Hoi allemaal! We hebben gisteren echt een heel gezellige middag gehad. Voor het eerst in ons leven konden we gewoon lekker op een terrasje zitten signeren. En natuurlijk af en toe iets te drinken met een overheerlijke tompoes erbij.
Want ja, het ging natuurlijk gisteren om de presentatie van de aanstaande heruitgave van Tom Poes Weekblad en de nieuwe giclée’s van Tom Poes en Bob Evers. En die giclée’s zijn echt prachtig om te zien. Het mag dan digitaal drukwerk zijn, maar als je het ziet zijn het net schilderijen. Alsof Hans het zo met penseel en olieverf op het doek getoverd heeft.
Prachtig gewoon. Mocht je het gisteren gemist hebben, zorg dan dat je te zien krijgt. Dit mag je echt niet missen!
En dan is het nu echt weer tijd voor de volgende scenario-pagina. We laten de tientallen achter ons en beginnen aan pagina 20. En dat betekent vooral ‘bootje wisselen’!
Waar Abercrombie op de vorige pagina vanaf de Annie Laurie naar de Willi Waw voer, vaart hij op deze pagina samen met de drie muiters Harry, Barney en Mickey Mouse naar de Frisco.
En onze helden maken meteen gebruik van deze ‘opgelegde kans’, zoals Bob het noemt en doen datgene waarvoor ze naar het eiland zijn gekomen. Jawel, beste lezer, Bob en Jan veroveren de Willi Waw!
Wat moet ik er verder nog over zeggen? Dit moet je gewoon lezen. Dit moet je gewoon zien. Hier is pagina 20:
PAGINA 20a:
1. Mickey Mouse steekt bedremmeld het pistool weer in zijn broekzak. Abercrombie kalmeert wat.
MICKEY MOUSE: Sorry, mister. Maar we vertrouwen heus niemand meer tot we weten dat het goed zit. Na al wat wij hebben meegemaakt…
2. Abercrombie biedt zijn hulp aan. De muiters kijken elkaar aan.
ABERCROMBIE: Kan ik jullie ergens mee van dienst zijn? Dan zeg je het maar.
HARRY: Wel, als u…ons zou kunnen helpen aan wat proviand. We zitten erg krap in onze voorraad, ziet u…
3. Abercrombie krabt op zijn hoofd. Er gaat een schok door de drie muiters heen als ze de naam van MacGarrigle horen.
ABERCROMBIE: Daar zitten we zelf niet al te dik in, maar we zullen toch wel een en ander kunne missen, denk ik. Ik zal het even met MacGarrigle overleggen….
MUITERS: !!!
4. Abercrombie loopt in de richting van de touwladder en gebaart de verbaasde muiters mee te komen.
MUITERS: MacGarr…?!
ABERCROMBIE: Weet je wat, ga metéén mee, dan kunnen we het bespreken. Ik heb nog een goeie fles whisky staan.
5. Vanachter de struiken kijken Bob en Hennessey (aan de andere kant van het pad) toe hoe de sloep wordt gestreken richting de Frisco, met daarin de Kanaken, Abercrombie en de drie muiters.
BOB: Wat zeg je me daarvan! Een opgelegde kans voor ons! Thanks, kapitein Abercrombie.
PAGINA 20b:
1. Jan stelt voor over te zwemmen. Bob kijkt hem minachtend aan.
JAN: Zullen we overzwemmen?
BOB: Ben je zot? Dat doe ik op mijn eentje.
2. Bob glijdt het water in. Hij heeft zijn wapens aan Hennessey gegeven. Geen tekst.
3. Bob komt terug met het vlot. Hij houdt zich vast aan het vlot en trapt met zijn benen als een kikker.
BOB: En nu twee aan twee oversteken.
4. Jan en Jack stappen op het vlot. Hennessey geeft hen beiden instructies.
HENNESSEY: Denk eraan dat het een verrassing moet blijven. Sluip op je buik onder de verschansing door, het dek over, en verdwijn dan meteen in de kajuit.
JACK: Okay!
5. Jan en Jack klimmen aan boord, terwijl Bob en Hennessey het vlot naar hen toe halen. Geen tekst.
maandag 26 mei 2008
De verovering van de Willi Waw
vrijdag 23 mei 2008
Wat een prachtige dag!
Wat een prachtige dag vandaag, blogvriend. De zon schijnt, m'n broer jarig (gefeliciteerd, Bart), die giclées worden fantastisch (kom kijken zondag in Zutphen. Je weet niet wat je ziet), het inktwerk loopt op z'n eindje en onze strip begint nu ook goed te verkopen in België. Haaa, ik heb er zin in!!! Bob Evers rules!
Hier speciaal voor jou, beste BE-blogvriend, BE-Goudschip pagina 19 in inkt. Wereldpremiére vandaag! Buiten kleurder Wilma, Caroline en mijzelf heeft op dit moment ( zie tijdstip van deze post) nog n i e m a n d ter wereld deze pagina gezien! Geniet ervan, goede vriend!
Hoezo "inktwerk loopt op z'n eindje", hoor ik je vragen?
Ik doe maar es een bekentenis. We hebben het af en toe een beetje in het midden gelaten, want wel zo spannend voor zo'n blog, maarre . . . het "voorpubliceren" op deze blog loopt eigenlijk een beetje achter op het werk hier op de studio. Eigenlijk ben ik namelijk al wat verder dan deze pagina 19. Eigenlijk ben ik al bijna bij de laatste Bob-pagina!!! HUH!!!
Okee, het is nog niet helemaal gedaan. Zonder reclameklussen, nog een dag of veertien, schat ik, maar ik kan vanaf hier de laatste pagina al zien. Ik heb 'm al klaar in potlood!
Ik ga je een hele fijne dag wensen!
woensdag 21 mei 2008
Poppetjes tekenen in Zutphen
Hoi allemaal! Ik had het gisteren al beloofd: vandaag een officieel persbericht over de Open Dag van Uitgeverij Boumaar, waar Hans en ik vanzelfsprekend al onze albums en prenten voor jullie zullen signeren. Maar we hebben deze keer ook een officiële presentatie. Lees er alles over in het onderstaande persbericht.
Presentatie Uitgeverij Boumaar
Giglee’s van Bob Evers en Tom Poes
Zondag 25 mei 2008 geeft Ron Streppel, eigenaar van Uitgeverij Boumaar, een toelichting op de plannen van de uitgeverij de komende periode. Dat gebeurt vanaf 13.30 uur in café De Deur aan de Turfstraat 1 in Zutphen tijdens een bijeenkomst voor klanten, relaties en fans van Boumaar strips. Behalve een heruitgave van Tom Poes Weekblad, staan voor het najaar ook prachtige series giclée’s van Tom Poes en Bob Evers op stapel.
Stripuitgeverij Boumaar uit Zutphen bestaat ruim tien jaar en heeft naam gemaakt met de uitgave van voornamelijk oud werk, stripverhalen die moeilijk verkrijgbaar zijn of die nooit eerder in boekvorm werden uitgegeven. Daarnaast bevat het fonds ook nieuwe klassieke strips, zoals de Bob Evers serie.
Vanaf 25 mei voegt Boumaar giclée’s toe aan het fonds. Giclée is een nieuwe vorm van digitaal drukwerkprocédé. Door gebruik te maken van de nieuwste high-end reproductie technieken en van de beste materialen kunnen kunstdrukken van museumkwaliteit worden gemaakt, die nauwelijks van origineel zijn te onderscheiden. Giclée geeft niet alleen het gevoel van een echt kunstwerk, het is -net als de ets, zeefdruk en steenlitho- een grafiek op zich. De giclée’s van Boumaar worden gedrukt door de masterprinters van Re-Art in Almere (www.re-art.com). Re-Art is een begrip voor kunstenaars in binnen- en buitenland, vanwege de hoogst haalbare kwaliteit voor hun gelimiteerde oplages.
(eerste ontwerp)
Boumaar geeft vijf giclée’s uit: twee van Tom Poes en drie van Bob Evers, waarvoor belangstellenden zich vanaf 25 mei kunnen inschrijven. Uiteraard geldt een gelimiteerde oplage. Bovendien zijn de giclée’s gesigneerd en voorzien van een certificaat van echtheid.
De presentatie van de giclée’s is zondag 25 mei om 13.30 uur, café De Deur, Turfstraat 1 in Zutphen. Behalve de uitgever en andere die betrokkenen bij de uitgeverij, zijn ook Frank Jonker en Hans van Oudenaarden, de auteurs van de Bob Evers strip, aanwezig, Een mooie gelegenheid om al uw vragen te stellen over de prachtige uitgave van Uitgeverij Boumaar. De koffie staat klaar!
Voor meer informatie en bestellingen kunt u terecht op www.boumaar.com of stuur een mail naar info@boumaar.com of bel 0575 528325
Open Dag Uitgeverij Boumaar 2008
Café De Deur
Turfstraat 1
7201 KD Zutphen
Openingstijden: vanaf 13.30 uur
Info: http://www.boumaar.com/
Mail: info@boumaar.com
Telefoon: 0575 528325
dinsdag 20 mei 2008
De bladen van deze week...
Helaas ook iets minder goed nieuws, vooral voor de verzamelaars. We hadden namelijk gehoopt dat er voor de echte Bob Evers verzamelaars nog een paar exemplaren over zouden blijven, maar niets is minder waar. Helaas moesten wijzelf ook in Brabant Strip Magazine lezen dat het boekje niet meer beschikbaar is.
Hoewel, er blijft natuurlijk altijd een heel kleine kans dat er nog één of twee boekjes terug opduiken. Mocht dat zo zijn, dan nemen we die op 8 juni mee naar Haarlem voor die paar mensen (en dat zijn er echt maar een paar) die ofwel op deze blog, of aan de stand, of via de site van Joop om zo’n boekje gevraagd hebben. Mocht je tot die kleine groep liefhebbers behoren, vraag het dan voor alle zekerheid in Haarlem nog een keer. De kans is klein, maar je weet het nooit…
Voor iedereen die het boekje moet missen is het misschien een schrale troost om te weten dat alle zwart-wit pagina’s van ‘De strijd om het goudschip’ uit dit boekje intussen ook op deze blog gepubliceerd zijn.
Beter nieuws voor de Duckliefhebbers onder onze lezers. In de nieuwe Katrien (nr. 3-2008) is een verhaal (Katrien’s dagboek) gepubliceerd op scenario van mij en collega-scenarist en tekenaar Paul Hoogma (van o.a. Puck en Hocklack). Je vindt de strip op bladzijde 31 t/m 34 van de nieuwste Katrien. En de Katrien is vanzelfsprekend wel overal verkrijgbaar.Helemaal nieuw is het verhaal echter niet. Paul en ik schreven het verhaal al in 2001 en het werd al eerder gepubliceerd in Katrien 3-2002. Bij het schrijven van dit scenario hebben we het hele verhaal eerst van pagina tot pagina en plaatje tot plaatje doorgesproken, waarna Paul pagina 1 en 3 van het scenario uitwerkte en ik pagina 2 en 4 voor mijn rekening nam.
De strip is getekend door niemand minder dan tekenaar Piet Voordes (http://www.pietvoordes.nl/) met wie ik tegenwoordig samen de strips van Ernst en Bobbie maak.
Tot zover de kleine nieuwtjes van vandaag. Morgen groot nieuws en zelfs een officieel persbericht in onze vaste rubriek “Poppetjes tekenen in…”
Tot dan!
maandag 19 mei 2008
De verdwenen flashback
(Foto: Jim Bella)
Hoi allemaal! Ons weekendje aan de Nederlands-Belgische kust zit er weer op. Zaten we precies een jaar geleden zaterdags nog in Zwolle om het album “Drie jongens op een onbewoond eiland” te presenteren en moesten we toen zondagochtend in alle vroegte naar België vertrekken om ons nieuwe album op het Stripfestival Knokke-Heist te presenteren, deze keer konden we het gelukkig wat rustiger aan doen.
(foto: Jim Bella)
Voor het eerst waren we nu ook bij het jaarlijkse etentje in Sluis en was er hotelovernachting voor ons geregeld, zodat we de volgende ochtend uitgerust en wel naar Knokke-Heist konden vertrekken om daar bijna de hele zondag te signeren. Hans heeft weer heel wat Bobs, Jans en Aries getekend en zelfs alle drie tegelijk in één tekening. En dan waren er nog de Buikmansen, Mickey Mousen en Mevrouw Straperli’s die nu de binnenkant van iemands album sieren.
Behalve dat hebben we allebei ook nog Donald Ducks zitten tekenen, al dan niet in een album uit de reeks ‘De grappigste avonturen van Donald Duck’.
Kortom, een bedankje aan iedereen die we gisteren aan de stand van uitgeverij Boumaar mochten begroeten. En ook speciale dank aan Albert, Walter, Jean-Pierre, Leo en al die andere bestuursleden en medewerkers van het Stripfestival Knokke-Heist voor de uitnodiging, de gastvrijheid, het hotel, het etentje, de lunch, de koffie, nou ja, eigenlijk voor de hele ontvangst en verzorging van de stripmakers tijdens het festival.
(foto: Jim Bella)
En ja, beste bloglezers, het begint bijna een traditie te worden op maandag: de nieuwe scenariopagina. Dus hoogste tijd voor scenariopagina 19.
Onze vaste bloglezer Fred herinnerde me er al eerder aan: op dit punt in het verhaal laat Willy van der Heide via een kleine flashback alsnog aan de lezer zien waar MacGarrigle het goud van de Willy Waw verstopt heeft. In de strip hebben we die scene overgeslagen en het geheim van de nieuwe bergplaats van het goud bewaard tot de voorlaatste pagina van het verhaal.
Het waarom daarvan is hopelijk goed te zien als je pagina 18 en 19 van de strip achter elkaar doorleest. In het boek loodst Willy van der Heide de lezer subtiel de gedachten van MacGarrigle binnen en vertelt zo wat hij kwijt wil over de bergplaats van het gestolen goud.
Bij de strip ben je als lezer bij via het beeld veel meer betrokken dan alleen de gedachten van MacGarrigle. Je ziet namelijk, letterlijk, wat er allemaal in de baai gebeurt. Je ziet niet alleen MacGarrigle die de Willy Waw herkent, maar ook de muiters en Bob en Jan en hun Amerikaanse vrienden die de Frisco herkennen. De belangrijkste vraag die een striplezer zich stelt is: wat gaat er nu gebeuren?
Een flashback op deze plaats in de strip werkt dan eerder verstorend dan verhalend. We hadden deze scene natuurlijk in real-time op pagina 15 kunnen plaatsen, maar dat zou betekenen dat we zo’n 30 pagina’s later de bergplaats alweer moeten onthullen en ditmaal niet aan jullie, onze lezers, maar aan Hennessey. In het boek zitten er 100 pagina’s tussen die twee momenten, zodat er daar niets aan spanning verloren gaat. In de strip zou dat veel gebeuren, omdat er ten eerste minder pagina’s tussen die twee scènes zitten en ten tweede je een strip veel sneller leest dan hetzelfde verhaal in boekvorm.
Vandaar dat we deze flashback op een kleine hint na hebben overgeslagen en ons concentreren op de spanning van het ‘wat gaat er nu gebeuren?’ Of zoals Jan het al meteen in het eerste plaatje van deze pagina verwoordt: “Ik geloof dat we nou een hele hoop opwinding gaan beleven!”
PAGINA 19a:
1. Bob en Jan liggen nog altijd verscholen in het struikgewas langs het pad. Ze hebben zicht op de naderende Frisco en Annie Laura. Beiden hebben de Frisco herkend. Jan grinnikt
BOB: Onze Frisco, Jan. Waar komt die ineens vandaan gespookt met dat rare schuitje erachteraan?
JAN: Ik geloof dat we nou een hele hoop opwinding gaan beleven.
2. Hennessey, ook verscholen langs het pad, begint zich op te winden. Jack blijft er nuchter onder.
HENNESSEY: Dat haalt je de koekoek. Al zijn leven is ons goud nog aan boord, daar.
JACK: Daar zou ik maar niet al te vast op rekenen.
3. De Frisco (op de voorgrond) laat de ankerkettingen neer. Tussen de Frisco en het strand in de Willi Waw met de drie muiters aan dek. Op de achtergrond de verscholen Jan, Bob, Hennessey en Jack langs het pad.
GELUID VAN DE ANKERKETTINGEN: RATEL! RATEL!
BOB: Daar gaan de ankerkettingen. Het spul kan gaan beginnen.
PAGINA 19b:
1. Abercrombie vaart vanaf de Annie Laurie met een sloep en vier Kanaken naar de Willi Waw toe. MacGarrigle kijkt vanaf het dek van de Frisco toe. Muriloff blijft aan boord van de Annie Laurie.
MACGARRIGLE: Nou zul je ’t hebben! Waarom moesten we ook uitgerekend dít eiland aandoen?
2. De sloep legt aan bij de Willi Waw. Abercrombie klimt via de touwladder naar het dek. De drie muiters staan midden op het dek en kijken Abercrombie argwanend aan.
ABERCROMBIE: Goedemorgen. Ik ben kapitein Abercrombie van de Annie Laurie, daarginds. Hebben jullie moeilijkheden?
3. Close-up van Abercrombie die een pistool onder zijn neus geduwd krijgt.
MICKEY MOUSE (buiten beeld): Geen flauwsies. We vertrouwen geen mens meer. Wat kom je hier doen?
ABERCROMBIE: !
4. Abercrombie valt uit tegen Mickey Mouse. Van het pistool trekt hij zich niets aan.
ABERCROMBIE: Zijn jullie nou helemaal van Kaat Mossel gebeten! Waar is jullie kapitein?
MICKEY MOUSE: D’r is geen kapitein. Ik voer het commando, als je het wil hebben.
5. Abercrombie valt behoorlijk uit tegen de drie muiters. De bemanning van de Frisco schrikt behoorlijk bij het horen van de tirade van Abercrombie.
ABERCROMBIE (buiten beeld): Zo! Mooie gezagvoerder ben jij!! Is dat een manier van doen, iemand met gevelde pistolen ontvangen?! Zijn jullie helemaal op je betonnen achterhoofd gevallen?!
vrijdag 16 mei 2008
Stipjes en achterhoofden
Voor de grap weer even iets speciaal voor deze blog ingekleurd. Tien minuten kladderklusje, maar erg leuk om te doen. Het plaatje waar Frank het maandag over had. In Corel Painter met digitale "oil pastel" en daarna een papierpatroontje eroverheen. Anders dan straks in het boek, hier maar es als nachtscéne.
Inderdaad op deze pagina 18, in afwijking van Frank's scenario, in de grote plaat een shotje met close-ups gemonteerd. Hier, op deze plek, miste ik echt zo'n soort plaatje. Op de volgende pagina zijn onze vrienden alweer lacherig/bezorgd, dus hier moeten ze dan eerst nog even met de primaire emotie, met open monden. En ik wilde ze op deze pagina ook natuurlijk nog even in beeld!
Wat Frank nu ook pas ziet -de scherpe lezer had het in de schetsfase al gezien- is dat ik ook een plaatje heb w e g g e m a a k t. Een doodzonde natuurlijk, maar beste Frank, het leek me echt, oprecht noodzakelijk hier. (Tja bloglezer, je zit er echt bovenop, hoor.) De tekst van het eerste plaatje van 18b heb ik namelijk in de grote plaat opgenomen. 18b pl 1 bestaat niet meer. Zo had ik ineens ruimte voor m'n pagina-brede panoramashot.
En waarom moest die "pan" hier, dan weer? Tja, dat heeft dan weer te maken met wat er precies hier in het verhaal gebeurt. Waar het bovenaan deze pagina om gaat, is dat onze acteurs in de verte plots iets erg belangrijks zien. Dat suggereert dan natuurlijk meteen een "overshoulder-shot" met in de verte iets kleins. Een achterhoofd en een stipje, zeg maar . . . BORING!!! Dat is toch geen tekening! Daar moest ik natuurlijk iets meer van kunnen maken. Maarja, dan moest ik dus wel wat ruimte pikken. . . Arm 18b plaatje 1, hij is als een held gestorven.
En speciaal nog aan onze Vlaamse vrienden en -dinnen: mogen we jullie zondag in Knokke aan de kraam begroeten? Het wordt best mooi weer en Frank en ik signeren daar op de boulevard zeer graag uw Bob Evers albums!
woensdag 14 mei 2008
Poppetjes tekenen in Knokke-Heist
A.s. zondag 18 mei zijn Hans en ik bijna de hele dag aanwezig op het Stripfestival Knokke-Heist. Jammer genoeg nog niet met “De strijd om het goudschip” zoals een tijdlang stond aangekondigd, maar wel met al onze andere albums, de Bob Evers prenten, en alles wat we nog aan andere leuke dingen kunnen meenemen.
En natuurlijk signeren we alle albums en prenten ook en maakt Hans vast en zeker weer een leuke tekening in de albums voor iedereen die dat wil. En mocht er iemand met een Donald Duck album langs komen, doe ik dat natuurlijk ook.
We hopen jullie dan allemaal weer te mogen ontmoeten a.s. zondag.
Tot dan!
Stripfestival Knokke-Heist 2008
Zondag 18 mei 2008
Van Bunnenplein en Zeedijk
8300 Knokke-Heist
Openingstijden: van 10.00 uur tot 17.00 uur.
Toegang: geheel gratis!
Info: http://www.stripfestivalknokkeheist.be/
