maandag 11 februari 2008

Drie maal drie...

Erg hè? Een tekenaar die zo graag vrouwen tekent en dan zoek ik drie boeken uit waar Bob, Jan en Arie het alleen maar met lelijke kerels aan de stok krijgen. Hoewel, aan het eind van ‘De strijd om het goudschip’ zijn er toch een paar leuke meisjes zeer geïnteresseerd in Arie.
En er liggen alweer drie scenario’s klaar voor de nieuwe Bob Evers trilogie, waar onder andere de Franse filmster Lalou Lalonde een belangrijke rol in speelt en er zelfs een extra hoofdrol is weggelegd voor een Engelse jongedame, Lois Bennett genaamd.
Jullie zien, ik ben al wat verder met Bob dan Hans. En ik kan jullie dus nu al beloven dat Bob, Jan en Arie in de toekomst nog heel wat vrouwelijke mede- en tegenspelers krijgen. Vooral leuk voor Bob en Jan, want Arie blijft natuurlijk onverstoorbaar dooreten.

Het gekke is dat ik al die nieuwe personages al in de scenario’s tot leven heb gebracht, dat ik weet wat ze denken en voelen, maar dat ik geen idee heb hoe ze er in de strip uit gaan zien.
Misschien is een van die schetsjes van Hans wel een Lalou Lalonde, Lois Bennett, of wie weet zelfs het meisje achter de balie van het kaartenbureau op Schiphol.
Net als jullie zal ik moeten wachten tot Hans de eerste pagina’s tekent van de… ja, hoe gaan we die trilogie eigenlijk noemen? De erfenis-trilogie (omdat het avontuur om een erfenis draait)? Of de koperen kanon-trilogie (naar het bekendste boek uit deze cyclus)? Of…

Nou ja, nog tijd genoeg om daarover na te denken. Eerst maar weer terug naar De Zuidzee-trilogie en alles wat er vooraf ging aan ‘De strijd om het goudschip’.
Waar waren we ook weer? Na maanden op het muiterschip ‘Frisco’ te hebben rondgezwalkt, zijn Bob, Jan en Arie aan boord van het zeiljacht ‘Willi Waw’ terechtgekomen. Ze maken kennis met de eigenaars van dat jacht: Joe, Jack en Hennessey.
Dit Amerikaanse drietal had een miljoen aan archeologisch goud aan boord, maar dat is intussen verborgen in voedselkisten het voorraadhok van de Frisco. De muiter die dat goud daar verborgen heeft, stuurman Warwick, zit gevangen in het ruim van de Willi Waw, samen met muiterkapitein Braggart en de matrozen Mickey Mouse, Harry en Barney. En ergens tijdens die gevangenschap heeft Warwick dat geheim gedeeld met zijn medegevangenen.

Helaas voor Warwick is men intussen op de Frisco ook op de hoogte van de verborgen schat. De kok heeft het goud ontdekt, toen hij een van de voedselkisten opende. Hij neemt muiter O’Connor, die nu het bevel over de Frisco voert, in vertrouwen en weet de andere muiters te overtuigen hun gevangen kameraden in de steek te laten en er met de Frisco vandoor te varen. Alleen stoker McGarrigle is het daar niet mee eens.
De drie jongens en de drie mannen op de Willi Waw zetten de achtervolging op de Frisco in. Maar omdat de Willi Waw een zeilschip is en dus moet wachten op de wind lopen ze een flinke achterstand op.

Na zeven dagen zeilen ziet Jan een eiland liggen. Een ideale plaats om voedsel en water in te slaan. Terwijl Hennessey de vijf muiters in het ruim bewaakt, vertrekken Bob, Jan, Arie, Joe en Jack in de sloep naar het eiland. Maar ze zijn nog niet weg of de muiters lokken Hennessey met een list naar het ruim en overmeesteren hem.
Als Joe en Jack even later terugvaren naar de Willi Waw om wat juten zakken voor kokosnoten te halen, ondergaan ze hetzelfde lot.

En terwijl Harry en Barney de drie gevangen Amerikanen bewaken, vertrekken Braggart, Warwick op hun beurt in de sloep naar het eiland. Braggart wil zich wreken op onze drie helden.
Maar zover komt het niet. Bob ziet de muiters aankomen en slaat alarm. De drie jongens proberen de muiters in een rotskloof in de val te lokken.
Warwick vertrouwt niet en wil terug, tot grote woede van Braggart. De ruzie ontaardt in een schietpartij, die alleen Mickey Mouse overleeft.
Daarna is het voor Jan, Arie en Bob een koud kunstje om de overgebleven muiter gevangen te nemen. Ze sturen hem terug de zee in. Mickey Mouse wordt opgepikt door Harry en Barney aan boord van de Willi Waw. En daarna gaat de Willi Waw er ook vandoor.
En dan ontstaat er een situatie waarbij er drie jongens op een onbewoond eiland zitten, drie Amerikanen gevangen zitten in het ruim van hun eigen zeiljacht dat bemand wordt door drie muiters. Drie maal drie dus.

En dan is er nog dat schip met zes andere muiters en een miljoen aan goud aan boord, de Frisco die spoorloos verdwenen lijkt…

Van de Frisco zullen we dan ook in het tweede deel van de Zuidzee-trilogie 'Drie jongens op een onbewoond eiland' helemaal niets horen. Wel van de drie muiters, Harry, Barney en Mickey Mouse. Maar daarover volgende keer meer...

vrijdag 8 februari 2008

Werelpremiére BE-Goudschip Pg7 Inkt-geletterd

En daar istie dan!

PAGINA 7a:

1. Arie staat op een vrij scherpe landtong, die een halfcirkelvormige grote baai aan één zijde beschermt. Ongeveer vijftig meter van het strand af, ligt de Willi Waw voor anker. Achter de patrijspoorten is het goudgele licht van de petroleumlamp te zien. Tussen de Willi Waw en de oever is een touw gespannen, waaraan een houten vlot bevestigd is, zodat de muiters heen en weer kunnen pendelen tussen het jacht en de oever. Aan het vlot zelf zit een touw waarmee het vlot terug naar het jacht gehaald kan worden. Het vlot ligt nu afgemeerd bij het jacht.
ARIE: De Willi Waw!

2. Bob en Jan lopen heen en weer bij de sloep. Hennessey zit op de rand van de sloep met een geweer in zijn handen.
TEKSTBLOK: Intussen…
JAN: Als Arie terugkomt, zijn we dus zes man sterk.
BOB: Vijf. Joe telt niet mee.

3. Bob en Jan overleggen wat nu te doen.
JAN: O.K. Vijf man. Hoe krijgen we het jacht in handen?
BOB: Door het te veroveren, leperd. Die kerels hebben er nog geen idee van dat wij op het eiland zijn. Luister, ik…

4. Close-3-shot van een geschrokken Bob, Jan en Hennessey.
ARIE (buiten beeld): Hands up!!


PAGINA 7b:

1. Jan, Bob en Hennessey verbergen zich met getrokken geweren achter de sloep. Arie roept, half verborgen in het struikgewas, dat ze niet moeten schieten.
ARIE: Niet schieten, idioten. Ik ben het, Arie!

2. Arie komt over het strand aan hinken. Bob loopt woedend naar hem toe.
BOB: Als je die grote mond nou eens alléén gebruikte voor schransen. Waar ben je al die tijd geweest?
ARIE: Op verkenning. Ik heb ontdekt waar het jacht met de muiters ligt.

3. Hennessey zit op de rand van de sloep en eet onverstoorbaar en blik Amerikaanse bonen leeg. Arie kijkt hem verontwaardigd aan.
HENNESSEY: Heb je daar al die uren voor nodig gehad? Dat weten wij al maanden. In een baai aan de Westkust, zestig meter uit de kust en de muiters zitten er op en snurken.
ARIE: !

4. Jan en Bob laden allerlei spullen uit de sloep (waaronder de verbanddoos), terwijl ze hun plan aan Arie uitleggen. Arie denkt na.
JAN: De muiters zijn gewend dat elke ochtend Hennessey of Jack braaf op het strand staat te wachten om de boel voor hen schoon te maken. Maar wat als er niemand komt?
ARIE: Eh…

Klikken op de plaatjes maakt ze groter.

donderdag 7 februari 2008

Blote vrouwen

Op een of andere manier ben ik de layoutschetsen van pagina 7 en 8 kwijtgeraakt. Ze zitten niet in het stapeltje waar ze horen en ik kon ze zo gauw ook niet in andere stapeltjes vinden. Jammer en vervelend. Je houdt die van me tegoed, beste BE-strip-blog-lezer. Blijf het in de gaten houden.

Ergens hier in de studio zwerft altijd wel een schetsblok. Daarin komen in de loop van de dag de losse krabbeltjes, ideetjes en verveelmomentjes terecht. Kan vanalles zijn. Alles wat ik niet meteen in de strip kwijtkan, maar wel even wil tekenen. Gek genoeg hebben deze on-the-side rommelschetsjes dus heel veel te maken met de Bob Evers strip. Als een soort bijprodukt, of zelfs spiegelbeeld van het dagelijkse werk. Hier wat materiaal van deze week.


Raad zelf de BE-connectie. . . .
PS: Jaja, jullie nieuwe BE-strippagina komt eraan, hoor. Die zet ik hier morgen of overmorgen.

woensdag 6 februari 2008

De schat van de Willi Waw

Hallo, beste bloglezers! Afgelopen zaterdag vertelde Hans me dat hij de eerste 32 pagina’s van “De strijd om het goudschip” al helemaal af heeft. Nog veertien pagina’s te gaan dus en dan is de hele Bob Evers Zuidzee-trilogie in prachtige stripplaatjes getekend. En dat terwijl ik hier nog steeds bezig ben om vooral onze nieuwe lezers bij te praten over wat er vooraf ging in het eerste deel van die Zuidzee-trilogie. Alle reden dus om snel verder te gaan met het vervolg van de belevenissen in “Avonturen in de Stille Zuidzee”.

In dit eerste deel van de Zuidzee-trilogie hebben Bob, Jan en Arie schipbreuk geleden en worden ze opgepikt door het muiterschip Frisco, Om het gebrek aan mankracht op te lossen, zetten de muiters de drie jongens op hun schip aan het werk.
En om het gebrek aan voedsel op te lossen, besluiten de muiters het passerende zeiljacht Willi Waw te overvallen. Met een smoes over gebrek aan drinkwater weten ze de opvarenden zo ver te krijgen dat die een aantal van de muiters aan boord laten komen: stuurman Warwick, Mickey Mouse en Gillison, en… Bob, Jan en Arie.
Eenmaal aan boord van de Willi Waw worden de vier Amerikanen daar uitgeschakeld en gevangen genomen. Terwijl Mickey Mouse de gevangenen bewaakt, krijgen Bob, Jan en Arie de opdracht alles bij elkaar te zoeken wat eetbaar is, en zoeken Warwick en Gillison naar alles wat verder nog waarde heeft.

Op een gegeven ogenblik ziet Bob dat Warwick en Gillison nogal zware kisten uit een geheim luik in de slaapkajuit halen. En dat terwijl normaal toch de drie jongens goed zijn om dit soort klusjes op te knappen. Volgens Jan en Arie is de enige verklaring dat er of goud of whisky in de kisten zit. Van het ene krijgen de muiters dorst, van het andere gouddorst, aldus Arie.
Dan duikt Warwick op en geeft hen de opdracht kisten met voedsel leeg te maken. Daarna stoppen de muiters de geheimzinnige kisten in de grotere voedselkisten en vullen het geheel weer op met de blikken en zakjes uit diezelfde voedselkisten.
De voedselkisten met goud- of whiskykisten erin worden naar de Frisco gebracht en daar in het voorraadhok gezet alsof het om een gewone voedselvoorraad gaat.
Kapitein Braggart en de matrozen Harry en Barney komen nu ook aan boord van de Willi Waw om te helpen met overladen.
En dan gaat het mis! Als Bob, Jan en Arie per ongeluk een vat water over Gillison heen laten vallen, leidt dat tot grote hilariteit bij Harry en Barney. Gevolg: een knokpartij tussen de muiters!
Tijdens het gevecht weet Arie het mes van Mickey Mouse aan de vier vastgebonden Amerikanen toe te spelen. Die bevrijden zichzelf en nemen met veel genoegen deel aan de knokpartij.
Niet veel later worden de muiters op hun beurt gevangen genomen en opgesloten in het ruim.
Muiter Gillison heeft het gevecht niet overleefd, evenmin als Faraday, de kapitein van de Willi Waw.

Zodra de rust op de Willi Waw is weergekeerd, maken Jan, Arie en Bob nader kennis met de overgebleven Amerikanen: Joe, Jack en Hennessey.
Joe is professor in de archeologie, Hennessey is bankdirecteur van een bank in New York, en wat Jack precies doet blijft een raadsel, maar in elk geval weet hij veel van zeevaart en verborgen schatten af.
Jack is ook degene die de jongens vertelt wat er in de geheimzinnige kisten zit: een miljoen aan goud en diamanten, het resultaat van een archeologische expeditie van het viertal.
En dat goud staat nu dus verborgen in het voorraadhok in de kombuis van de Frisco!

Net als de drie jongens en de drie mannen plannen smeden om het goud terug te krijgen, vaart de Frisco er plots vandoor. Ze snappen onmiddellijk wat hiervan de reden is: iemand op de Frisco heeft het goud ontdekt!


Joe, Jack en Hennessey besluiten dat ze de schurken desnoods tot aan het eind van de wereld zullen volgen om hun goud terug te krijgen. En Bob, Jan en Arie willen hen daar maar wat graag bij helpen!

Met dat verborgen goud is trouwens nog iets vreemds aan de hand. De enige muiters die er vanaf wisten, waren Warwick en Gillison. Gillison is overleden en zoals we later zullen zien, haalt ook Warwick het einde van “Avonturen in de Stille Zuidzee” niet.
Toch weten Mickey Mouse, Harry en Barney in “De strijd om het goudschip” dat het goud in het proviandhok ligt verborgen. Rara, hoe kan dat?
De enige mogelijke verklaring is, dat Warwick tijdens zijn gevangenschap blijkbaar zijn mond niet heeft kunnen houden en Mickey Mouse, Harry, Barney en Braggart alles over dat goud verteld heeft. Alleen is daar in geen van de oorspronkelijke boeken iets over te vinden.
En natuurlijk kun je zoiets in een leesboek nog wel aan de fantasie van de lezer overlaten, maar in een strip word je door het gebruik van beeld en tekst als lezer toch meer direct bij het verhaal betrokken. Dan valt zoiets ook extra op en wil je er natuurlijk wel graag een verklaring voor.
Hoe gaan we dat aanpakken? Een hele extra scene eraan wijden, terwijl het pas twee albums later belangrijk wordt? Nee, dat is geen oplossing.
Een flashback hierover in “De strijd om het goudschip” evenmin.
Dus hebben we gekozen voor de simpelste oplossing: Mickey Mouse, die in “De strijd om het goudschip” met één zin duidelijk maakt dat Warwick hen over het verborgen goud in het proviandhok verteld heeft. En dat op een logische plek in het verhaal, namelijk als deze drie muiters zelf op zoek gaan naar de verborgen schat op het goudschip Frisco.

Dit is maar één voorbeeld van iets dat aan de strip wordt toegevoegd, terwijl het niet in het boek staat. In andere gevallen lossen we zoiets dan weer wel op met een extra scene. Een extra flashback hebben we tot nu toe nog niet gebruikt. Misschien omdat teveel flashbacks al gauw storend gaan werken bij het lezen van een stripverhaal. Het echte verhaal schiet dan immers niet op. Om die reden zijn er dan weer wel flashbacks uit de leesboeken in realtime stripscenes veranderd.

Maar over dat soort dingen moet ik het later nog maar eens wat uitgebreider hebben.
Volgende keer eerst maar weer verder met alles wat er vooraf ging aan “De strijd om het goudschip”. Want dat Joe, Jack en Hennessey hun goud niet zonder slag of stoot krijgen, is intussen wel duidelijk. Zeker als je weet dat het einde van “Avonturen in de Stille Zuidzee” voor Bob, Jan en Arie tevens het begin is van een gloednieuw avontuur met de veelzeggende titel “Drie jongens op een onbewoond eiland”.

zondag 3 februari 2008

De Willi Waw

Hallo, allemaal! Het was weer erg gezellig gistermiddag in Hilversum. Samen met Gerben Valkema, de tekenaar van Elsje, hebben Hans en ik daar de hele middag zitten signeren ter gelegenheid van de opening van de nieuwe winkel van Het Stripsmagazijn.
Daarom allereerst maar eens een bedankje aan Koen van Heijst en zijn ouders, die ons hartelijk ontvangen hebben en voorzien van broodjes, soep, koffie, thee en wat al meer, aan iedereen die gistermiddag de moeite nam om naar het Stripsmagazijn te komen en één of meer Bob Evers albums heeft gekocht, en aan iedereen die dat al eerder had gedaan in zijn eigen vaste boek- of stripwinkel of op één van de Nederlandse of Belgische stripbeurzen.
Kortom, aan jullie allemaal!
Want sinds de Nederlandse kranten geen avonturenstrips meer publiceren, zijn jullie het, en jullie alleen, die ervoor zorgen dat we toch de Bob Evers strip kunnen blijven maken.
En zoals gistermiddag weer eens bleek, krijgen we er gelukkig nog steeds nieuwe lezers bij.
Alle reden dus om verder te gaan met het ‘wat vooraf ging’.

Waar waren we ook weer? Als beloning voor een goed rapport mochten Bob, Jan en Arie een maand meevaren op het vrachtschip Esperanza van rederij Roos. In de buurt van Buenos Aires komen ze in een storm terecht en lijden schipbreuk.
Al vrij snel worden ze opgepikt door het schip Frisco. Dat wil zeggen, Bob, Jan en Arie worden opgepikt en daarna vaart de Frisco ervandoor, de rest van de Esperanza-bemanning achterlatend.
Het blijkt dat Frisco een schip vol muiters is en dat die, bij gebrek aan mankracht, best drie jongens kunnen gebruiken voor het vuile werk.

Zo wordt Arie koksmaatje in een nogal smerige keuken, mag Bob de machinekamer in om stoker McGarrigle en zijn twee hulpstokers bij te staan, en Jan wordt kajuitjongen in de hut van muiterkapitein Braggart.
Daar hoort hij voor het eerst ook het andere probleem waar de muiters mee kampen: voedsel!
De Frisco is immers bemand door muiters en kan dus niet zomaar in een of andere haven aanleggen om eten en drinken in te slaan.
De Frisco vaart om Kaap Hoorn heen naar de Stille Zuidzee, waar Braggart zijn plan uitvoert om aan vers voedsel te komen.

Het eerste het beste schip dat ze tegenkomen, vragen ze om twee vaten drinkwater. Dat schip is het zeiljacht Willi Waw, bemand door vier nietsvermoedende Amerikanen.
Braggart stuurt drie van zijn mannen in een sloep naar de Willi Waw: stuurman Warwick, de gorilla-achtige Gillison, en muiter Mickey Mouse, die vooral opvalt door het grote mes dat hij bij zich draagt. Om geen argwaan te wekken stuurt Braggart ook Bob, Jan en Arie mee naar de Willi Waw.

Vrijwel meteen nadat ze aan boord zijn, schakelen de muiters de Amerikanen uit. Daarna worden Bob, Jan en Arie op voedsel uitgestuurd, houdt Mickey Mouse de wacht bij de gevangenen, en gaan Warwick en Gillison zoeken naar alle andere dingen aan boord die nog waarde hebben.

Het is hier aan boord van de Willi Waw dat Willy van der Heide voor het eerst het centrale thema van de Bob Evers verhalen aanstipt: drie jongens die het er in allerlei omstandigheden beter van af brengen dan de volwassenen.
Stuurman Warwick is zelfs voortdurend de dupe van alles wat Bob, Jan en Arie uitvoeren.
Zo krijgt hij een blik melk tegen zijn hoofd, een luik op zijn vingers en gaat hij ook nog eens onderuit door een rondzwervend blik ananas op de vloer van de kombuis.
Maar ook de vier Amerikanen, Joe, Jack, Hennessey en Faraday, weten zich alleen maar te bevrijden dankzij de hulp van Arie. Arie speelt ze namelijk ongemerkt het mes van Mickey Mouse toe, zodat ze hun touwen kunnen doorsnijden.
Maar als Faraday daarna deelneemt aan een gevecht met de muiters is hij één van de eerste slachtoffers. En hoe het Joe, Jack en Hennessey vergaat, als Bob, Jan en Arie even niet in de buurt zijn, heb je al kunnen zien in de bijdrages van Hans.

En dan is er nog dat miljoen aan archeologisch goud, dat intussen in handen van de muiters is gevallen. Maar daarover volgende keer meer…

donderdag 31 januari 2008

Weg tropenhelm

Ha, trouwe blogvriend! Weer een geletterde inkting in zwart wit. Downloaden en uitprinten en je maakt straks eigen zwartwit-Bob Evers album! Wereldpremiére van dit materiaal allemaal op deze plek! Zegt het voort!

Is het trouwens al opgevallen dat ik, heel trouw, op bijna elke pagina één kadertje niet helemaal doortrek? Tussen al die vierkantjes in het wafelijzer zit er altijd wel eentje die "kapot" is. Op deze pagina zijn het er zelfs twee. Plaatje 2 op de bovenste en de onderste rij hebben geen bovenkantje. Doe ik natuurlijk om het te strenge paginabeeld een beetje te breken. Anders wordt het helemaal zo stijfjes.
Arie's kuilbuiteling leek me trouwens een prima gelegenheid om me van die vervelende tropenhelm te ontdoen. Dat ding zat me al een tijdje in de de weg bij het tekenen van onze roodgekuifde protagonist. Vanaf deze pagina gaat Arie weer fijn bloothoofds.
Vanzelf moet Arie, na z'n besluit niet verder te gaan op de ingeslagen weg, nu weer naar "links" in de plaatjes gaan bewegen. Dat de lezer hopelijk ook onbewust ervaart dat z'n looprichting is veranderd.
En het varkentje in deze scéne bevalt me eigenlijk wel. Hij heeft best wel eh . . . karakter. Misschien is het leuk om 'm verderop in het verhaal nog es terug te laten komen. Ergens in het decor, ofzo?



Op de plaatjes klikken en je ziet ze groter. En beste lezer, zie ik je zaterdag in Hilversum?

woensdag 30 januari 2008

Poppetjes tekenen in Hilversum

Frank heeft me weer overgehaald:

Komende zaterdag, 2 februari, zijn Frank en ik zijn te vinden in Hilversum ter gelegenheid van de heropening van "het Stripsmagazijn". De beste, d e e n i g e, stripwinkel in het Gooi. Je kunt vanaf 12.00 uur ons ontmoeten, een album laten signeren, een prent kopen of nog niet gepubliceerd materiaal bekijken. Je kunt het Stripsmagazijn vinden aan de Bussumerstraat 51 te Hilversum.

Nu hier gauw weer een scenario met layoutschets:

PAGINA 6a:

1. Arie kijkt verbaasd op als hij boven zich iets hoort snuiven. Hij wrijft nog altijd over zijn knie.
ARIE: Een gescheurde kapselband en een bloeduitstorting. Hoe kom ik…
VARKEN (buiten beeld): SNUIF!



2. Overshoulder van Arie die het varken aankijkt dat zijn kop over de rand van de valkuil steekt.
ARIE: Goedenavond. Kom beneden. Hoe meer zielen, hoe meer vreugd.

3. Het varken kijkt Arie grijnzend aan. Arie staart stomverbaasd terug.
ARIE: !

4. Arie smijt één van de takken, die op de bodem liggen, naar het varken.
ARIE: Wil je weg wezen, stom zwijn!

5. Arie peinst verder hoe hij uit de valkuil blijven.
ARIE: Natuurlijk! Onze vrienden gebruiken valkuilen om af en toe een varken te vangen. Maar hoe kom ik hier uit?


PAGINA 6b:

1. Arie graaft het zand van de zijwand weg, dat onder zijn voeten op een hoop valt. Op deze manier klimt hij uit de kuil.
ARIE: Er is maar één manier! Graven!

2. Arie klimt uit de kuil en zet zijn voet op het pad. Het varken kijkt vanuit het struikgewas toe.
ARIE: Ziezo! En dat is de laatste stap die ik vannacht op een pad zet!

3. Arie loopt voorzichtig (vanwege zijn knie) door de plantengroei in de richting waar de oceaan moet liggen. Tussen de palmbomen door is in de verte een witte baan van strand en zeeschuim te zien.
ARIE: Ik kon wel een langs het strand neuzen of ik daar wat wijzer wordt.

4. Close-up van een verbaasde Arie.
ARIE: Huh? Maar dat is…
Klik op de plaatjes als je ze wat groter wil zien.