘Inpakken en wegwezen’, naar een scenario van mij en getekend door Piet Voordes, die ook vrijwel alle andere tekeningen voor dit boek maakte. Een verhaal waarin Muziek Piet het niet kan laten te zingen tijdens het pakjes inpakken en Prof Piet een Pakjesinpak Piet uitvindt, omdat Test Piet handen te kort komt.

(Illustratie: Piet Voordes, © Jetix)

Het verhaal zelf schreef ik vorig jaar al, maar is toen op de plank blijven liggen. Dit jaar alsnog getekend door Piet Voordes en nu dus gepubliceerd in het Pieten Doeboek van de Club van Sinterklaas.

2. De Extra Donald Duck Sinterklaasspecial

(Illustratie: Michel Nadorp, © Disney)

Een speciale uitgave van Donald Duck, maar liefst 64 pagina’s dik, waarvan ik er 21 mag vullen met vier verschillende Sinterklaasverhalen. Op bladzijde 11 t/m 13 vind je een verhaal waarin Midas, de grote Boze Wolf, onder druk van de Booswichtenclub probeert het Sinterklaasfeest van Wolfje te verzieken. Het pakt letterlijk en figuurlijk anders uit dan hij dacht. Het verhaal werd getekend door de Spaanse tekenaar Jordi Alfonso en werd eerder gepubliceerd in Donald Duck 49-2004.

Op bladzijde 28 t/m 31 vindt Willie Wortel een automatische pakjesbezorger voor Sinterklaas uit, iets waarvoor hij zijn eigen Zoefmobiel van wat extra snufjes voorziet. Maar mede dankzij de Zware Jongens verloopt pakjesavond niet helemaal zoals het zou moeten. Het verhaal werd getekend door de Nederlandse tekenaar Bas Heymans en werd eerder gepubliceerd in Donald Duck 49-2002.

Ook eerder gepubliceerd in Donald Duck 49-2002 is het Gijs Gans verhaal dat je op bladzijde 47 t/m 50 aantreft. Een verhaal waarin een luie Gijs vanwege pakjesavond tot inkeer komt en ineens heel hard gaat werken. Het is tot nu toe ook het enige verhaal waarin ik de muizen Tom en Pieter op de boerderij van Oma Duck heb laten wonen. Simpelweg omdat ze voor dit verhaal heel goed bij de Sinterklaassfeer pasten. Het verhaal werd getekend door de Spaanse Comicup Studio.

En tenslotte nog een verhaal dat eerder gepubliceerd werd in Donald Duck 49-2002. Een 10 pagina’s tellend Donald Duck verhaal, getekend door de Nederlandse tekenaar Ben Verhagen.
Je vindt het op bladzijde 55 t/m 64. Een verhaal waarin Sinterklaas door toedoen van Zwarte Magica in een gierige vrek verandert, die niemand meer iets wil geven en op een gegeven ogenblik zelfs alle cadeautjes terugeist die hij ooit heeft weggegeven. En het ergste komt nog, want Donald blijkt medeverantwoordelijk te zijn voor deze ramp. Of dit ooit nog goed komt, lees je in het laatste verhaal van de Donald Duck Sinterklaasspecial.


1. Bob Evers 4: De Strijd om het Goudschip

Ja, natuurlijk hoort ons nieuwe Bob Evers album bovenaan het verlanglijstje van ieder die het nog niet heeft. Verkrijgbaar in allerlei edities. Softcover, hardcover, speciale Boekenhalte-hardcover met prent, white album met speciale tekening van Hans op de cover, luxe uitgave.
Het meest besproken verhaal in tekst en tekening op deze blog. Maar vooruit, we spelen nu toch voor Sinterklaas dus hier is scenariopagina 39:

PAGINA 39a:

1. Close-3-shot van de drie muiters, die plots een plons horen.
GELUID VAN ARIES VAL: PLONS!
MUITERS: ???

2. Arie wordt binnengehaald door Hennessey en Bob.
BARNEY (buiten beeld): Wat was dat? Er viel iets in het water.
ARIE (tegen Hennessey en Bob): Kaffers. Trek me op! Gauw!

3. De muiters buigen ver over de bakboordrailing van de brugvleugel en zien daar ver onder hen de lege sloep drijven.
HARRY: Er ligt een sloep langszij aan bakboord.
MICKEY MOUSE: Wat heeft dat nou te betekenen?

4. De muiters rennen de brugtrap af.
HARRY: Ze zijn overboord gesprongen en zwemmen nou om ons schip heen. Trek alle touwen op. Zorg dat niemand aan boord kan komen.

5. MacGarrigle, Bob, Hennessey en Arie bespreken in de machinekamer de toestand aan boord en hun verdere plannen. Alle vier zijn bewapend. MacGarrigle heeft twee zaklantaarns en overhandigt die aan Arie en Bob.
BOB: Laten we eerst eens in het vooronder gaan kijken. Van daaruit kunnen we het hele voordek onder vuur houden en dat is strategisch belangrijk.
MACGARRIGLE: Dat kan via de stokerstunnel. Hier zijn twee zaklantaarns. Doe ze pas aan als we in de tunnel zijn.


PAGINA 39b:

1. MacGarrigle opent de deur naar de stokerstunnel en knip zijn eigen zaklantaarn aan.
MACGARRIGLE: Grote kans, dat de deur van het vooronder naar het dek is dichtgetimmerd. Die lui hebben driekwart van alle deuren dichtgetimmerd.

2. Als het viertal met het vooronder in komt, beschijnen de zaklantaarns de twee Kanaken, blikjes vruchten (perzik, ananas, Californische perziken) en blikjes knakworsten (twee in totaal) hebben gevonden en een manier zoeken om ze open te maken. Behalve dat staat er ook een blik pijptabak.
MACGARRIGLE: Maar..??
HENNESSEY: Wat hebben we nou?
KANAKEN: !!

3. De Kanaken staan met hun handen omhoog en kijken angstig naar de wapens van het viertal.
KANAKEN: Niet schieten! Niet schieten!

4. Arie draait met een blikopener een blik knakworstjes open voor de twee Kanaken.
ARIE: Wij schieten alleen op muiters. Kijk, wij zijn nog eens bondgenoten, hè? We komen compleet met blikopeners en verbandgaas.

5. Bob draait zich verschrikt om als anderhalve meter rechts van hem een ruit aan scherven vliegt door een kogel.
BOB: Als we nu…
GELUID VAN DE RUIT: FLENG!

De Brabant Strip leden onder onze lezers zal deze pagina bekend voorkomen. Hij is namelijk als illustratie gebruikt bij het Bob Evers interview in Brabant Strip Magazine 160, zowel in schets als in zwart-wit.

Op pagina 39 van het scenario zitten alle verschillende partijen die nog een rol spelen in de strijd om het goudschip eindelijk op hetzelfde schip.

Ik heb onderaan pagina 38 even zitten twijfelen of ik Arie daar nog in het water zou laten vallen of niet. Uiteindelijk gekozen voor het ‘valt-ie-wel-valt-ie-niet?’ als cliffhanger, iets wat bovenaan pagina 39 vrij goed uitpakt. Eerst hoor je net als de muiters de plons en meteen daarna het plaatje waarin de anderen Arie gehaast binnenboord proberen te krijgen. Juist vanwege dat haasteffect moesten deze twee plaatjes wel naast elkaar. Had de plons op de vorige pagina gezeten, dat was het tijdsverschil voor de lezers gevoelsmatig net iets groter geweest door de overgang naar de volgende pagina en het haasteffect dus minder.
En zo heb ik dan toch een van mijn scenariotrucs verklapt. Niet de makkelijkste trouwens: het vertelritme. Ik zou daar een hele blog vol over kunnen schrijven, maar ja, een scenarist moet ook zijn brood verdienen. Ik laat het hier voorlopig even bij. Eerst maar eens zien wat Hans zoal te melden heeft in zijn cursus Bob Evers tekenen. Heel veel plezier allemaal en tot de volgende keer.