HELP ME, RHONDA - JOURNAAL, episode 11.

Periode: Begin jaren zestig. Lokatie: Hotelkamertje in achterafbuurtje. Chicago, Verenigde Staten
Op dat kamertje Rhonda Louise Kaplan. Begin twintig. Ergens in Rhonda’s hotelkamer is een koffertje verstopt. In die koffer zit vijfhonderdduizend dollar. Het is nacht. Het is stil. Er staan twee mannen voor de deur.

Zo ongeveer zal Kolk’s en Vaneau’s graphic novel i.s.n. “Help Me, Rhonda” van start gaan, blogvriend. De komende maanden natuurlijk nog volop in productie, dus niet gemakkelijk om veel over te vertellen. Maar hee, dit is de BE-blog! Hier gaan we natuurlijk wel IETS verklappen. Een interview met een van de makers.

Door Hans van Oudenaarden.

“Een GRAPHIC NOVEL”??? Maar, Hans! Heb ik je niet ooit horen betogen dat toch eigenlijk élk stripverhaal een graphic novel is ? Waarom opeens die dure term?
Tjaaaa, hmmmmm, dáár heb je me, Hans! Hier val ik inderdaad meteen wel door m’n eigen mandje. Maar vooruit, laat ik proberen het een beetje uit te leggen. Die term graphic novel wordt volgens mij tegenwoordig in stripland te pas en te onpas gebruikt voor van alles. Soms zelfs in een soort poging van makers om zich een beetje af te zetten tegen de meer “klassieke” strip. De klassieke strip wordt daarmee dan een beetje weggezet als simpel en eenvoudig, tegenover de veel meer “sophisticated” aard van de graphic novel. Daar hou ik niet van, van dat afzetten. Ik hou van alle stripvormen.
Maar nu doe je het zelf ook!
Neenee, zeker niet! Tenminste, ja okee, we noemen Rhonda wel een graphic novel, maar van dat afzetten willen we dan weer niet! Die term “Graphic Novel” plakken we op dit projekt om aan te geven wat de lezer te wachten staat, als ie deze strip straks gaat lezen.

En wat staat ‘m dan te wachten?
Kijk, sommige Graphic Novels hebben naast prachtige, interessante verhalen soms nogal eh . . . experimentele tekeningen. Soms echt briljant, maar soms gewoon wat minder geslaagd. Heel soms lijkt het wel alsof de makers het tekenwerk in de grafic novel secundair, ondergeschikt, beschouwen aan het verhaal. Jammer, jammer.
Voor Rhonda vonden we het interessant om te kijken of we een goed, volwassen verhaal konden koppelen aan lekker klassiek tekenwerk. Gebruik te gaan maken van al onze ervaring en techniek qua regie, acteren en tekenen en dan toch es proberen een “wat complexer” verhaal vertellen. Een graphic novel, maar dan met de toegankelijkheid en de leesbaarheid van een klassieke strip.

En vertel es wat over dat complexe verhaal, dan!
Rhonda is een meisje in de war. Op de vlucht voor moeilijke dingen in haar verleden. Op de vlucht ook voor zichzelf. Aan het begin van het verhaal valt haar poging om een nieuw leven te beginnen al meteen in duigen. Na een paar maanden croupier te zijn geweest in een of ander illegaal Maffia casino, is Rhonda er op een avond vandoor gegaan met een koffertje met daarin de weekopbrengst van het casino. Dat vind de maffia niet leuk.
Dus die lui komen achter haar aan.
Precies. Dan moet onze Rhonda opeens op de vlucht voor de Maffia EN voor zichzelf. Dan is het maar gelukkig dat ons meisje kan beschikken over een groot en uitzonderlijk talent.
Ze kan erg hard lopen?
Bijna goed. Echt waar, bijna goed. Let er straks vooral op dat ik haar telkens erg atletisch teken. Dat kon niet anders. Maar goed, dat is dus laag één van het verhaal.
Er zijn meer lagen, Hans?
Jazeker, Hans. Want die vlucht voor de Maffia symboliseert een beetje de vlucht voor Rhonda’s eigen demonen. De vlucht voor zichzelf. Dan krijgt ze opeens, na een paar bladzijden, door een krank-zin-nig toeval, de kans aan zichzelf te ontsnappen.
Symbolisch ontsnappen? In de diepere laag . .
Nee, in het echt ontsnappen. Rhonda krijgt na een paar bladzijden op een nogal spectaculaire manier de kans zichzelf helemaal kwijt te raken.

Hier begrijp ik niets van. Met drugs ofzo?
Drugs gaan ook een belangrijke rol spelen. Maar hee, ik heb al teveel verteld nu, Hans. Genoeg voor nu .Volgende keer meer.

Nieuwe strips in Tina... of de keuzes binnen je verhaal

Net twee Stripdagen achter de rug. Te vroeg voor een verslag op deze blog, want zoals gebruikelijk wachten we nog even op de foto’s en wie weet, in dit geval misschien zelfs de film! (Ja, Hans, je hebt heel wat gemist). In afwachting van al het mogelijke beeldmateriaal eerst maar even een overzicht van de nieuw gepubliceerde strips van deze week.
Een overzicht dat zich deze week beperkt tot de Tina van deze week (nr 11-2011), maar dan wel met maar liefst twee verhalen.
Het eerste verhaal, Gwens geheime verkering’ op bladzijde 33 t/m 41 van de nieuwe Tina is niet helemaal nieuw.

(Illustratie: Angèles Felices)

Dit verhaal, getekend door de Spaanse tekenaar Angèles Felices werd al eerder gepubliceerd in Tina 19-2000.
Aan de ene kant is het leuk om zo’n verhaal na bijna 11 elf weer terug in het blad te zijn, maar tegelijkertijd zie ik ook allerlei scenetjes waarbij ik denk dat zou ik nu toch anders doen.
Niet de hoofdlijnen van het verhaal, dat draait om Gwen die verkering krijgt met de gitarist van een band, maar in eerste instantie niet weet dat degeen die zichzelf als leider van de band ziet de afspraak heeft gemaakt dat de leden geen verkering mogen hebben vanwege de vele vrouwelijke fans. En als ze daar eenmaal wel van op de hoogte is, is het uitkijken dat haar vriendje niet uit de band geknikkerd wordt. Dat zou ik nog steeds hetzelfde doen. Al kun je natuurlijk zo’n afspraak meteen in het begin van het verhaal naar voren laten komen. Maar gek genoeg ben ik dan al gauw geneigd om die afspraak alleen maar een smoes te laten zijn om er meerdere vriendinnetjes op na te laten houden. Maar dan wordt het al snel een verhaal met een minder happy end, al kun je natuurlijk aan het eind van het verhaal het net iets minder opvallende bandlid als nieuwe vriendje opvoeren.
Maar nee, wat dat betreft sta ik nog steeds achter de keuzes die ik 11 jaar geleden maakte. Wat ik wel zou veranderen is de locatie op pagina 5, de pagina waar Gwen eerst teleurgesteld is in het gedrag van haar nieuwe vriendje en daarna pas van die afspraak hoort. Die scene zou ik niet bij Gwen thuis hebben laten afspelen, maar ergens in de gangen van de poptempel waar de band optreedt, zodat de aanwezigheid daar van de zelfverklaarde leider van de band voor net iets meer spanning kan zorgen. Maar dat zie ik nu pas, 11 jaar te laat!

Blijft de vraag: hoe zal dat over 11 jaar zijn bij het Nick en Simonverhaal dat nu op bladzijde 48 t/m 50 van de nieuwe Tina te vinden is? Tot nu toe sta ik nog steeds volledig achter de keuzes die ik bij dit verhaal gemaakt heb. Geen wonder overigens, want het verhaal is minder dan een jaar uit. Het idee, Nick en Simon, die twee pasgeboren dierentuindieren naar zich genoemd krijgen, komt van de Tina-redactie. Nu had ik er voor kunnen kiezen om die dieren geboren te laten worden op het moment dat het beroemde zangduo een bezoekje brengt aan de dierentuin. Maar nee, hier laat ik ze juist terug naar huis gaan nadat ze het voornemen van de dierentuin te horen hebben gekregen. Juist daardoor ze zich op de volgende pagina van de ene locatie naar de andere verplaatsen en intussen fantaseren over wat voor soort dieren er ‘Nick en Simon’ gaan heten. Bovendien kon ik de virtuele tijd in het verhaal daardoor wat rekken en duurt het uiteindelijk maar liefst een week voor die dieren ook echt geboren worden. Op de een of andere manier is dat toch spannender dan wanneer ze meteen op dezelfde dag geboren worden. Maar of ik daar over 11 jaar nog zo over denk? De tijd zal het leren…

HELP ME, RHONDA - JOURNAAL, episode 10.

Frank, goede vriend, je hebt gelijk. Gaat het in het HMR-journaal ein-de-lijk over de finesses van het scenarioschrijven,  ben ik opeens wel ERG stil!!! Weet ik opeens weer niet meer hoe ik dáárover iets moet schrijven, zonder alles meteen weg te geven! Wat een vak! Mooie scenarioschrijver, die Vano!

Maar weetjewat? Ik maak het goed!! Het is er NU wel tijd voor. Ik ga gewoon lekker niks vertellen. Ik gooi gewoon NU es wat van het spul op tafel! Hier op de BE-blog!! Let op, blogvriend! Hier komt de exclusieve wereldpremiére van het e e r s t e super-verse materiaal van de nieuwe Vano-Kolk strip: "HELP ME, RHONDA". (En dan bedoel ik ECHT exclusief! Zelfs Hanco heeft dit nog niet gezien.) Je bent echt bijna de allereerste die dit ziet. Alles natuurlijk onder embargo enzo!

Okee. Hier dan eindelijk! Stukkie scenario. Eerste versie. Een  stukje uit het Rhonda-verhaal! Let vooral es op al die tekstblokken overal. Die aanhoudende "monologue interieur" van dat meisje wordt erg belangrijk in deze strip.  (Tepels trouwens alleen getekend vanwege anatomische plaatsbepalingsdoeleinden, hoor. In inkt gaat daar netjes kleding overheen)

En HIERRRRRRR dan wat inktingen. Het eerste nagelnieuwe Rhonda-tekenwerk. Allemaal een beetje "gehoekt gekiekt", hoor. Op deze foto lijkt is onze Rhonda een beetje de "She-Hulk" Je ziet arceringen! Details! En wáár is m'n vertrouwde moddervette, Bob Everslijn???



Karlijn, Catootje en de Ouders, of... het begin van een verhaal

Nog geen nieuw Rhonda-journaal?!? Hans, waar zit je? Verdwaald op Facebook? Carnaval aan ’t vieren? Of is het scenario-dilemma zo groot dat er eenvoudigweg geen nieuw Rhonda-Journaal te maken is? Waarom niet gewoon beginnen bij het begin? Hoe begin je je verhaal en waarom? Omdat je aan het begin van het verhaal je lezer iets wil laten zien, van waar je verhaal over gaat. Het thema, de motieven van je personages of wellicht de situatie die de reden is voor het vertellen van je verhaal.
Een voorbeeld? Wel, neem nu de nieuwe Karlijn, Catootje en de Ouders-gag die deze week te vinden is op bladzijde 17 van de nieuwe Tina (nr 10-2011). De gag werd getekend door de Spaanse Comicup studio, naar een scenario dat ik samen met collega-scenariste Saskia Janssen schreef. In die zin is de totstandkoming van deze gag misschien wel vergelijkbaar me de samenwerking tussen Hans en Hanco. Ook wij hebben, vanaf het moment dat we de grap in kwestie, zeg maar de situatie en de clue, bedacht hadden, nog heel wat afgediscussieerd hoe de gag opgebouwd en verteld moest worden. Het eerste plaatje is daarbij alles beslissend. Op dat eerste plaatje zien we een boze Karlijn, verkleed als prinses. Jans vraagt haar waarom ze zo boos kijkt en vervolgens lezen we in de tekstballoon dat Karlijn boos is op Thomas.
Dat eerste plaatje maakt meteen het een ander duidelijk: Karlijn gaat naar een gekostumeerd feest met Thomas en in haar ogen heeft hij nu al iets fout gedaan. De lezer stapt als het ware binnen in het verhaal en ziet meteen wat er in huize Tromp aan de hand is. Dat is waar ons verhaal over gaat en dat is dan ook de reden waarom we voor deze opening kozen en niet voor een andere.
De rest van de gebeurtenissen ga ik uiteraard niet verklappen, die moet je gewoon zelf lezen. Maar Hans, zo simpel is het dus. En dat kan ook met Rhonda. Dus vertel bijvoorbeeld eens, waarom begin je je verhaal zoals je begint, en welke verwachtingen schep je daarmee bij je lezer voor de rest van je verhaal? Vooruit, kom op met dat nieuwe Rhonda-journaal!

De nieuwste publicaties

Oeioei, al meer dan een week hetzelfde Rhonda-journaal bovenaan deze blog. Geen nieuws van Hans, dan eerst maar even wat ander nieuws. Slechts één nieuwe strip valt er te melden en wel de Elmo-strip op bladzijde 34 van de nieuwe Sesamstraat (maart 2011).


(Illustratie: Jutta Langer, © Sesame Workshop)

Het thema van deze Sesamstraat is tegenstellingen. In het geval van Elmo en Zoë gaat dat om ‘vol’ en ‘leeg’, om precies te zijn een lege limonadefles, een vol glas en een leeg glas. Maar Elmo en Zoë zouden Elmo en Zoë niet zijn, als zo’n verhaalonderwerp uiteindelijk niet de titel ‘Samen delen’ zou krijgen. De tekeningen zijn uiteraard weer van Jutta Langer.

Tegelijk met de nieuwe Sesamstraat viel ook de nieuwe Stripschrift (nr 414) in de bus. Met daarin op bladzijde 6 in de rubriek Flitsen een piepklein flitsartikeltje over de nieuwe Piet Paulusma-strip van tekenaar Piet Voordes, waarvoor, zoals je al eerder op deze blog hebt kunnen lezen, ik toch het geluk had om de allereerste aflevering te mogen schrijven.



(Illustratie: Piet Voordes)

Een veel groter artikel, eigenlijk een recensie, vind je op bladzijde 48 in de rubriek De Boventoon. Daar vind je onder de kop ‘Duizendpoot schrijft ook stripscripts’ een prachtige recensie van Rik Sanders over het album ‘De grappigste avonturen van Donald Duck 31’ waarin de Duckverhalen van collega-scenarist Jan Kruse centraal staan.

(Illustratie: Daan Jippes, idee: Jan Kruse, © Disney)

En hoewel dit album maar maar zijdelings iets met de makers van de Bob Evers strip te maken heeft (Hans tekende vier Duckstrips op scenario van Jan Kruse, en één cover naar een idee van Jan, geen van allen in dit album) , grijp ik deze gelegenheid toch even aan om reclame te maken voor dit album. Sowieso is het natuurlijk geweldig dat na dertig albums gewijd aan diverse Ducktekenaars nu ook een keer een scenarist in de schijnwerpers staat. Bovendien had ik dit album genomineerd voor een Stripschappenning in de categorie Jeugdalbum van het jaar. De Stripschapcommissie heeft helaas anders besloten, maar in de nieuwe Stripschrift deelt Rik Sanders maar liefst vijf uitroeptekens voor dit album uit en dat staat voor: Grote klasse! Iets, waar ik me alleen maar bij kan aansluiten. Zowel de recensie als het album zijn zeer de moeite van het lezen waard!

HELP ME, RHONDA - JOURNAAL, episode 9.

Blogvriend, ik heb een probleem. Vanaf deze posting wilde ik je iets gaan vertellen over mijn belevenissen bij die eerste serieuze stappen in het mooie ambacht van de strip-scenario-schrijverij. (Dat van de voorgeschiedenis van de Rhondastrip heb ik hier, in het HMR-journaal, nu immers wel lang genoeg gerekt. Cliffhangers inbegrepen.)

(Hier trouwens nog wat plaatjes uit die ouwe, stoffige Rhonda map . . . Allemaal erg oud spul, hoor.

Waartoe ookalweer? Dit was allemaal beetje spelen, zoeken naar een stijltje, geloof ik. En karakterjes. En ook nog wat zoeken naar een goede Rhonda.)

Maar, nu zit ik een beetje, Blogmakker!

Laat ik eerlijk zijn. Ik had een plan. Mijn duivelse plan was om je, met dit journaal, he-le-maal bij dit grote, ambitieuze project te gaan betrekken, alles mee te laten beleven, naar binnen te zuigen zeg maar! Medeplichtig maken! Hersenspoelen!!! Allemaal om je zover te krijgen dat je straks, volgend jaar, dat Rhonda boekje persé wil hebben.
Maar nu zit ik. Hoe vertel je iets over dat scenario-schrijven, zonder meteen al te inhoudelijk te worden ?Probleem lijkt me, dat een schrijver, in zo'n pril stadium niet de hele plot wil/kan/mag weggeven. Bovendien is het voor het grootste deel ook nog het plot van Hanco!!  Of is dat in deze moderne tijd helemaal geen probleem meer? Of juist weer wel wel? Jee, hoe pak ik dát nou aan?

Eerst maar weer wat ouwe plaatjes, dan.

Er is er één jarig... en dat is Hans!!!

Vorig jaar was Eppo me voor, maar nu lijkt het erop dat ik toch vroeg genoeg ben opgestaan. Ongetwijfeld verschijnt er straks op de site van Eppo (http://www.eppostripblad.nl/) een feestelijk versierde foto van de jarige van vandaag. Maar deze keer is de Bob Evers Stripblog de eerste om het heuglijke nieuws te melden.
Want, beste bloglezers en –lezeressen, vandaag 21 februari, is niemand minder dan Nederlands beste tekenaar, die van onze eigen Bob Evers strip, van Rhonda, van Puppy from Hell en nog vele, vele andere strips, Hans van Oudenaarden jarig!!! Hans, van harte gefeliciteerd, nog vele jaren en maak geweldig, leuke en helemaal te gekke verjaardag van vandaag!