Eppo 21: Weg uit de woestijn!

Nee, niks aan de hand met de nieuwe Eppo, beste bloglezers. Gewoon gisteren in de winkel en woensdag al in de brievenbus. Maar dat Breaking News van Hans ging natuurlijk voor. Hoe dan ook, het is intussen hoog tijd voor een blogitem over de nieuwe Eppo. Nummer 21 alweer met De Partners op de cover, een item over de bommenwerpers uit “Een overval in de lucht” in de rubriek Varia, de boekenkast van Jan-Dirk Barreveld en een interview met… Huh?!? Wie is dat nu weer?! Ze interviewen tegenwoordig ook maar iedereen voor die Eppo!!

(Illustratie: Carry Brugman, karikatuur: Mars Gremmen)

Snel door maar met bladzijde 22 en 23 voor het vervolg van “Een overval in de lucht”. En dan blijkt dat Hans niet de enige is met ‘Breaking News’. Ook onze beide helden Jan en Arie kunnen er wat van. Want, best bloglezers, de bommenwerper die we op pagina 18 in de rubriek Varia nog zien vliegen, landt in de woestijn op pagina 39 van ons verhaal. Jawel, hij landt en pikt alle passagiers op, Arie beladen met perziken en ananassen als laatste. En dan, beste Bob Evers-vrienden en vriendinnen, stijgt hij op! Met andere woorden, Jan, Arie en hun medepassagiers zijn eindelijk de woestijn uit! Het laatste plaatje van deze pagina is dan ook meteen het laatste wat Jan en Arie van deze woestijn zullen zien. Back in the race. Op naar Kaapstad. Op jacht naar Jeffries en de handschoenendoos van Mrs. Judy Elephant. En nog zeven pagina’s om hun missie naar behoren af te ronden. Hier is pagina 39 van het scenario:

PAGINA 39a:

1. Peters tuurt met zijn hand boven zijn ogen naar het naderende vliegtuig. Het vliegtuig beschrijft een 8 in de lucht.
PETERS: hij zoekt een plek om te landen.
SPARKS: hij zal onze eigen landingssporen wel zien.

2. Het vliegtuig duikt naar beneden en maakt aanstalten om te landen. Het volgt de landingsporen van de PH- XKY. Sparks wijst in de richting van het naderende vliegtuig en gebaart de anderen uit de weg te gaan.
SPARKS: pas op! daar komt ie!

3. Het vliegtuig landt en een lange, zongebruinde luitenant verschijnt in de cabinedeur.
Lalonde rent onmiddellijk naar het vliegtuig.
LALONDE: eindelijk wel uit deze brandende hel! mon dieu, ik zou twee maanden salaris geven voor een koude douche.

4. De luitenant maakt een spottende buiging voor Lalonde. Sparks meldt dat de gewonde Gary nog in het andere vliegtuig ligt.
LUITENANT: ik betreur het, schone en charmante dame, dat bommenwerpers nog niet zijn uitgerust met stortbaden. het enige, dat ze laten neerregenen, zijn bommen.
SPARKS: onze gezagsvoerder en steward zijn gewond. ze liggen in de cabine van de ph- xky. ze zijn allebei bijgekomen.

5. De luitenant wenkt zijn bemanning mee te gaan naar de PH-XKY.
LUITENANT: kom mee, mannen! assistentie verzocht.
ARIE: eindelijk! ons geluk is aan het keren.


PAGINA 39b:

1. Gary en Lie Dee worden gewikkeld in een deken uit de cabine van de PH-XKY gehaald. Tante Ginny vergezelt hen. De andere passagiers halen alle bezittingen van waarde uit de PH-XKY. Arie is niet te zien.
TANTE GINNY (tegen Gary): nog even volhouden, beste man. het komt allemaal goed.

2. De gewonde piloot en steward worden aan boord van de bommenwerper gebracht en zo comfortabel mogelijk neergelegd. De andere passagiers zoeken een plekje in het lege ruim van de bommenwerper. Anderson staart peinzend uit de patrijspoort. Jan merkt op dat Arie er niet is.
LUITENANT: alles en iedereen aan boord?
JAN: arie! waar is arie?

3. Jan staat in de cabinedeur en roept Arie. De luitenant staat vlak achter hem. De motoren van het vliegtuig draaien al.
JAN: arie! waar hang je nu weer uit? arie?

4. Tot verbijstering van Jan komt met armen vol blikjes vanaf de PH-XKY naar de bommenwerper toe rennen. De luitenant lacht hartelijk.
ARIE: perziken! en ananas. zonde om ze hier achter te laten. ik heb ze gered!
LUITENANT: hahahaha!

5. De bommenwerper stijgt op uit de woestijn. De PH-XKY blijft verlaten achter onder de helling van de Pisa-rots.
LUITENANT (buiten beeld, vanuit het vliegtuig): alles o.k.?... daar gaan we!

O ja, en vergeet alsjeblieft niet als rechtgeaarde Bob Eversfan de Eppo-enquete op http://www.eppostripblad.nl/ in te vullen.

Tot de volgende keer!

BREAKING NEWS !!!

‘T is gedaan.

Gisteren lunchtijd. De laatste, de al-ler-laat-ste twee bladzijden van “overval in de lucht” gescand, geletterd en meteen door naar de Eppo redactie geflitst. Een klein jaar buffelen aan het laatste BE-strip- monsterproject afgesloten, gisteren. Geen klaroenen en geen champagne. Laatste paginahelft onder het scannerdeksel vandaan gehaald en netjes voorin in het mapje met de rest van de halve pagina’s gestopt. Twee keer zesenveertig originele paginahelften nu dan eindelijk compleet. Mapje op de kast gelegd. Krek bovenop al die andere dikke mapjes met al die andere BE-tekeningen. Alle pagina-originelen van de oude verhalen nu bij elkaar op die stoffige BE-strip-stapel op de kast. Project afgesloten. Weg opeens is “overval” van de relatieve actualiteit van de tekentafel.

Het zit erop, blogvriend. Bob zit erop. Het tekenwerk voor de nieuwe Bob Eversstrip is klaarrrrrrrrrrrrrrrrrr.

En hee, hoe vreemd voelt DIT opeens, om plots vrij te zijn van het dagelijkse BE-juk? Weg van de BE-verantwoordelijkheid en de BE-afspraken. Alle BE-deadlines voor Eppo uiteindelijk immers allemaal gehaald. En hoe leuk ook, het is natuurlijk ook wel een beetje een last, hoor, zo’n stripproject. Zes en veertig van die krengen. Allemaal op tijd te leveren. Als je aan zoiets begint mot je het ook weer afmaken, per slot. En als het effe kan, graag beetje netjes en in stijl.

Maar daar zit ik dan nu opeens. Sentimenteel, zoals je me kent. Een beetje onthutst aan dit maffe toetsenbordje. Niet extatisch. Niet eens leeg en moe . . . nee, meer onthutst. Ja, onthutst is het goede woord.

Maar wat hoor ik daar? :

"Fijn dat het klaar is enzo, maar hoe zit het wat jou betreft dan met . . . met het . . . eh . . een v o l g e n d e d e e l, Hans? Vertel daarover eens iets. Komt er in de nabije toekomst ook weer snel een v o l g e n d e Bob Evers stripverhaal???”

Kijk, daar is zo’n blog nou fijn voor. Voor dit soort dingen. In plaats van onduidelijke interviews, of sporadische beursgesprekjes met individuele lezers. Op deze blog krijg je je Bob Evers-strip-nieuwtjes gewoon rechtstreeks van de makers. Hier, op de BE-strip-blog lees je het het eerst! En het best!

Dus hou je vast. Let op. Hier komt het:

Na zes BE-verhalen kop aan staart geproduceerd, gaat tekenaar Hans van Oudenaarden nu eens die andere projekten de aandacht geven, waar ze al zoooooooo lang om schreeuwden.

Voor mij heel even geen dikke Arie’s en geen strenge Jantjes meer, blogvriend. Schurken, vliegtuigjes, malle perspectiefjes, jongetjes van veertien, weg ermee. November in Nederland en mijn springbreak is begonnen!!! Ik ga een paar maandjes pauzeren van de BE-strip, blogvriend! Ik ga een paar maandjes ophouden met Bob Evers!!! Het zit er effe op. Af. Klaar. Weg. Gedaan. Rust en vakantie. Nieuwe klusjes. Nieuwe impulsen. JEEEEEEEEEEEEEEEEEEAH!!!

Oeioeioeioei, nu is het opeens wel even stil hier, op de blog. Dat klonk dan ook wel errug opgelucht, Hans. Zo verschrikkelijk was het toch ook weer niet? En ik kan, invoelend zoals je me kent, hier meteen ook weer een paar vragen raden:

“Die paar maandjes? Hoe lang is dat, dan? En deze blog? Gaat dat gewoon verder? En die striptekenlessen? En het album van “overval “? Wanneer komt dat? En kunnen we ervan op aan dat er wel weer tzt een nieuw deel gaat komen, ooit? En wordt het echt alleen maar een pauze? En is dat een belofte?”

Jazeker, dat is een belofte, blogmakker. Volgend jaar, ergens na de zomer. Dan heb ik hem in m’n agenda geschreven. De start van productie van de nieuwe Bob Evers: De Jacht op het koperen kanon. Dus die twee volgende delen van de briefjestrilogie, daar kun je in ieder geval al op rekenen. Die gaan er sowieso komen. Daarna zien we wel. En hoogstwaarschijnlijk allemaal ook weer in de Eppo voorgepubliceerd.

En neeneenee, natuurlijk niet, blogvriend. Zo erg was het allemaal zeker niet. Ik heb het allemaal met super veel plezier gedaan, de afgelopen jaren. Het werk, de beurzen, de boekjes, de blog. Het was fantastisch en het is helemaal niet voorbij ook!

Weetje, hier op de blog gaat alles namelijk gewoon fijn voort. Hier op deze plek gaan Frank ik je als vanouds op de hoogte blijven houden van vanalles rondom deze strip, de volgende strips en rondom onszelf.

Jazeker, rondom onszelf. Ik ben namelijk van plan, net als Frank, ook maar es m’n "extra-bobbiare" activiteiten hier te gaan uitventen. Laten zien wat er naast Bob op de tekentafel ligt. Omdat dat allemaal, geredeneerd als Frank, dat ook toch op een of andere manier, weer te maken heeft met de totstandkoming van de Bob Eversstrip. Voorproefjes van wat er de komende maanden hier op de studio gedaan wordt. Van die nieuwe projecten. Je gaat het hier tzt allemaal zien. Benieuwd wat je dáárvan gaat vinden.

En dan ergens volgend jaar het nieuwe album. En dan na de zomer weer aan de BE-bak.

Maar WAT een moment voor pauze. AAAARRGH!!

(En trouwens niet dat ik nu ineens dan, helemaal nop meer te doen zou hebben ofzo, hoor. DRIE klusjes liggen er hier alweer op me te wachten, waarvan twee voor de twintigste van deze maand klaar moeten. Vanmiddag meteen maar mee aan de gang. Of ik nou onthutst was of niet. Ondergetekende blijft immers met afstand de traagste tekenaar van dit land. . . .)

(Illustraties niet erg passend, maar vooruit . . .)

Verhalen voor Pakjesavond

De goede Sint is weliswaar nog niet in het land, maar uit betrouwbare bron hebben we vernomen dat dat niet lang meer zal duren. En aangezien intussen ook de eerste Sinterklaasuitgaven in de winkels liggen, leek het me hoog tijd voor een aantal verlanglijstjestips. Hier komen ze:

4. Donald Duck 45-2009

(Illustratie: © Disney)

Met daarin op bladzijde 5 t/m 15 het 11 pagina’s tellende Donald Duckverhaal “Een talent voor problemen”, getekend door de Nederlandse tekenaar Sander Gulien. Niet zomaar een verhaal overigens, want ik schreef het naar aanleiding van het verdwijnen van de avonturenstrips uit de Nederlandse kranten en het feit dat we voor “De strijd om het goudschip” nergens een voorpublicatie hadden.Vooral de strippagina die daarvoor in de plaats kwam, moet het in dit verhaal behoorlijk ontgelden. Ik kan me op dit moment eerlijk gezegd totaal niet meer herinneren wat voor (gag)strips daar nu op stonden, maar gezien de diverse teksten in dit verhaal moet het niet best geweest zijn. En de satire in dit verhaal beperkt zich niet alleen tot de stripwereld. Ook het op televisie gepresenteerde zang- en acteertalent moet het ontgelden. Kortom, de hele maatschappelijke trend, waarbij kwaliteit blijkbaar niet meer belangrijk was werd onderwerp van dit verhaal. Ja, beste bloglezer, het zat me allemaal behoorlijk dwars in die tijd. En wat doe je dan als scenarist om je af te reageren? Juist, je schrijft er een verhaal over. Met af en behoorlijk heftige teksten, waarvan er sommige zelfs nog zijn aangescherpt door de tekstredactie van Donald Duck.

(Illustratie: Sander Gulien, © Disney)

Andere afgezwakt of ingekort:

(Illustraties: Sander Gulien, © Disney)

Maar de meeste van mijn therapeutische teksten zijn gelukkig intact gebleven. Zelfs de prijs die in de wandelgangen werd genoemd als betaling voor de bewuste minimalistische strookjes is in het verhaal verwerkt. Wat daar nu van waar is nog steeds niet duidelijk, maar dat Hans van Ganzenveer, de beste tekenaar van Duckstad (tjonge, wie zouden we daarmee bedoelen?), blij is met een contract waarbij hij 10 euro per stripstrookje krijgt is tekenend voor de toon van het verhaal. En natuurlijk kon ik het ook niet laten om de argeloze lezer van dit verhaal duidelijk te maken hoe een goede strip nou wel gemaakt moest worden.









(Illustraties: Sander Gulien, © Disney)





Maar ja, zelfs een maatschappelijke satire ontkomt niet aan de harde, hedendaagse realiteit. Zodat uiteindelijk toch "Flup, het harkpoppetje" de meest gelezen gagstrip van Duckstad wordt.

Kortom, een zeer persoonlijk verhaal dat alles te maken heeft met hoe het er voor stond met de Bob Evers strip in de overgangsperiode tussen de krant en Eppo. Alleen deze week in de winkel te koop, dus mail die verlanglijstjes vandaag nog door, want deze Donald Duck mag absoluut niet ontbreken in de schoen of zak met surprises en cadeautjes van de ware kwaliteitsstripliefhebber.

3. Willie Wortel

(Illustratie: © Disney)

Een gloednieuw magazine voortgekomen uit de samenwerking tussen Zo?! zit dat en Donald Duck. Met daarin maar liefst drie Willie Wortel verhalen waarvoor ik scenario schrijf.

Op bladzijde 7 t/m 10 verandert Lampje in een gigantische wandelende gloeilamp, die door een speciale uitvinding van Willie maar door blijft groeien met alle gevolgen van dien. De uitvinding zelf heeft overigens wel nut, want deze is bedoeld om maquettes in echte huizen te veranderen. Met het oog op de kredietcrisis en de werkgelegenheid zou van een dergelijke uitvinding tegenwoordig ieder patent geweigerd worden, maar toen ik het in 1994 schreef, kon het nog. Het verhaal is getekend door de Deense tekenaar Freddy Milton en werd eerder gepubliceerd in Donald Duck 27-1998.

(Illustratie: Freddy Milton, © Disney)

Op bladzijde 20 en 21 vindt Willie een bonenplant uit waaraan van alles groeit, behalve bonen. Dit omdat zowel Donald als Wilie niets anders meer dan bonen kan betalen. Toen ik het verhaal in 2002 samen met collega-scenarist Paul Hoogma schreef kreeg de invoering van de euro nog de schuld dat alles duurder werd. In de 2009-versie van dit verhaal geeft de tekstredactie de kredietcrisis de schuld. Ook dit verhaal werd getekend door Freddy Milton en werd eerder gepubliceerd in Donald Duck 41-2003.

Op bladzijde 29 t/m 31 tenslotte opnieuw een co-productie van Paul Hoogma en ondergetekende en wederom gebaseerd op de actualiteit van toen. De marslander antwoordt niet meer!, kopten de kranten en dat werd meteen het onderwerp van ons verhaal. Natuurlijk konden we het niet laten om Willie, die al jaren door de ruimte vliegt en al diverse malen op Mars geweest is, te combineren met een stel geleerden dat al jaren bezig was een bemande marsreis voor te bereiden. Dit verhaal werd getekend door de Spaanse tekenaar Jordi Alfonso en eerder gepubliceerd in Donald Duck 31-2001.

(Schets: Paul Hoogma)

2. Extra Donald Duck Sinterklaasspecial

(Illustratie: © Disney)

De eerste en enige echte Sinterklaasuitgave in dit lijstje. De jaarlijkse Sinterklaasspecial van Donald Duck bevat maar liefst twee Sinterklaasverhalen waarvoor ik het scenario schreef.

Op bladzijde 12 t/m 15 een verhaal waarin Donald zich groen en geel ergert omdat hij voor de zoveelste keer een surprise voor Guus moet maken en tegen alle stromen in probeert om nu eens geen surprise met stroop en watten te maken. Een psychologisch verhaal dus, dat puur gebaseerd is de op de verschillen in karakters binnen het Duck-universum. Ook dit verhaal werd getekend door Jordi Alfonso en eerder gepubliceerd in Donald Duck 49-2004.

Op bladzijde 17 t/m 26 een van mijn eigen favorieten onder de voor Donald Duck geschreven Sinterklaasverhalen: “Het verdwenen snoepgoed”. Een verhaal met Donald in de rol van straatveger in Sinterklaastijd, een geflipte professor, Kwik, Kwek en Kwak op jacht naar het verdwenen snoepgoed van Sinterklaas en zelfs de door Carl Barks bedachte Duivelstandberg is in dit verhaal terug te vinden. Het verhaal is prachtig uitgewerkt door de Nederlandse tekenaar Sander Gulien en eveneens eerder gepubliceerd in Donald Duck 49-2004.

1. De Bob Evers stripreeks

(Foto: Herman Schreurs)

Helaas geen nieuw album dit jaar, maar de vier reeds uitgebrachte albums zijn meer dan de moeite waard om aan de goede Sint te vragen voor wie ze nog niet heeft.

Kabaal om een Varkensleren koffer, officieel het twaalfde Bob Eversverhaal, maar in de stripreeks het eerste album. Jan en Arie op avontuur zonder Bob, in een krankzinnige tocht door Nederland op jacht naar de inhoud van de varkensleren koffer van ene Buikmans.

Avonturen in de Stille Zuidzee, het tweede album, met een stripbewerking van het allereerste Bob Eversverhaal. Bob, Jan en Arie mogen een maand meevaren op een van de Roosboten, maar lijden schipbreuk en worden uitgerekend opgepikt door de Frisco, een schip vol muiters, met alle gevolgen van dien.

Drie jongens op een onbewoond eiland. In het derde Bob Evers album zijn Bob, Jan en Arie op een onbewoond eiland belandt en proberen ze met de weinige materialen te overleven. Maar dan duiken ook de muiters weer op.

De strijd om het goudschip. Het vierde album, met het derde en laatste deel van de Bob Evers Zuidzee-trilogie. Bob, Jan en Arie proberen hun Amerikaanse vrienden uit handen van de muiters te krijgen. En als dan ook nog het muiterschip Frisco terug met aan boord voor een miljoen aan geroofd goud, brandt de strijd tussen onze vrienden de muiters pas echt goed los.

En wie echt nieuws wil kan natuurlijk altijd nog in Eppo jaargang 2009 terecht, met daarin het eerste deel van de Bob Evers briefjesjacht-trilogie, gepubliceerd in Eppo 1 t/m 16 en 18 t/m 24. Bob stuurt Jan en Arie naar Kaapstad om een handschoenendoos met een zeer waardevol papiertje uit handen van ene Jeffries te houden. Maar helaas het vliegtuig met aan boord Jan en Arie en diezelfde Jeffries wordt gekaapt en maakt een noodlanding in de woestijn.
En aangezien het verhaal nog loopt in Eppo ga ik natuurlijk niets over de afloop vertellen. Die lees je namelijk in de week na Pakjesavond in Eppo. Tenzij de goede Sint een stel van die Eppo’s weet te bemachtigen natuurlijk en ze al op 5 december in de diverse schoenen en zakken met cadeau’s en surprises stopt.

Pagina 38: De Britse jagers

Op pagina 38 van “Een overval in de lucht” komt er eindelijk hulp opdagen voor de gestrande reizigers. Drie Britse jagers doorkruizen het luchtruim en Arie is de eerste die ze ziet. Eén probleem: de PH-XKY ligt zover onder de Pisa-rots dat het vliegtuig van bovenaf niet gezien worden. Om die reden wordt er op deze pagina een compleet vreugdevuur ontstoken met alles wat brandbaar is in het vliegtuigwrak. Of Jan, Arie en hun medereizigers op deze manier wel uit de woestijn zullen raken, blijft afwachten. Het antwoord krijg je pas volgende week in Eppo 21. Tot die tijd is hier pagina 38 van het scenario, met een ongebruikte tekst in het laatste plaatje, want Hans laat onze passagiers één moment sprakeloos naar de overvliegende Britse jager kijken.

PAGINA 38a:

1. Arie houdt de wacht bij het vliegtuig. De lucht aan de horizon kleurt zwavelgeel en parelmoer naar het midden toe.
TEKSTBLOK: de volgende ochtend vroeg…
ARIE: eindelijk! het wordt licht. als er nu maar weer iemand langskomt, die…

2. Uit het oosten ziet Arie plotseling drie Britse jagers in een open formatie aan komen vliegen. Ze vliegen laag boven de grond, ongeveer een halve kilometer van hem af, met glanzende vleugels, propellers en roeren. De zon legt zijn eerste stralen op de toppen van de rotspieken.
ARIE: !!

3. Arie staat op de open vlakte en zwaait met zijn armen. Diverse passagiers komen op de achtergrond uit het vliegtuig aan rennen, waaronder Sparks in een fel-paarse pyjama. Hij beveelt iedereen, behalve Lalonde van alles uit het vliegtuig te slopen om de aandacht van de jagerpiloten te trekken. De drie jagers vliegen door en verdwijnen als stipjes in de lucht.
ARIE: hee! hoehee!
SPARKS: ze zien ons niet! vlug! sloop het hele vliegtuig en haal alles eruit wat branden kan. lalou, zet jij koffie voor ons!
LALONDE: oui oui!

4. Terwijl de andere passagiers alles uit het vliegtuig slopen dat brandbaar is, leggen Arie en Jan met felgekleurde lakens en handdoeken de letters: P H – X K Y in het zand. Geen tekst.


PAGINA 38b:

1. De brandstapel is klaar en wordt door Jan aangestoken. Om de stapel heen hebben ze nog een wijde cirkel van hel gekleurde dekens, plastic borden, witte lakens en stukken aluminium gelegd, waarbij ook de letters van lakens en handdoeken te zien zijn.
JAN: nou, arie, als dit niet helpt, helpt niets.

2. De brandstapel veroorzaakt een enorme rookkolom. Peters beschut zijn ogen met zijn hand en tuurt grinnikend naar de rookkolom. Arie kijkt enigszins bezorgd.
PETERS: nee, als ze dit niet zien…
ARIE: ik hoop, dat ze het niet gaan rapporteren als een nieuw ontdekte vulkaan.

3. Tot grote vreugde van de passagiers komt er vanuit de verte een vliegtuig (een Britse bommenwerper) recht naar de rookkolom toe gevlogen.
PASSAGIERS: daar heb je er één!

Zelf-de-Bob-Evers-strip-tekenen-16!!! Meekijken-7

Drukke weken . . .
(Met een dag of zeven leg ik nu dan toch echt de laatste tekenhand aan dit verhaal, blogmakker. Dan is het gedaan. Ik ben nu, vandaag, hier op de studio pagina BE Overval 45 en 46 aan het doen. Die twee laatste pagina's liggen hier links i.s.n. naast me.)

Toch natuurlijk snel effe wat op de blog gooien . . .
(Ik heb er serieus over gedacht om van die aller-aller-laatste dagen van zo'n werkproces op deze plek een soort blogreportage te maken. Met dan een stortvloed van fotootjes, tekstjes. Elke dag van uur tot uur vastleggen hoe de eindfase zich voltrekt. En dan metéén hier op de blog zetten. Rauw en ongefilterd. Dat zou pas meekijken zijn!!! Een soort BE-strip-Twitter.)

Hmmmmmm. Schetsjes en halve inktingen, altijd leuk . . .
(Maar . . . Shit! Ik durfde het uiteindelijk niet, zo'n super-close verslag van de eindfase van zo'n strip, in realtime op deze weblog. Iedereen die op je vingers kijkt? Een soort super-signeeersessie maar dan met de echte strip! Zelfs al zou ik het commentaar uitzetten. Iedereen hier meenemen middenin het creatieve proces, wauw. Toch te griezelig. te gevoelig. Wat als het effe niet gaat met het werk. Wat als je helemaal vastslaat. Dat je blokkeert? Op zich óók wel weer interessant, natuurlijk. Nee, ik doe het toch maar niet.

Ach, misschien ben ik toch niet ijdel genoeg voor die moderne media. )

Commentaar toch eigenlijk overbodig . . .
(Weetje, ik vertel het wel achteraf. Hoe het was, die eindfase.)

Inktvolgorde globaal van voorplan naar achterplan, binnen zo'n plaatje. Spreekt ook voor zich . . .
(Ik zet de computer gewoon nu weer uit. Ik ga weer aan de slag. Ik spreek je nog.)

Eindresultaatje. Klaar.

De andere verhalen van deze week

Als scenarist put je vaak je inspiratie voor verhalen uit de actualiteit. Ongeveer alles wat om je heen gebeurt, kan immers een verhaal opleveren. Maar soms ook niet. Voor het Tokkie Tor verhaal dat deze week op bladzijde 32 t/m 34 van de nieuwe Donald Duck (nr 44-2009) wordt gepubliceerd, was simpelweg het bestaan van de neushoornkever de inspiratiebron. Een scene uit dit verhaal had in 2007 echter wel een actueel, politiek tintje, namelijk die met handenschudden op de eerste bladzijde. Maar ja, als je politicus in Puindorp bent en er staat een neushoornkever tegenover je die tien keer zijn eigen gewicht kan tillen, kun je beter niet vragen of hij je de hand schudt. Twee jaar later heeft deze scene natuurlijk elke onderliggende laag verloren en blijft alleen de grap over van de kever die zijn eigen krachten niet kent.

Wat ook actueel is, maar een stuk algemener, is de Bert en Ernie-strip op bladzijde 18 en 19 van de nieuwe Sesamstraat (nr 18-2009). Het thema van dit nummer is: herfst. En herfst is het intussen volop. Vandaar dat Bert de vallende bladeren in de tuin bij elkaar probeert te harken. Maar ja, dat is dan weer buiten Ernie gerekend die heel andere plannen met die stapels bladeren heeft. En dan blijkt er onverwacht nog iemand in de tuin te zijn…

(Illustratie: Magic Eye Studio, © Sesame Workshop)

Dit verhaal werd zoals vanouds getekend door onze vrienden en vaste bloglezers van de Magic Eye Studio.

Eppo 20: het vliegveld van Duellele

Hij is er weer en gelukkig weer gewoon op woensdag: de nieuwe Eppo! Nummer 20 alweer, met o.a. de nummer 1 in de Schurken Top 3, maar liefst twee pagina’s Agent 327, de boekenkastvan Pieter Hogenbirk en een interview met Luc Cromheeke:

(Illustratie: Luc Cromheeke, karikatuur: Mars Gremmen)

Maar vooral op bladzijde 24 en 25 het vervolg van de avonturen van Jan en Arie in ‘Een overval in de lucht’. Ondanks het speciale kaartje dat Jan in de vorige Eppo van Anderson kreeg, wil hij het geheim van de briefjesjacht nog niet aan Anderson onthullen. Ergens logisch, want zowat alle passagiers luisteren mee. Maar intussen is Jeffries met Breitstein en Kaalmans in Duellele geraakt en slaagt het illustere drietal erin een vliegtuig naar Kaapstap te charteren. Kortom, terwijl Jan en Arie nog steeds muurvast in de woestijn zitten, gaat voor Jeffries de laatste etappe naar de handschoenendoos van Judy Elephant in.

PAGINA 37a:

1. Anderson legt Jan en de anderen uit wat het probleem is. Arie is in slaap gevallen.
ANDERSON: natuurlijk is het mogelijk dat kistje te openen, met technische hulpmiddelen zoals een röntgenapparaat. ik moet zo snel mogelijk óf dat kistje óf die boeven te pakken krijgen.
ARIE: zzzzz!

2. Anderson stelt Jan een vraag. Winstone reageert verrast op het antwoord van Jan.
ANDERSON: maar vertel mij eens: waarom zijn jullie er zo happig op die kerels te volgen? hoe minder je nog van ze zag, hoe gezonder, zou ik zeggen.
JAN: het spijt mij, meneer anderson, maar dat kan ik u niet vertellen.
WINSTONE: ?

3. Winstone maakt een grap over het antwoord van Jan. Tante Ginny kijkt hem nijdig aan.
WINSTONE: lieve hemel, ik geloof dat iedereen aan boord van dit vliegtuig een of ander sinister geheim heeft. dadelijk blijkt nog, dat tante ginny de chef is van een internationaal spionagenetwerk.
TANTE GINNY: !

4. Het rupsvoertuig met Breitstein en co rijdt door de woestijn. In de verte aan de horizon zijn enkele lichtjes, zo groot als speldenknoppen, te zien.
TEKSTBLOK: intussen…
BREITSTEIN: stop! wat zain die lichten?
CHAUFFEUR: duellele… het vliegveld, baas.

5. Breitstein stapt uit het voertuig en beveelt de negerchauffeur uit te stappen. Deze doet wat hem gezegd wordt. Breitstein geeft Jeffries een knipoog.
BREITSTEIN: goed! stap uit! wai zullen de rest van de weg wel lopen.


PAGINA 37b:

1. Breitstein geeft de chauffeur een klap op zijn hoofd met zijn pistool.
GELUID VAN DE KLAP: BATS!

2. De chauffeur ligt bewusteloos en met riemen gebonden in het zand, terwijl het voertuig met Breitstein, Jeffries en Kaalmans in de richting van het vliegveld rijdt.
GELUID VAN HET VOERTUIG: VROAAR!

3. Het legervoertuig arriveert op het vliegveld van Duellele. Breitstein steekt zijn hoofd uit het raam en vraagt aan een nonchalante, manke man, waar hij is. De man spuwt een straal tabakssap uit en antwoordt laconiek.
BREITSTEIN: goedenavond. ies diet het vliegveld van duellele?
MAN: dit is een vliegveld en het ligt bij duellele.

4. Breitstein en Jeffries stappen uit, Kaalmans blijft afwachtend in de auto zitten. Breitstein onderhandelt met de man die meteen een duidelijke prijs afspreekt.
BREITSTEIN: wai drieën moeten zonder taid te verliezen naar kaapstad voor een zakenbesprekieng. wai moeten meteen vertrekken. kunt u ons per vliegtoig daarheen brengen?
MAN: honderd pond per man. vooruit betalen. dan vertrekken we meteen.

5. Een tweemotorige Paisley vertrekt in het holst van de nacht richting Kaapstad.
TEKSTBLOK: en zo…
MAN (buiten beeld, vanuit de cockpit): morgenvroeg bent u in kaapstad.

Tot de volgende keer!