Poppetjes tekenen in Sint-Truiden: het vervolg van de Belgische 'Strijd om het Goudschip' tournee

Hoi allemaal! Na twee Nederlandse signeersessies en een weekendje rust is het dit weekend weer de beurt aan Belgie in onze ‘Strijd om het goudschip’-tournee. A.s. zondag 9 november zijn Hans en ik vanaf 13.30 uur aanwezig op de eerste Stripbeurs van Sint-Truiden.

















Met natuurlijk ons nieuwe Bob Evers album ‘De Strijd om het Goudschip’ in zachte en harde kaft, de nieuwe boekenleggers, de Bob Evers prenten, maar ook de eerste drie delen uit de Bob Evers stripreeks en misschien zelfs de laatste exemplaren van de heruitgave van de hardcover van onze allereerste Bob Evers album ‘Kabaal om een varkensleren koffer’. En vanzelfsprekend proberen Hans en ik al die albums weer te voorzien van een prachtige tekening en een toepasselijke tekst met onze handtekeningen.
We hopen jullie a.s. zondag weer allemaal te mogen begroeten.
Tot ziens in Sint-Truiden!

1e Stripbeurs van Sint-Truiden

Zondag 9 november 2008

Sporthal KCST

Diesterstraat 1 (ingang Plankstraat)

3800 Sint-Truiden

Van 10.00 uur tot 16.00 uur

Bob Evers signeersessie: vanaf 13.30 uur

Info: 011-592240 (GSM: 0498679630)

Verhalen voor Pakjesavond

Hoera, eindelijk weer een bijdrage van Hans! M-maar… wat lees ik nu? Een cursus Bob Evers striptekenen? Zomaar alle geheimen en technieken op internet zetten? Gratis en voor niets? Zodat straks heel de wereld Bob Evers strips kan maken? En moet ik dan ook alle scenariogeheimen weggeven? Zodat iedereen straks zelf Bob Evers scenario’s kan schrijven?
Okee, ik geef toe, iedereen kan natuurlijk ook het nieuwe album erbij pakken en zelf alles uit gaan pluizen. Of alle info van deze blog over het maken van een Bob Evers verhaal bij elkaar sprokkelen. Autodidact, noemen ze dat. Dat is tenslotte ook de manier waarop ik zelf begonnen ben. Afkijken bij Barks, Goscinny, Vandersteen, Macherot, Greg, Franquin en al die andere grootheden van het stripverhaal. En al krijg je misschien nooit het ‘eigene’ van deze grootmeesters te pakken, van hun techniek valt veel te leren.

Wat dat betreft kan ik het werk van bovenstaande stripmakers van harte aanbevelen als vakliteratuur voor iedereen die zich geroepen voelt tot het zwaar onderbetaalde vak van striptekenaar of scenarist. Maar voor wie zo eigenwijs is het vak toch aan de hand van mijn verhalen te willen leren, wordt er deze week in elk geval flink uitgepakt met nieuwe en eerder gepubliceerde strips.

Als eerste weer een nieuw verhaal in de nieuwe Donald Duck (nr. 45-2008). Op bladzijde 37 t/m 42 vind je een verhaal van me, getekend door de Nederlandse Donald Duck tekenaar Sander Gulien, waarin het valluik van Oom Dagobert centraal staat. Normaal gebruikt Dagobert dit luik om zo snel mogelijk af te komen van alles en iedereen die hem geld af probeert te troggelen. Dergelijke lieden gaan het overhalen van de hendel drie keer zo snel naar beneden als ze boven zijn gekomen. En zo begint dan ook het verhaal van deze week. Maar het leek me leuk om het valluik ook eens als ingang te laten functioneren, iets dat zowel door een woedende Donald als door zeer geniepige Zware Jongens wordt geprobeerd.
Of je zo inderdaad het geldpakhuis van Dagobert Duck binnen kan komen, lees je deze week in Donald Duck.

De andere verhalen hebben vooral met Sinterklaas te maken. En als Hans dan toch voor Sinterklaas gaat spelen met die cursus Bob Evers tekenen, kan ik misschien alvast wat tips doorgeven voor de aanstaande verlanglijstjes. Hier komen ze:

3. Het Pieten Doeboek

(Illustratie: Piet Voordes, © Jetix)

Een boek van 84 pagina’s dik met daarin veel puzzels, spelletjes, kleurplaten, verhalen… en een stripverhaal. Op bladzijde 72 t/m 75 vind je de Club van Sinterklaasstrip ‘Inpakken en wegwezen’, naar een scenario van mij en getekend door Piet Voordes, die ook vrijwel alle andere tekeningen voor dit boek maakte. Een verhaal waarin Muziek Piet het niet kan laten te zingen tijdens het pakjes inpakken en Prof Piet een Pakjesinpak Piet uitvindt, omdat Test Piet handen te kort komt.

(Illustratie: Piet Voordes, © Jetix)

Het verhaal zelf schreef ik vorig jaar al, maar is toen op de plank blijven liggen. Dit jaar alsnog getekend door Piet Voordes en nu dus gepubliceerd in het Pieten Doeboek van de Club van Sinterklaas.

2. De Extra Donald Duck Sinterklaasspecial

(Illustratie: Michel Nadorp, © Disney)

Een speciale uitgave van Donald Duck, maar liefst 64 pagina’s dik, waarvan ik er 21 mag vullen met vier verschillende Sinterklaasverhalen. Op bladzijde 11 t/m 13 vind je een verhaal waarin Midas, de grote Boze Wolf, onder druk van de Booswichtenclub probeert het Sinterklaasfeest van Wolfje te verzieken. Het pakt letterlijk en figuurlijk anders uit dan hij dacht. Het verhaal werd getekend door de Spaanse tekenaar Jordi Alfonso en werd eerder gepubliceerd in Donald Duck 49-2004.

Op bladzijde 28 t/m 31 vindt Willie Wortel een automatische pakjesbezorger voor Sinterklaas uit, iets waarvoor hij zijn eigen Zoefmobiel van wat extra snufjes voorziet. Maar mede dankzij de Zware Jongens verloopt pakjesavond niet helemaal zoals het zou moeten. Het verhaal werd getekend door de Nederlandse tekenaar Bas Heymans en werd eerder gepubliceerd in Donald Duck 49-2002.

Ook eerder gepubliceerd in Donald Duck 49-2002 is het Gijs Gans verhaal dat je op bladzijde 47 t/m 50 aantreft. Een verhaal waarin een luie Gijs vanwege pakjesavond tot inkeer komt en ineens heel hard gaat werken. Het is tot nu toe ook het enige verhaal waarin ik de muizen Tom en Pieter op de boerderij van Oma Duck heb laten wonen. Simpelweg omdat ze voor dit verhaal heel goed bij de Sinterklaassfeer pasten. Het verhaal werd getekend door de Spaanse Comicup Studio.

En tenslotte nog een verhaal dat eerder gepubliceerd werd in Donald Duck 49-2002. Een 10 pagina’s tellend Donald Duck verhaal, getekend door de Nederlandse tekenaar Ben Verhagen.
Je vindt het op bladzijde 55 t/m 64. Een verhaal waarin Sinterklaas door toedoen van Zwarte Magica in een gierige vrek verandert, die niemand meer iets wil geven en op een gegeven ogenblik zelfs alle cadeautjes terugeist die hij ooit heeft weggegeven. En het ergste komt nog, want Donald blijkt medeverantwoordelijk te zijn voor deze ramp. Of dit ooit nog goed komt, lees je in het laatste verhaal van de Donald Duck Sinterklaasspecial.


1. Bob Evers 4: De Strijd om het Goudschip

Ja, natuurlijk hoort ons nieuwe Bob Evers album bovenaan het verlanglijstje van ieder die het nog niet heeft. Verkrijgbaar in allerlei edities. Softcover, hardcover, speciale Boekenhalte-hardcover met prent, white album met speciale tekening van Hans op de cover, luxe uitgave.
Het meest besproken verhaal in tekst en tekening op deze blog. Maar vooruit, we spelen nu toch voor Sinterklaas dus hier is scenariopagina 39:

PAGINA 39a:

1. Close-3-shot van de drie muiters, die plots een plons horen.
GELUID VAN ARIES VAL: PLONS!
MUITERS: ???

2. Arie wordt binnengehaald door Hennessey en Bob.
BARNEY (buiten beeld): Wat was dat? Er viel iets in het water.
ARIE (tegen Hennessey en Bob): Kaffers. Trek me op! Gauw!

3. De muiters buigen ver over de bakboordrailing van de brugvleugel en zien daar ver onder hen de lege sloep drijven.
HARRY: Er ligt een sloep langszij aan bakboord.
MICKEY MOUSE: Wat heeft dat nou te betekenen?

4. De muiters rennen de brugtrap af.
HARRY: Ze zijn overboord gesprongen en zwemmen nou om ons schip heen. Trek alle touwen op. Zorg dat niemand aan boord kan komen.

5. MacGarrigle, Bob, Hennessey en Arie bespreken in de machinekamer de toestand aan boord en hun verdere plannen. Alle vier zijn bewapend. MacGarrigle heeft twee zaklantaarns en overhandigt die aan Arie en Bob.
BOB: Laten we eerst eens in het vooronder gaan kijken. Van daaruit kunnen we het hele voordek onder vuur houden en dat is strategisch belangrijk.
MACGARRIGLE: Dat kan via de stokerstunnel. Hier zijn twee zaklantaarns. Doe ze pas aan als we in de tunnel zijn.


PAGINA 39b:

1. MacGarrigle opent de deur naar de stokerstunnel en knip zijn eigen zaklantaarn aan.
MACGARRIGLE: Grote kans, dat de deur van het vooronder naar het dek is dichtgetimmerd. Die lui hebben driekwart van alle deuren dichtgetimmerd.

2. Als het viertal met het vooronder in komt, beschijnen de zaklantaarns de twee Kanaken, blikjes vruchten (perzik, ananas, Californische perziken) en blikjes knakworsten (twee in totaal) hebben gevonden en een manier zoeken om ze open te maken. Behalve dat staat er ook een blik pijptabak.
MACGARRIGLE: Maar..??
HENNESSEY: Wat hebben we nou?
KANAKEN: !!

3. De Kanaken staan met hun handen omhoog en kijken angstig naar de wapens van het viertal.
KANAKEN: Niet schieten! Niet schieten!

4. Arie draait met een blikopener een blik knakworstjes open voor de twee Kanaken.
ARIE: Wij schieten alleen op muiters. Kijk, wij zijn nog eens bondgenoten, hè? We komen compleet met blikopeners en verbandgaas.

5. Bob draait zich verschrikt om als anderhalve meter rechts van hem een ruit aan scherven vliegt door een kogel.
BOB: Als we nu…
GELUID VAN DE RUIT: FLENG!

De Brabant Strip leden onder onze lezers zal deze pagina bekend voorkomen. Hij is namelijk als illustratie gebruikt bij het Bob Evers interview in Brabant Strip Magazine 160, zowel in schets als in zwart-wit.

Op pagina 39 van het scenario zitten alle verschillende partijen die nog een rol spelen in de strijd om het goudschip eindelijk op hetzelfde schip.

Ik heb onderaan pagina 38 even zitten twijfelen of ik Arie daar nog in het water zou laten vallen of niet. Uiteindelijk gekozen voor het ‘valt-ie-wel-valt-ie-niet?’ als cliffhanger, iets wat bovenaan pagina 39 vrij goed uitpakt. Eerst hoor je net als de muiters de plons en meteen daarna het plaatje waarin de anderen Arie gehaast binnenboord proberen te krijgen. Juist vanwege dat haasteffect moesten deze twee plaatjes wel naast elkaar. Had de plons op de vorige pagina gezeten, dat was het tijdsverschil voor de lezers gevoelsmatig net iets groter geweest door de overgang naar de volgende pagina en het haasteffect dus minder.
En zo heb ik dan toch een van mijn scenariotrucs verklapt. Niet de makkelijkste trouwens: het vertelritme. Ik zou daar een hele blog vol over kunnen schrijven, maar ja, een scenarist moet ook zijn brood verdienen. Ik laat het hier voorlopig even bij. Eerst maar eens zien wat Hans zoal te melden heeft in zijn cursus Bob Evers tekenen. Heel veel plezier allemaal en tot de volgende keer.

Aan de andere kant van de grote dag . . .

De kleine, pittoreske badplaats “Petra”, aan de noordkant van het eiland Lesbos, Griekenland. Een week of twee geleden.
Het dakterras van het restaurant van het plaatselijk tamelijk beroemde Lesbosse (Lesbische?) “vrouwencollectief”. (Wat een aardige bediening daar, trouwens.) Spectaculair uitzicht op de mediterrane oktober-zonsondergang boven een rustieke Egeïsche zee. Mijn Caroline, met inmiddels al aardig bruine toet tegenover me, heerlijk aan het smullen. Die hele wankele tafel vol met voorgerechtjes. In olijfolie gefrituurde kaasjes, inktvisjes in korstjes, dolmades, zaziki, taramo, dat soort dingen. En brood en wijn natuurlijk erbij, en ook nog van die enorme Griekse salades. En ergens tussen die kaasjes en die visjes, drong het dan opeens tot me door . . .

Het was gedaan! De klus was geklaard! Al het tekenwerk was afgerond en zelfs inmiddels in druk uitgegeven. De BE-Zuidzee-trilogie in strip was voltooid en het verhaal bevond zich waar ’t hoorde: b i j z ’ n l e z e r s. De hondjes speelden lekker verder op het strand, de oude mannetjes begonnen huiswaarts te kuieren met hun witte, plastic tasjes verse vis en de zon zakte dieper en dieper en toegegeven . . . die wijn begon nu een ook beetje te werken. Maar toch, het besef daalde daar en toen, een week of twee geleden op dat malle dakterras in Griekenland, opeens pas echt in uw tekenaar in: De Zuidzee-strip-Bob zat erop!

De ZZ BE drie-eenheid was gecompleteerd. De drie Zuidzee stripalbums lagen in de vaderlandse stripwinkels. Beter nog, ook in de Vlaamse! Nog beter nog, zelfs al bij veel mensen thuis!!! In allerlei boekenkasten in Nederland en België stonden ze daar nu met z’n drietjes, schouder aan schouder, onze drie trilogie-boekjes. Iedere nieuwsgierige met zeven en halve euro op zak, kon onze laatste Bob Evers stripinterpretatie inmiddels tot zich nemen.

De eerste grote golven, de drukte rondom de laatste dagen, en de signeer-Tsunami’s, waren over ons heengespoeld en het was fan-tas-tisch geweest. De sessies waren op de grens van wat nog menselijk te doen was qua signeren -en eigenlijk een beetje voorbij de grens- maar helemaal geweldig geweest!
Frank en ik hadden stápels en stápels door onze handen zien gaan! Intimiderende stapels! Angstwekkende stapels! Ik heb die dagen, stilletjes zwoegend ergens onderin het geroezemoes, zelfs af en toe gedacht dat het me niet zou gaan lukken! Dat ik de mensen moest gaan wegsturen zonder tekeningetje. Of kramp of spit ofzo! (Ik voorspel hier voor de toekomst grote systeemwijzigingen in ons signeerritueel. Dat signeren kan straks echt niet meer zonder numerus fixus en volgnummertjes, blogvriend. Wat een luxe-probleem!!!)

Drie jaar tekenwerk werd opeens afgesloten, daar veertien dagen geleden, aan die volle tafel aan die baai tussen Anaxos en Molivos. Qua productie was het nu écht, écht voorbij met onze Zuidzee-Bob. Samen met Caroline, en die grote karaf wijn, daar in de avondlijke Levant een prachtig moment van “closure” en bezinning.

Aan de andere kant van de Griekenland-vakantie inmiddels, en alweer een reclameklusje en een paar kekke signeersessies verder, meld ik me vandaag weer aarzelend hier op de BE-strip-blog. Hee, blogvriend, daar ben ik weer!!!

(Trouwens, nog even hulde aan Frank dattie de blog hier zo goed heeft bijgehouden. En hoe! Altijd wel iets te melden immers. Uitgebreide fotoreportages, voorbeschouwingen, nabeschouwingen, Duck’s in druk en schets en scenario, Keetjes, interviews, E&B’s! Hee, Frank! Super!!!)

Okee, daar ben ik dan weer! En meteen in een moeilijke positie. Die wekelijkse schetsen en inktingen van het nieuwe materiaal, dat hebben we al uitgelegd, die zullen niet zomaar meer, hier vanaf deze plek, de cyberspace ingegooid kunnen worden. De voorpublicatie van de nieuwe pagina’s is immers besproken door EPPO!

En, nee, ik ga er ook niet mee stoppen, met dat bloggen. Ik moet toegeven dat ik dat in eerste instantie serieus heb overwogen, maar het is te leuk en te effektief gebleken om onze strip te laten begeleiden door een blog. "Een strip zonder blog valt gewoon niet meer serieus te nemen in deze tijd!"

Nee, ik ga iets anders hier doen in de komende maanden. Iets om mezelf te vermaken en meteen ook natuurlijk om jou, blogvriend, weer stevig aan deze blog te plakken . . .

Ik ga tekenles geven.

Hier. Op deze plek. Ik ga alles vertellen. Al de Bob Evers stripgeheimen en truuks. Onregelmatiglijks en soms nogal op hoog nivo misschien, maar ik ga jullie allemaal leren hoe je zélf de Bob Evers strip kunt maken, in mijn blogcursus:

"ZELF DE BOB EVERSSTRIP MAKEN"

Meer volgt.

Zoek de verschillen!

Hoi allemaal! Afgelopen maandag vertelde ik jullie al dat Hans ooit drie Duckverhalen had getekend waarvoor ik het scenario heb geschreven. Toch zijn er maar twee daadwerkelijk in de Donald Duck gepubliceerd. Bij het derde verhaal is Hans nooit verder gekomen dan de schetsfase. De Bob Evers strip is zeker een van de redenen dat dit verhaal lange tijd op de plank is blijven liggen. Maar wie weet, ook wel het ...eh... volwassen werk van Hans.
Hoe dan ook, op een gegeven ogenblik wilde de Donald Duckredactie dit verhaal uit 1995 toch wel eens publiceren en liet het in 2005 opnieuw tekenen door de Braziliaanse Donald Ducktekenaar Carlos Mota, die al eerder een paar scenario's van me op van weergaloos tekenwerk had voorzien.
Normaal gesproken zou ik in zo'n situatie nooit geweten hebben dat er een andere versie van dit verhaal bestond en evenmin hoe het eruit zou zien. Ik zie mijn Duckverhalen immers ook pas vaak terug als ze in de Donald Duck verschijnen. Maar in dit geval was Hans van Oudenaarden de tekenaar van de eerdere versie en gelukkig heeft Hans me ooit een paar kopieen van zijn schetsen cadeau gedaan. Kijk en vergelijk: twee versies van pagina 4 en 5 van het Oom Dagobert verhaal 'Paniek in het vakantieparadijs'. De kleurenpagina's van Carlos Mota zoals ze verschenen zijn in Donald Duck 49-2005 en de schetsen van Hans zoals ze hier voor het eerst op deze blog gepubliceerd worden.
Zelfde verhaal, twee verschillende tekenaars. Zoek de verschillen!

(Illustraties: schetsen: Hans van Oudenaarden, kleurenpagina's: Carlos Mota, © Disney)

Bob Evers bij De Dobbelsteen en nieuwe publicaties in binnen- en buitenland

En alwéér zijn we eerder begonnen, beste bloglezers. Met signeren, bedoel ik. Afgelopen zaterdag zouden we eigenlijk pas vanaf twee uur aan de slag gaan, maar een uur eerder waren er al een aantal bekende Bob Evers liefhebbers bij Strip- en Spellenwinkel De Dobbelsteen in Breda te vinden.

(Foto's: Guido de Bue)

(Foto: Martin van Meenen)

Vandaar dat we, na de gebruikelijke kop koffie, toch maar ruim voor tweeen achter de tafel zijn gaan zitten om de eerste Bob Evers albums van de zaterdagmiddag van tekst, tekening en handtekening te voorzien. En onder de tafel, langzamerhand de bekendste collie van Nederland: Nell, die ons daar de hele verdere middag trouw gezelschap heeft gehouden.

(Foto's: Martin van Meenen)

En meer bekende gezichten bij De Dobbelsteen, zoals Carlos, Saskia, Wallie, Jos, Ine en Martin, ze waren er allemaal! En laat ik niet mijn eigen familie vergeten, van mijn ouders, broer, zus, zwager, nichtjes en neefjes tot aan ooms en tantes die speciaal voor ons vanuit Rotterdam en Zeeland naar Breda waren gekomen. En ook al had ik natuurlijk niet echt veel tijd om bij te kletsen, ik vond het in elk geval hartstikke leuk dat jullie er allemaal waren.

(Foto's: Martin van Meenen)

Want ja, beste Bob Evers liefhebbers, vanaf het moment dat Hans en ik daar in het gezelschap van Nell zijn gaan signeren, werd het langzaamaan steeds drukker bij de Dobbelsteen.
Toevallige klanten of passanten die zagen dat er iets te doen was of oude en nieuwe die over onze signeersessie gehoord of gelezen hadden. En ik moet zeggen, opvallend veel jonge Bob Everslezers in Breda, vandaar dat we af en toe ook een Duckcharacter tussendoor getekend hebben.

(Foto's: Guido de Bue)

Maar de hoofdmoot van de zaterdagmiddag was toch echt Bob Evers. Veel hardcovers van “De strijd om het goudschip”, maar ook de hardcover-heruitgave van deel 1 “Kabaal om een varkensleren koffer ging grif over de toonbank. Van de softcovers hebben we vooral de albums van de Zuidzee-trilogie voorbij zien komen en de softcover van “Avonturen in de Stille Zuidzee was op een gegeven ogenblik zelfs uitverkocht. En wat betreft de tekeningen was er ook behoorlijk wat variatie: behalve Bob, Jan en Arie zijn er albums waar o.a. ook Buikmans, het varken van het muitereiland en zelfs Willy van der Heide in te bewonderen zijn.

(Foto's: Guido de Bue)

Op een gegeven ogenblik is Hans ook weer van inkt naar potlood overgeschakeld om toch iedereen nog voor vijf uur van een tekening te voorzien. Want Hans wilde eigenlijk gewoon om vijf uur weer naar huis, naar achteraf bleek, vanwege een zware verkoudheid die hij vooral in zijn hoofd voelde. Ik heb er niets van gemerkt, tot Hans me dat vertelde. Daar even een klein applaus hiervoor, want het getuigt van heel wat doorzettingsvermogen om zo’n middag lang tekeningen te maken, terwijl je je niet echt 100% voelt. En natuurlijk heel veel beterschap!
En dat tijdstip van vijf uur? Dat is uiteindelijk kwart over vijf geworden, vooral vanwege een laatste uitsmijter op verzoek: Arie als superheld.

(Foto: Guido de Bue)

Natuurlijk hadden we dit ook niet volgehouden als we niet regelmatig van koffie, cola, frisdrank en broodjes voorzien voor de broodnodige energie. Daarom onze speciale dank aan Guido de Bue en Fons van Erp voor de ontvangst en gastvrijheid bij de Dobbelsteen en voor alle traktaties van afgelopen zaterdag. En Guido bedank ik zelf nog een keer, want hij zorgde, samen met Martin van Meenen, ook voor de foto’s bij dit kleine verslag. Fons en Martin, heel hartelijk bedankt, dat we dankzij jullie ook de andere bloglezers even kunnen laten meegenieten van onze Bredase signeersessie.

Tot slot nog even het gebruikelijke overzicht van de nieuwe bladen en tijdschriften van deze week. Precies midden in de nieuwe Donald Duck van deze week (nr 44-2008) vind je op bladzijde 22 en 23 een Karel Paardepoot verhaal van me, nu gepubliceerd onder de titel ‘Karel & Clara”. Een verhaal dat weer eens een staaltje van de grillige relatie van Karel en Clarabella en in het bijzonder van het horkerige karakter van Karel. Want waar Clarabella een romantisch gedicht verwacht, schrijft Karel… Nou ja, lees zelf maar in de nieuwe Donald Duck.
O ja, misschien ten overvloede, maar om misverstanden, relatieproblemen of erger nu of in de toekomst te voorkomen, vermeld ik er bij dat dit verhaal NIET autobiografisch is. Elke gelijkenis met bestaande personen, vrienden of vriendinnen berust dus op toeval. Echt waar!

En dan tenslotte nog een buitenlandse publicatie, maar wel een heel bijzondere. In de Duitse Micky Maus 43-2008 is namelijk een van de drie Duckverhalen die Hans ooit op scenario van mij tekende verschenen onder de titel “Horror im Hotel”. Niet dat ik het blad tastbaar in mijn handen heb gehouden, ik ontdekte het via internet door een kijkje te nemen bij updates en indexen van de COA zoekmachine van Inducks. (http://coa.inducks.org/search.php/6).

(Illustratie: Hans van Oudenaarden, © Disney)

De totale index van Micky Mouse 43, inclusief het Oom Dagobertverhaal van Hans en mij vind je onder deze link:
http://coa.inducks.org/issue.php?c=de/MM2008-43.
Een verhaal van 9 pagina’s, dat al eerder werd gepubliceerd in de Nederlandse Donald Duck nr 41-1996 en waarin Oom Dagobert zonder het zelf te weten een spookhotel erft en waar dankzij Hans ineens heel wat Carl Barks-spoken en monsters in het hotel opdoken.

(Een plaatje uit de Nederlandse versie in Donald Duck 41-1996, getekend door Hans van Oudenaarden, © Disney)

De meesten daarvan zijn terug te vinden in het verhaal Trick or Treat (Monsterlijke maskerade) van Carl Barks, maar wie goed kijkt, zal bijvoorbeeld ook de harpijen uit ‘The Golden Fleecing (Op zoek naar het Gulden Vlies) ontdekken.
Behalve een plaatje uit de Nederlandse versie zie je hierboven ook de eerste pagina van het verhaal, zoals het nu in Duitsland gepubliceerd. De scan van deze pagina is afkomstig uit Inducks, waar je ook meer informatie over ons ‘Spookhotel’ verhaal kan vinden: http://coa.inducks.org/story.php?c=H+95043

Heel veel plezier allemaal en tot de volgende keer.

Interviews en recensie in Stripelmagazine

Drie maal is scheepsrecht, beste Bob Evers vrienden en vriendinnen. En zo’n gezegde past natuurlijk prima bij een titel als ‘De strijd om het goudschip’. Na de interviews is Stripnieuws en Brabant Strip Magazine staat sinds gistermiddag het nieuwe Stripelmagazine (http://www.stripelmagazine.be/) on-line met een nieuw interview met Hans en mij over ons nieuwe Bob Evers album. Waarin je onder andere kunt lezen hoe vaak Hans er over gedacht heeft om te stoppen en wat hem toch heeft doen besluiten door te gaan, alles over het fenomeen actie in tekst en tekening, de toekomst van Bob Evers en de Nederlandse avonturenstrip, Eppo, en wie wel of niet onze favoriete personages zijn.
Volg deze link: http://74.52.152.210/~kurt/pivot/entry.php?id=2668 en het hele Stripelmagazine interview verschijnt vanzelf op je scherm.
In datzelfde Stripelmagazine, nummer 116 alweer, vind je ook een interview met Dick Heins, waarin o.a. Mooie Keetje en De Kleine Napoleon ter sprake komen, de twee gagstrips die ik op dit moment samen met Dick maak. En verder natuurlijk heel veel over het nieuwe Klein Suske en Wiske album.
Ook een interview dat zeer de moeite waard is om te lezen: http://74.52.152.210/~kurt/pivot/entry.php?id=2666






















Overigens, het interview in Stripelmagazine is niet alleen het derde interview op een rij rond ‘De Strijd om het goudschip”, het is ook de derde keer dat we door Stripelmagazine werden geïnterviewd
rond Bob Evers. Het allereerste interview, over ‘Avonturen in de Stille Zuidzee’ vind je onder deze link: http://www.stripelmagazine.be/pivot/entry.php?id=326
Het tweede interview is verschenen in het papieren Stripelmagazine nr 6 en staat daarom jammer genoeg niet on-line, op het begin na: http://www.stripelmagazine.be/pivot/entry.php?id=1226
Het goede nieuws is echter dat voor de liefhebbers het papieren Stripelmagazine nr 6 nog steeds te bestellen is.
En tot slot, in het digitale Stripelmagazine van vorige week (nr. 115) vind je nog een korte recensie waarin ook weer wordt opgemerkt dat de strip zich sinds het eerste album in positieve zin ontwikkeld heeft: http://www.stripelmagazine.be/pivot/entry.php?id=2641%23body
Het kan niet anders, of het moet echt wel waar zijn…











Om al deze positieve aandacht te vieren en omdat één van de illustraties heel erg mooi aansluit bij het punt waar we op deze blog gebleven waren toen het nieuwe album verscheen, plaats ik hier als extraatje maar eens de scenario-pagina 38. Voor de liefhebbers, maar ook als teaser voor degenen die het nieuwe album nog niet in hun bezit hebben. En o ja, ook omdat Hans me gezegd heeft, dat hij morgen weer eens iets op deze blog gaat plaatsen, al heb ik geen idee wat dat gaat worden.

PAGINA 38a:

1. De Kanaak hangt in de schaduw aan de buitenkant van de verschansing. Harry kijkt zenuwachtig rond, maar kan hem niet ontdekken.
HARRY: W-waar is ie gebleven?

2. Harry komt gehaast en hijgend het brugdek opgeklommen.
HARRY: Der zitte…van die Kanaken met messen…daar op het achterdek… Da’s mij te link.

3. Terwijl Harry een discussie met Mickey Mouse begint, klimt de Kanaak midscheeps weer aan boord. Muriloff komt uit de kombuis en wenkt hem mee te komen.
MICKEY MOUSE (buiten beeld, vanaf het brugdek): Hoe ken dat nou? We hebben het hele schip afgezocht.
HARRY (buiten beeld, vanaf het brugdek): Niet goed genoeg, dus!
MURILOFF (tegen de Kanaak): Psst, hierheen!

4. Harry discussieert verder met Mickey Mouse, maar Mickey Mouse wijst op de Willi Waw en gebaart hem stil te zijn.
HARRY: Ik was geheid een lijk geweest als die vent niet gestruikeld was over…
MICKEY MOUSE: Hou je kop en let op. Dat jacht is vlakbij.


PAGINA 38b:

1. Totaal van de op het oog verlaten Willi Waw, die ongeveer veertig meter van de Frisco is verwijderd. Voor de lezer is te zien dat er touwen aan twee spaken van het stuurwiel zijn gebonden, om de verschansing heen geslagen, en vandaar de kajuit in lopen.
HARRY (vanaf de Frisco): Der is geen kip an dek te zien…
MICKEY MOUSE: Der mot toch iemand aan het roer staan…

2. De sloep met Bob, Hennessey en Arie aan boord vaart vanachter de Willi Waw naar het gat in de wand van de machinekamer.
BARNEY (buiten beeld): Harry, Mickey, ik zie niemand!

3. Bob en Hennessey klimmen door het gat in de wand naar binnen. Arie houdt de sloep van en begroet MacGarrigle wiens gezicht vlak voor de opening verschijnt.
ARIE: Ha, die olieduivel!
MACGARRIGLE: Goedenavond, roodharig duivelsjong. Kom als de bliksem binnen voor ze hierboven iets in de gaten krijgen.

4. Arie grijpt de rand van het gat in de wand beet, maar omdat er niemand meer is om de sloep vast te houden, hangt hij tussen wal en schip.
ARIE: !


Heel veel plezier allemaal met het nieuwe Stripelmagazine en tot de volgende keer!