zondag 14 september 2008

Stripnieuws interview






Met dank aan Alex, hier het interview zoals het in de laatste STRIPNIEUWS staat! Ik heb beloofd even een linkje naar de website van het Stripnieuws bij te zetten. Bij deze:

Klik HIER voor het Stripnieuws, blogvriend!

En natuurlijk ook onze grote dank naar Saskia Janssen (Stripkat) voor het prachtige interview!!!

PS: En NEE, ik heb NIET gezegd dat onze plaatje mooier zijn dan de tekeningen op de oude boekjes. Echt niet!!!!

vrijdag 12 september 2008

your fourthnight update!!!


Rechts hiernaast, naast deze post, beloven Frank en ik dat we jullie op deze blog een kijkje gaan geven achter onze Bob Evers strip schermen. Dat we jullie op de hoogte zullen houden hoe het met het album in wording staat enzo. Hoog tijd dus hier en nu voor een g r o n d i g e Bob Eversstrip-update. Nog VEERTIEN NACHTJES immers tot die malle, rommelige ochtend straks in dat hallencomplex in Houten. . . .

Hardcover en softcover

Voorzover ik weet liggen we op schema, hoor. Ergens in Almere en Zwolle wordt, op het moment dat ik dit schrijf, hard gewerkt aan druk en binding van het nieuwe album. Voor wat de reguliere handelseditie betreft zit ons werk er nu toch écht op.
IJs en weder gediend, zullen Frank en ik dan straks op 27 september aanstaande in Houten, vanaf een uur of elf ’s ochtends achter de Boumaarkraam klaarzitten met héééééééééééééééééle grote stapels gloednieuwe hardcovers en softcovers van “Goudschip”. En voorzover menselijk mogelijk, gaan we aan die kraam proberen voor iedereen die dat wil, er een kleinigheidje in te schrijven en te tekenen (AAAAAARRRGH!!).
Speciaal is ook nog, dat we straks in Houten, naast vanzelf alle voorafgaande delen, ook ons eerste album “Varkensleren Koffer” weer in HARDCOVER bij ons zullen hebben!! Tenminste, de uitgever heeft ze bij zich. Die hardcover van 1 was helemaal uitverkocht, maar de vraag ernaar bleef aanhouden. Het is nu, op dit moment, wel nog even onduidelijk of die hardcover van deel 1 straks ook weer gewoon in de stripwinkel gaat komen te liggen. . . . Misschien wil Ron van Boumaar die hardcover het liefst als iets speciaals voor op beurzen houden.

Speciale edities

Je hebt van die liefhebbers en verzamelaars die iets aparts willen. Iets zeldzaams. Iets bijzonders. Een afwijkende binding, een aparte opdruk, iets geks erbij. En dat allemaal liefst ook een beetje normaal geprijsd. Ook deze Bob Eversstripvrienden willen we vanzelf heel graag tegemoet komen. In samenwerking met de Zwolse stripspeciaalzaak “DE BOEKENHALTE” maken we dan ook traditioneel in zéér beperkte oplage een aantal maffe en speciale Bob Evers edities. Op zaterdag 4 oktober vanaf een uurtje of twaalf vindt je ons in de Assendorperstraat 103 in Zwolle in de winkel van Willem om alle speciale editie-exemplaren ook nog te voorzien van een klein verhaaltje of tekeningetje.
Bij de speciale edities hoort ook weer vaak een zogenaamde “ex-libris”. Een los bijgevoegd BE-prentje dat ik exclusief voor bij die tweehonderd boekjes maak. Genummerd en gesigneerd en gedrukt in een oplage van tweehonderd. Honderdvijftig gaan er dan bij de speciale Boekenhalte-hardcovers en dan nog es vijftig bij de luxe-linnen. Dit zijn de speciale edities en verdere malle zaken:

-De BE-Boekenhalte editie. Een bijna gewone hardcover. De achterkant is afwijkend en er zit een gesigneerde en genummerde ex-libris bij. Oplage 150.
-De BE-Luxe Boekenhalte editie. Een in donkerrood linnen gebonden hardcover. Erbij een de gesigneerde en genummerde ex-libris en een inlegvel met originele tekening. Oplage 50.
-De BE-Super-de-luxe Boumaar editie. Een in donkerblauw linnen gebonden hardcover. De exemplaren voor auteurs en de kado-exemplaren (eerste exemplaar) vallen ook in deze categorie. Oplage 6 (of 8?)
-Het BE-“White album”. Een hardcover met een kaft van wit tekenpapier. Op de buitenkant van het album staat een originele tekening. Oplage 50.
-Zeefdruk van de zwartwit lijntekening van de “Goudschip”cover. Gespiegeld, genummerd en gesigneerd. Oplage 40
-Papieren draagtasje met gezeefdrukt BE-titelpagina plaatje. Oplage weet ik niet.

Ben je nou geïnteresseerd in een van die speciale editities enzo, surf, mail of bel dan snel naar de Boekenhalte en reserveer je exemplaar, want voorzover ik weet gaan die boekjes altijd errug hard:

www.boekenhalte.nl/
info@boekenhalte.nl
038 4221077

Publiciteit

Net vandaag uit de bus getrokken. De nieuwe STRIPNIEUWS. Het ledenblad van het Stripschap. Ook los te koop in de stripspeciaalzaak. Pagina 25 t/m 35 gewijd aan Saskia Janssen’s interview met Frank en mijzelf en meteen ook maar ZES pagina’s voorproef uit het nieuwe album erbij. In kleur!!! Voor het eerst dat ik het spul in druk zag daarnet . . . altijd even schrikken. Confrontatie met eigenste ik.
En nee, ik heb helemáál niet gezegd dat “ . . . onze tekeningen veel mooier zijn dan op de ouwe boekjes”!!! Echt niet! Hoe komt DAT er nou weer in?

Signeren

Ook ergens rechts van deze post ook nog een alsmaar uitdijend lijstje met data en plaatsen waar Frank en ik de komende tijd zullen gaan verschijnen, om te komen babbelen en vooral om opdrachten te schrijven en poppetjes in albums te gaan tekenen. Na Houten en Zwolle gaan we weer ouwerwets op tournee. Vast ook wel een keertje bij jou in de buurt, blogvriend! Kom vooral even “HALLO” zeggen!

Okee. Iedereen weer helemaal op de hoogte? Fijn weekend!

PS: Als illustratie plompverloren de nieuwe BE-pagina. En niks geen commentaar van de makers erbij . . . zucht.

woensdag 10 september 2008

Keetjes blues en Katriens herhaling

Hoi allemaal! Het is feest in Oosterhout. Vrijdag gaat het jaarlijkse Blues & Roots Festival daar van start. Volop aandacht daarvoor in de 75ste (jawel!) Mooie Keetje strip van Dick Heins (en pas mijn derde scenario in deze reeks). Ook een heel klein beetje aandacht in deze strip voor het feit dat de optredens van Acda en De Munnik in Theater De Bussel niet doorgaan. Hoe dat nou precies zit, kan iedereen in Oosterhout en omgeving de komende dagen lezen als het nieuwe Kanton (met als datum: woensdag 10 september 2008) gratis en voor niets in de brievenbus valt.

(Illustratie: Dick Heins)

Ook nieuw is Katrien nr 5-2008, die sinds afgelopen maandag in de winkels ligt. Dat geldt echter niet voor de twee verhalen van me die in dit nummer te vinden zijn. Beide verhalen werden namelijk al eerder gepubliceerd in Katrien nr 5-2002.
Op bladzijde 19 t/m 23 een 11 jaar oud Oma Duckverhaal, waarin Oma noodgedwongen opnieuw rijlessen moet nemen, omdat haar rijbewijs verlopen is. De beste rijschoolhouder van Duckstad, ene Donald Duck, biedt aan haar die rijlessen te geven. Maar dan blijkt dat Oma een van de meest lastige en eigenwijze klanten is die deze rijschoolhouder ooit heeft gehad.
Het verhaal werd getekend door de Nederlandse tekenaar Jaap Stavenuiter.

Op bladzijde 31 t/m 34 een verhaal uit Katrien’s dagboek, dat ik samen met collega Paul Hoogma schreef. Het werd getekend door de Nederlandse tekenaar Mau Heymans. In dit verhaal doet Willie een uitvinding die de eeuwige kemphanen Donald en Guus tot de beste vrienden maakt. Zulke goede vrienden zelfs, dat ze Katrien niet meer zien staan. En als Katrien vervolgens de uitwerking van de vredesstraal ongedaan wil maken, blijkt dat Willie daar nou juist geen rekening mee had gehouden. Wie wil er nou geen vrede, toch?
Hoe een en ander afloopt kun je lezen in de nieuwe Katrien. Heel veel plezier allemaal en tot de volgende keer.

maandag 8 september 2008

Een eenvoudig idee...

Hoi allemaal! Gelukkig is die geinkte pagina 34 er toch nog gekomen. En dat betekent dat we vandaag vrolijk verder gaan met scenariopagina 35. De pagina waarop Arie een geniaal idee ontvouwt aan de andere aanwezigen op de Willi Waw, Bob dat doorgeeft aan MacGarrigle op de Frisco en Macgarrigle al meteen de eerste fase van dit plan in werking zet. Kortom, tijd voor actie!

Eigenlijk had ik op deze pagina ook nog even moeten overschakelen naar de muiters op de Frisco. Willy van der Heide beschrijft in het boek namelijk een scene waarin de muiters de vlagseinen van Bob zien. Maar aangezien de boodschap van die scene is dat de muiters geen vlagseinen en geen morseseinen kennen en overschakelen naar de muiters de spanningsboog op deze pagina wel heel erg zou breken, heb ik die scene maar gelaten voor wat hij was en de muiters gewoon laten doorgaan waar ze mee bezig waren: het schip doorzoeken en het vooronder dichttimmeren. Voor het verloop van het verhaal maakt het verder geen enkel verschil. Hier is pagina 35:

PAGINA 35a:

1. Arie klimt via de touwladder aan boord en kijkt verbaasd naar de verbanden van Jack en Jan.
TEKSTBLOK: Tien minuten later…
ARIE: Wat is hier aan de hand geweest? Het lijkt wel een hospitaalschip.
HENNESSEY: Joe er nog bij en we kunnen een paar flinke rode kruisen op het dek verven.

2. Joe wordt met behulp van een touw, onder zijn armen door, aan boord gehesen. Bob helpt hem vanuit de sloep. Arie, Jack en Hennessey trekken vanaf de Willi Waw aan het touw. Intussen legt Hennessey, Arie de situatie uit.
HENNESSEY: Daarginds seint iemand met een lasbrander. We zouden hem wel willen helpen, maar we weten geen enkel middel om ongezien aan boord te komen…

3. Joe wordt door Jan naar de kajuit gebracht. Hennessey gaat verder met zijn verhaal tegen Arie.
HENNESSEY: …Of we zouden vannacht moeten gaan zwemmen en langs de ankerkettingen omhoog klimmen. Maar dat trucje kennen de muiters evengoed als wij.
ARIE: Die vent daar seint met een lasbrander, zeggen jullie?... Dan is het toch heel eenvoudig.

4. Bob haalt spottend uit naar Arie. Arie blijft er kalm onder.
BOB: O, ja. Reuze-eenvoudig. Wij breken er een half uur samen ons hoofd over, maar voor Arie die vers aan boord komt stappen, is het heel eenvoudig! Wat dan, roodharig genie?
ARIE: Simpel…

5. Arie oppert een idee waar de anderen perplex van staan.
ARIE: Om hem een rond gat in de wand van de machinekamer te laten snijden. Vlak boven de waterlijn. Daardoor klimmen we allemaal ongezien aan boord.
BOB, JAN, JACK EN HENNESSEY: !


PAGINA 36a:

1. Arie legt achteloos de rest van zijn plan uit. De andere kijken hem bewonderend aan.
ARIE: … en als we binnen zijn doen we een uitval!
HENNESSEY: Gelijk heeft ie! We varen, zodra het donker is, tot vlak naast de Frisco. Drie van ons laten zich slepen en als we langszij liggen, zijn we zo bij dat gat.

2. Bob zwaait met de witte handdoek naar MacGarrigle op de Frisco.
BOB: Hij let op! Nou moet ik gewoon punt-streep-punt seinen met deze lap. Ik hoop dat hij dat in de gaten heeft.

3. MacGarrigle leest Bobs seinen vanuit de machinekamer.
MACGARRIGLE: …Brand een gat in de machinekamerwand vlak boven de waterlijn…
Goed idee, ik begin meteen.

4. Jan vertaalt het volgende bericht van MacGarrigle. Hennessey kijkt hem peinzend aan.
JAN: Hij begint meteen. Dat zal wel moeten. Als het eenmaal donker is, zien die boeven natuurlijk de vlam in het water schijnen.
HENNESEY: Maar zo’n snijbrander maakt een hoop lawaai. Je wilt me toch niet vertellen dat die kerels dat niet horen?

5. Van de kant van de Frisco klinkt een brullend lawaai. Bob en Hennessey kijken verrast op.
GELUID VAN DE OPENSTAANDE VEILIGHEIDSKLEP (buiten beeld): BROOOAAAA!

Heel veel plezier allemaal en tot de volgende keer!

vrijdag 5 september 2008

Abracadabra

Huh? Wat krijgen we nu? Mijn kalender zegt dat het vrijdag is en mijn horloge geeft kwart voor twaalf 's avonds aan. En nog steeds geen nieuwe geinkte pagina te zien op mijn scherm. Geen zwartwit en geen kleur. Beste bloglezers, hebben jullie dat nu ook? Of is er iets vreselijk mis met mijn beeldscherm? Waarom staat mijn post van afgelopen maandag nog steeds bovenaan de blog? Waarom geen titel als “Nog drie weken!” of “Three weeks to go tot aan het nieuwe album"? Wat is hier aan de hand? Heeft onze tekenaar het zo druk met die honderd tekeningen voor de speciale edities van ons nieuwe album en met ons nieuwe Bob Eversverhaal voor Eppo dat hij helemaal niet meer aan deze blog gedacht heeft? Of heeft hij juist een vrije dag genomen van een week van hard werken? Beste Bob Eversvrienden en -vriendinnen, ik weet het echt niet...

Maar dat met die post van maandag is wel te verhelpen. Want gelukkig is daar al bijna 56 jaar lang week in, week uit de nieuwe Donald Duck. Met deze week, vandaag vers van de pers in de brievenbus en in de winkel, twee strips getekend naar mijn scenario’s.
In Donald Duck nr 37-2008 vind je op bladzijde 15 t/m 19 een verhaal van een van mijn favoriete Disney characters, Madam Mikmak. Het verhaal is een soort vervolg op het sprookje ‘De tondeldoos’ van Hans Christiaan Andersen . Maar met een omgekeerd perspectief, namelijk gezien vanuit de heksen en de voormalige soldaat, die intussen stevig in het zadel zit als koning, in de rol van slechterik. En Hortensia Heks krijgt in dit verhaal eindelijk antwoord op de vraag: wat is er toch gebeurd met haar verdwenen tante Hyacinthia? De ‘Sprookjesverhalen’ zijn binnen de Madam Mikmak strips langzamerhand een soort eigen serie geworden. Dat begon zo’n twaalf jaar geleden toen ik in een van mijn Madam Mikmakscenario’s de heks van Hans en Grietje een grote rol gaf. Dat leverde best een leuk verhaal op, waarin je zo af en toe ook nog eens naar het sprookje in kwestie kon verwijzen. Een paar jaar later deed ik hetzelfde met Klaas Vaak in een Madam Mikmakverhaal. Maar pas echt leuk werd het toen de Spaanse tekenaar José Rámon Bernadó Kneff de Madam Mikmakstrips ging tekenen. Bernado, zoals hij meestal genoemd wordt, geeft de Mikmakstrips precies die Middeleeuws-magische sfeer mee, die ze nodig hebben. Zoals die ook aanwezig is in de film Merlijn de Tovenaar. Of voor mijn gevoel zelfs meer dan in de film waarin Mikmak voor het eerst optrad.



(Madam Mikmak, getekend door José Rámon Bernadó Kneff)

Bernado blijkt bovendien ook erg goed te zijn in de meer magische griezelverhalen, zoals die over Eefje, de Weerwolf die ik samen met collega Paul Hoogma schreef.
Hoe dan ook met Bernado als tekenaar wordt het schrijven van Madam Mikmak verhalen een feest! Soms een lekker hekserig, griezelverhaal en soms een sprookje zoals nu: De tondeldoos.

Na Madam Mikmak vinden we op bladzijde 35 van deze Donald Duck nog een onepager van Karel en Clara. Mijn enige one-pager van Karel en Clarabella en daarmee, geloof ik, ook de enige one-pager van dit duo die niet door mijn collega Jan Kruse is geschreven. Eerlijk is eerlijk, Jan Kruse heeft vorig jaar een fantastisch goede serie achterkantjes met Karel en Clara in de hoofdrol geschreven. En deze grap over Karel als uitgehongerde jogger haalt het daar waarschijnlijk niet bij. Maar oorspronkelijk was dit verhaal was, zoals de meeste van Karel en Clarabella scenario’s bedoeld als twee pagina verhaal. Alleen bleef er bij het schrappen en schaven niet meer genoeg over voor twee pagina’s, waarop ik het verhaal dan maar ingekort heb naar één pagina. En dan weten jullie ook meteen waarom de derde strook van deze grap drie plaatjes telt in plaats van de gebruikelijke twee.
Heel veel plezier allemaal en tot de volgende keer!

maandag 1 september 2008

De maand van het nieuwe Bob Evers album

“September komt” zong Rob de Nijs al in 1973 op tekst van Lennaert Nijgh. En zo is dat ook, beste bloglezers. Ieder jaar opnieuw zelfs. Nu ook weer. Want wie vanochtend nog op zijn kalender heeft gekeken, heeft het vast en zeker gezien. De maand van het nieuwe Bob Evers album is aangebroken. Okee, het duurt nog bijna vier weken tot aan de Stripdagen in Houten, maar aan het eind van het deze maand is er toch echt een vierde album in de Bob Evers stripreeks. Dan kun je al die prachtig getekende zwart-wit pagina’s van deze blog eindelijk in boekvorm zien met de al even schitterende inkleuring van Wilma Leenders. En dan kom je eindelijk te weten hoe dat hele Zuidzee-avontuur van Bob, Jan en Arie nu afloopt.
Intussen heeft Hans al allerlei plannen over hoe het na het verschijnen van het album verder gaat met de (voor)publicatie van “De strijd om het goudschip”. Maar voorlopig gaan we nog gewoon door met de publicatie van een nieuwe wekelijkse pagina van dit verhaal.

We zijn intussen aangeland bij pagina 34, de pagina waarop ons heldentrio weer herenigd wordt. Op pagina 34 voegt Arie zich eindelijk bij zijn vrienden op de Willi Waw en dat betekent een doorbraak in de patstelling die ontstaan is tussen de Willi Waw en de Frisco.
Het begint allemaal met de morseseinen die MacGarrigle met zijn lasbrander maakt. Seinen die opgepikt worden door Bob en Jan. Maar geen van de aanwezigen op de Willi Waw heeft ook maar enig idee hoe ze Macgarrigle kunnen helpen. Daar is een geniaal idee voor nodig en er is in die hele Zuidzeebaai maar één persoon aanwezig die zoiets kan bedenken. Kortom, de hulp van Arie is in dit deel van het verhaal dus zeer welkom.
Vanaf pagina 34 wordt er ook niet meer ‘gelegpuzzeld’. Geen heen en weer geflits meer tussen verschillende personages of verschillende locaties. Met de hereniging van ons heldentrio kon ik het verhaal in het boek weer in chronologische paginavolgorde verstrippen.
En hier is ie dan: pagina 34!

PAGINA 34a:

1. Hennessey, Jack, Bob staan op het dek van de Willi Waw. Hennessey kijkt door de Zeisskijker naar de Frisco. Jan zit op het dek met zijn benen buiten boord bungelend.
HENNESSEY: Die drie muiters lopen gewapend over het dek. Er zit een Kanaak achter de laadmast en Abercrombie is getroffen door een kogel. En dan al die stoom nog…

2. Hennessey geeft de Zeiskijker aan Bob. Jan maakt zich zorgen over de situatie aan boord van de Frisco.
HENNESSEY: …Kun jij er een touw aan vastknopen?
JAN: Ziet er fraai uit. Die muiters zijn nu baas over het hele bovenschip.

3. Overshoulder van Bob met de Zeisskijker, die plots de morseseinen van MacGarrigle.
BOB: Wat is dat blauwe geschitter daar voor die patrijspoort?
HENNESSEY: Daar midscheeps. Daar zit ik net naar te kijken.

4. Bob haalt de Zeisskijker van voor zijn ogen en roept enthousiast.
BOB: Het zijn lichtseinen! Het is Morseschrift in licht! Iemand dekt de vlam af met een metaalplaat!

5. Bob zwaait met een handdoek naar de Frisco. Jan neemt de boodschap op.
JAN: …Laat mij als je morse begrijpt dit weten door armzwaaien… Haha, dat had ie waarachtig wel korter kunnen zeggen…


PAGINA 34b:

1. Bob zwaait met armen boven zijn hoofd. Voor de patrijspoort van de Frisco is een lichtsein te zien. Jan vertaalt het.
BOB: Zwaaien dan maar.
JAN: Hij heeft het al begrepen!

2. Jan vertaalt de boodschap die hierop volgt.
JAN: … Ik beheers de machinekamer met twee stokers. Kan er niet uit. Heb pistool en geweer. Verder enkele Kanaken van Annie Laurie aan boord, kapitein gewond op brug, toestand niet best…

3. Jan vertaalt het laatste deel van de boodschap. Bob kijkt piekerend naar de zon.
JAN: Hij vraagt of we kunnen helpen.
BOB: Hoe, in vredesnaam? We kunnen pas iets ondernemen als het donker is.

4. Jan wijst plots naar het eiland toe. Bob, Jack en Hennessey kijken verrast om.
JAN: Wel, alsjemenou… Moet je dat zien!

5. Langs de kust van het eiland vaart Arie in de sloep. Aan boord de zieke Joe en zes Polynesiërs die de sloep roeien. Arie zelf staat in de boeg.
BOB: Het is Arie!
JACK: Waar heeft hij die lui vandaan gehaald?


Heel veel plezier allemaal en tot de volgende keer!