vrijdag 22 juli 2016

De strippublicaties van deze week

Op de voorpagina van de nieuwe Eppo (nr 15-2016) wordt een bloederige finish van Max Miller aangekondigd. En inderdaad vindt er een dramatische ontknoping plaats op bladzijde 26 t/m 28 van de nieuwe Eppo in de laatste aflevering het nieuwe Max Miller-verhaal 'Schaduwspel'. Ja, er wordt geschoten, er ontploft iets, er vallen doden, maar er is geen druppel bloed op deze laatste pagina's van Schaduwspel te zien. Ook de matchfixing waar het in dit verhaal allemaal om draait, krijgt een wonderlijke ontknoping. En dat is geheel volgens de informatie die ik uit de boeken en artikelen over dit onderwerp haalde. En uiteindelijk is er toch een feelgood einde
op de laatste pagina van  dit verhaal.
De laatste pagina? Pagina 34? Jazeker, in het album, dat hoogstwaarschijnlijk in oktober zal verschenen, combineren we 'Schaduwspel' met 'Spelbederf', het allereerste Max Miller-verhaal dat IJsbrand ooit voor Eppo maakte. Over de albumversie van Spelbederf valt ook nog het een en ander te vertellen. En dat doen we dan ook, binnenkort op dit blog en de Max Miller Strips blog.

In de rubriek Eppo Mail schrijft een lezer dat hij erg blij is met de klare lijn-verhalen in Eppo, onder andere dus met Max Miller. Dank je wel, Eric, voor dit compliment. Alleen na deze Eppo voorlopig even geen Max in Eppo, maar we gaan er uiteraard alles aan doen om Max en Eva met een nieuw spannend avontuur te laten terugkeren in Eppo.

(Illustraties: IJsbrand Oost en Anco Dijkman)
En dan verschenen er deze week in de nieuwe Donald Duck (nr 30-2016) maar liefst twee nieuwe stripverhalen waarvoor ik (mede) het scenario schreef. Als eerste kom je op bladzijde 26 t/m 31 het verhaal 'Visschotel' van Ariel tegen. Een verhaal, geinspireerd op de niet al te beste relatie tussen de Franse kok uit het kasteel en Sebastiaan. In dit geval is het echter Botje die gevangen wordt door de kok en het belangrijkste ingrediënt van een overheerlijke visschotel moet worden Maar als vanouds is het Sebastiaan die het meest met de kok te stellen heeft. Dit verhaal werd getekend door de Spaanse tekenaar Valentin Doménech.

En op bladzijde 37 t/m 42 een verhaal van Lizzy, Juultje en Babetje waarvoor ik het scenario samen schreef met collega Paul Hoogma, gebaseerd op berichten over een zeehond die in vreemd zwemwater was gesignaleerd. En dus komen de drie Duckies een zeehondje tegen in hun favoriete zwemmeertje. Het diertje, dat Jannes genoemd wordt, blijkt daar niet zonder reden te zitten. Het is uit de dierentuin gestolen door bonthandelaar Venijn McSnekke en zijn handlanger, die nog altijd van plan zijn het dier in een bontkraag met een waarde van 10000 euro te veranderen. Uiteraard doen Lizzy, Juultje en Babetje alles om dit te voorkomen. Dit verhaal werd getekend door de Spaanse tekenaar Jordi Alfonso.

Prettig weekend allemaal!

vrijdag 15 juli 2016

Donald en Willie bij Dwarsverband

Sinds 1993 schrijf ik niet meer alleen, maar ook regelmatig samen met andere nieuwe scenario's voor het vrolijke weekblad Donald Duck. Met Paul Hoogma schreef ik inmiddels zo'n 130 verhalen samen. Een daarvan haalde zelfs het nieuws en de Tweede Kamer, toen de toenmalige minister Netelenbos het verhaal Willie Wortel in de file! (H 99124) ter illustratie in de Tweede Kamer liet zien en lezen om de toenmalige VVD-fractie ervan te overtuigen dat slechts een enkele maatregel niet voldoende is om het file-probleem in Nederland op te lossen. Het idee voor dit verhaal ontstond toen Pauls broer Remco een rapport over alternatief vervoer vertaalde voor...jawel, de Tweede Kamer.

In 2009 richtte Remco Hoogma Bureau Dwarsverband op, dat zich richt op onderzoek en advies op het gebied van energie, mobiliteit, duurzaamheid en innovatie.

(Illustraties: Paul Hoogma, © Disney)

In 2014 trad Paul bij Dwarsverband in dienst als algemeen assistent. En toen Paul en ik in 2015 de draad van onze samenwerking bij het maken van Duckscenario weer oppakten, kwamen er als vanzelfsprekend ook verhaalideeen via Dwarsverband binnen. Verhaalideeen die uiteraard alles te maken hadden met bovenstaande thema.
Een paar weken geleden plaatste Paul zowel het complete scenario van het Willie Wortel-verhaal 'In de file!' als dat van het nog niet-gepubliceerde Donald Duck verhaal 'Zeewierboerderij' (H2015-129) op de site van Dwarsverband. Je vindt de beide scenario's en meer onder het kopje 'Cartoons' op de site van Dwarsverband.

Prettig weekend allemaal en veel leesplezier!

zondag 10 juli 2016

Max Miller in 'Schaduwspel': gokmaffia


In de tiende aflevering van 'Schaduwspel' in Eppo 13-2016 gaan Max en Eva face-to-face de confrontatie aan met gokmaffia van Aleksander Chilikov.

Chilikov die pagina's lang opereerde onder de schuilnaam 'Verdediger'. Hij bleef anoniem tot Max Wolvega (Wolf voor de gokmaffia) deze naam hoorde noemen in een telefoongesprek.


 In de vorige aflevering van 'Schaduwspel' merkte Max al op dat 'Aleksander' zoiets betekent als 'Verdediger van de mensheid'. Toen ik dit destijds aan IJsbrand mailde, antwoordde hij dat Chilikov de mensheid dan blijkbaar tot zichzelf beperkt. Deze opmerking was natuurlijk te mooi om niet te gebruiken in dit verhaal. En dat is dan ook de reden dat Eva dit op pagina 25 als antwoord geeft.


Dat Chilikov inderdaad vooral zijn eigen zaakjes verdedigt blijkt uit de scenes op pagina 27 en 28. Chilikov heeft er geen enkel probleem mee de onwillige Joey in een metersdiepe afgrond te laten gooien. En ook ex-kampioen Roland van der List is zijn leven hoog in de kasteeltoren niet zeker. Hij heeft  Chilikov immers flink teleurgesteld.

Zoals IJsbrand in zijn vorige post al schreef is er in de scenes van de tiende aflevering van Max Miller in 'Schaduwspel' de aflevering in Eppo 13-2016, heel wat veranderd ten opzichte van het oorspronkelijke scenario. De afgrond was eerder in het scenario nog een oubliette.

Maar zelfs dat was niet de oorspronkelijke manier waarop Chilikov met onwillige atleten en tekortschietende medewerkers zou afrekenen. Uit de boeken en artikelen die ik over matchfixing gelezen had, bleek dat sommige kopstukken een andere favoriete methode hebben om hun probleemgevallen letterlijk op te lossen, namelijk zuurbaden.

Zodoende schijnen er al heel wat ex-sporters spoorloos verdwenen te zijn. Het zuurbad haalde nog wel de eerste versie van de plot van Schaduwspel, maar werd daarna in het scenario vervangen door de oubliette en in uiteindelijke getekende pagina's door de bovenstaande afgrond ontstaan door de bouwwerkzaamheden van de nieuwe kasteeleigenaar Aleksandr Chilikov.

Toch zijn de scenes waarin Max en Eva de confrontatie aangaan met Chilikov en de zijnen qua  verhaallijn gelijk gebleven aan het scenario. Alleen het decor is veranderd en daaraan is de verhaallijn aangepast. Geen trap naar beneden, maar een trap naar boven. En geen val in een oubliette, maar in een afgrond.

De grootste aanpassing ten opzichte van het scenario bevindt zich echter op pagina 26. Max en Eva zitten tussen twee vuren. Ze horen stemmen boven en voetstappen buiten die hun richting op komen. Max en Eva verbergen zich in de schouw, een idee dat ik opdeed in het Gravensteen te Gent.

Iin het oorspronkelijke scenario zouden Max en Eva zich hoger in de schouw verborgen, zodat de leden van de gokmaffia hen zeker niet zouden kunnen zien zolang ze geen geluid maakten. Natuurlijk ging daar iets mis en Max vond, zonder dat hij het zelf besefte, een papier dat hem naar het volgende avontuur zou leiden.

PAGINA 26:


3. Max en Eva verschuilen in de schouw, rug aan rug tegen elkaar aan. Ze houden beiden enkele stenen naast en boven hen vast en klemmen hun voeten tegen de zijkanten van de schouw. In de ruimte achter de schouw horen ze voetstappen (die van Dimitri). Eva heeft haar wedstrijdgeweer in haar handen.

GELUID VAN DE VOETSTAPPEN: Stap! Stap! Stap!
EVA (denkballoon): Net op tijd.

 
4. Max kijkt verschrikt boven zich als hij merkt dat de steen waar hij aan vasthoudt, los in de muur zit en daar langzaam uit schuift. Bovenop de steen ligt een stuk papier.

 MAX (denkballoon): Stik! Die steen zit los.
GELUID VAN DE VOETSTAPPEN: Stap! Stap!

 
5. Max probeert zijn hand te verplaatsen naar een andere steen, maar hij pakt het papier vast. De steen schuift verder uit de muur en Max zakt al iets naar beneden.

 MAX (denkballoon): Nu niet vallen, want anders…

 
6. Max schuift naar beneden en valt in de schouw. Hij heeft de steen met een stuk papier in zijn hand. Eva kijkt geschrokken naar Max.

 EVA (urgent fluisterend): MAX!

 
7.  Max krabbelt op en kijkt naar de deur. Hij heeft het papier nog in zijn handen. Eva klimt uit de schouw.

MAX: Gelukkig zijn die lui al weg.
EVA: De kerker in, natuurlijk. Vast en zeker dat Joey daar ook zit.


In overleg met IJsbrand werd deze scene flink aangepast. Het papier verdween, de val van Max ook en in plaats daarvan kwam een scene waarin Joey een  wanhopige ontsnappingspoging doet en Wolvega hem keihard op zijn plaats zet. Met de gokmaffia en zeker met Wolvega valt niet te spotten.
 
Maar dat geldt ook voor Max en Eva, dapper en handig genoeg om een poging te wagen Joey uit handen van de gokmaffia te bevrijden en daarmee zijn leven te redden.

En voor Carina die inmiddels flink spijt heeft van haar betrokkenheid bij de matchfixing en alles op haar eigen drastische manier probeert recht te zetten. De chaos wordt daardoor echter nog groter en Eva belandt in de klauwen van Max' meest meedogenloze tegenstander, Oscar Wolvega. Waarop de inmiddels getroffen Chilikov het bevel geeft iedereen af te maken. Hoe dat wordt vervolgd, kun je nu al lezen in de nieuwe Eppo (nr 14-2016). En binnenkort natuurlijk ook op de Bob Evers Strip blog en de Max Miller Strips blog.
(Illustraties: IJsbrand Oost en Anco Dijkman)
 
Prettig  weekend allemaal!
 

vrijdag 8 juli 2016

Eppo 14-2016

 
De voorpublicatie van het nieuwe Max Miller-verhaal 'Schaduwspel' nadert zijn einde. In de nieuwe Eppo (nr 14-2016) vind je op pagina 14 t/m 16 de voorlaatste aflevering van 'Schaduwspel'. Met een paar spectaculaire scenes waarin Max alles op alles moet zetten om Eva uit handen van de gokmaffia te krijgen. Eva wordt namelijk samen met Joey gegijzeld door Chilikov en zijn handlanger. En zelfs nu de politie de berg op komt, weet Chilikov van geen opgeven. Hij wil een voorbeeld stellen en tegelijkertijd het Nederlandse team verzwakken. En dat mag volgens Chilikov een mensenleven kosten. Maar dat is buiten Max gerekend, die er met een spectaculaire actie en een beetje hulp van Carina in slaag Eva en Joey te bevrijden. Maar of hij het er, daar boven de kantelen en de daarnaast gelegen metersdiepe afgrond, het er zelf nog levend van af brengt? Je leest het, over twee weken in Eppo 15 in de allerlaatste aflevering van Max Miller in 'Schaduwspel'.
 
(Illustraties: IJsbrand Oost)
Prettig weekend allemaal!

donderdag 30 juni 2016

Bob, Rhonda, Max en andere strips in Deventer

Afgelopen zaterdag was de Lebuinuskerk in Deventer het decor van de 16e Oost-Nederlandse Stripboekenbeurs. Een prachtige locatie. Met een prima plek voor de Max Miller stand want meteen vanaf de opening van Oost-Nederlandse Stripboekenbeurs.



Veel belangstelling was er de beide albums van Max, 'Moordkunsten' en 'De Orde van de Blauwe Steen', maar ook voor Achter de schermen van... Max Miller - Moordkunsten. Uiteraard werden alle albums door IJsbrand van tekening en handtekening voorzien en in het geval van 'De Orde van de Blauwe Steen' ook van een tekst door mij.

Maar ook van de andere albums die we bij ons hebben, heb ik verschillende exemplaren mogen signeren. Zoals bijvoorbeeld  'Nieuwe vrienden' in zowel de hardcover-uitgave als de speciale educatieve editie, de softcover met Anne Frank Krant.
(Foto: Cindy Horevoorts)

Ook was er belangstelling voor "De Spannendste avonturen van Donald Duck nr 8'  en mocht ik in het eerste uur het allerlaatste exemplaar van De verdronken paarden van Ameland' signeren. Tenzij er binnenkort een herdruk volgt, is het album nu echt uitverkocht.

Na elf uur was er heel even tijd om zelf op de beurs rond te kijken en vooral alle collega's die verderop in de kerk hadden plaatsgenomen even gedag te zeggen. Zoals Hans, die inmiddels in de stand van De Boekenhalte had plaatsgenomen.

De Bob Evers albums waren volop voorradig, maar de meeste belangstelling ging uit naar Rhonda, waarvan Hans niet alleen de Nederlandse albums bij zich had, maar ook de Franse special zwart-wit edition en de Duitse hardcover. En dan was het artbook en de portfolio waarvoor ook behoorlijk belangstelling was.

Even later, terug bij de Max Millerstand, mocht ik nog een exemplaar van Bob Evers 1: Kabaal om een varkensleren koffer''  signeren.
 

Net als voor Rhonda, bleef ook belangstelling voor Max Miller gedurende de hele dag behoorlijk groot.
(Foto: Cindy Horevoorts)
En dan bedoel ik niet alleen de albums, maar voor ook de prenten en zelfs een originele tekening die van eigenaar wisselde.

Tussen half één en half twee was er een lunch voor de aanwezige stripmakers, waar we even gezellig onderling konden bijpraten. En... wat wenskaarten signeren, voor onder andere Marissa Delbressine die uitgerekend die dag in het huwelijksbootje bleek te stappen. Marissa, nogmaals van harte gefeliciteerd en heel veel geluk.

Omdat de bezoekers ook tijdens de lunch gewoon langs kwamen, wisselden IJsbrand en ik elkaar af in de stand. Om na half twee weer gewoon gezamenlijk te signeren in de Max Miller stand.
(Illustratie: IJsbrand Oost)
 
Zelf mocht ik 's middags vooral Donald tekenen in diverse schetsboeken, afgewisseld met een tekst met handtekening in album van Max Miller 2: De Orde van de Blauwe Steen.

Ook bij Hans liep Rhonda in alle verschillende verschijningsvormen gewoon gedurende bijna de hele beurs door. Er was maar een moment dat Hans even tijd had om bij ons langs te komen. Andersom heb ik een paar mensen in de richting van de stand van de Boekenhalte geloodst.

Zo werd het uiteindelijk half vijf en werd het tijd om de overgebleven albums in te pakken, iedereen gedag te zeggen en uiteindelijk huiswaarts te keren. Al met al dus een heel gezellige, sfeervolle en zeer geslaagde dag daar in Deventer.
(Foto: Cindy Horevoorts)

Daarom wil ik in de eerste plaats dan Harry, Daan, Michelle en alle andere medewerkers van de Oost-Nederlandse Stripboekenbeurs  bedanken voor de uitnodiging, de organisatie en de algehele ontvangst in Deventer en zeker ook voor de overheerlijke Deventer Koek die we mee naar huis mochten nemen.

(Illustratie: IJsbrand Oost)

Cindy, IJsbrand, Fons, Otto, Hans, Caroline, Wilma, Tim, Willem, Dick, Cindy, Fred, Rob en Gerard, bedankt voor de gezelligheid in en om de diverse stands, Cindy eveneens bedankt voor de foto's bij deze blogpost die ik zelf niet kon maken, en verder natuurlijk iedereen die afgelopen zaterdag in Deventer speciaal voor ons en onze strips een bezoekje bracht aan de Oost-Nederlandse Stripboekenbeurs. Hartelijk bedankt allemaal!

zondag 26 juni 2016

Max Miller in 'Schaduwspel': Kasteel in de sneeuw

IJsbrands nieuwste post, afkomstig van de Max Miller Strips blog over de scenes in e nrond slot Hollberg in aflevering 9 en 10 van Max Miller in 'Schaduwspel' in Eppo.

 

Toen Frank en ik in 2013 tijdens de voorpublicatie van 'De Orde van de Blauwe Steen' voorzichtig begonnen na te denken over een volgend Max Miller verhaal was het voor mij duidelijk dat ik een totaal ander verhaal wilde gaan maken. De eerste ingrediënten die bij mij opkwamen waren 'sneeuw' en 'kasteel'. Niet geheel onlogisch dat op de nieuwjaarskaart voor 2014 het tweede en (potentieel) derde verhaal voorkwamen: de paters van de Blauwe steen vastgebonden aan de boom en heel klein op de achtergrond een kasteel in een Oostenrijks landschap. Want dat het Oostenrijk ging worden, dat was mij ook al wel duidelijk...



Natuurlijk moest eerst 'De Orde van de Blauwe Steen' nog 'even' afgerond worden: voorpublicatie, twee album edities (handels- en Martinikerk-editie) en ook nog de 'making of'' in het boek 'Achter de schermen van... Max Miller: De Orde van de Blauwe Steen'. Maar toen eenmaal al die boeken klaar waren hadden we onze handen vrij voor het nieuwe verhaal...



Al plottende vielen de verschillende elementen op hun plek: Wenen en Tirol in de winter, biatlon en tot slot de ontknoping in een middeleeuws Oostenrijks kasteel.



Foto: Frank Jonker

Dat kasteel had nog wel wat voeten in de aarde: voor het plotten gebruikten we vooral de informatie die Frank had verzameld bij Het Gravensteen in Gent. Maar een Belgisch kasteel is absoluut niet gelijk aan een Oostenrijks kasteel, al was het maar omdat het landschap en daarmee de wijze van verdediging totaal anders is.



In de zomervakantie van 2015 bezocht ik dan ook Schloss Hochosterwitz in Karinthië (in de buurt van Klagenfurt), een indrukwekkende middeleeuwse burcht hoog op de rotsen.



Documentatie verzamelen is naast een hele leuke bezigheid ook hard werken, want in relatief korte tijd moet je proberen uit te vogelen welke informatie relevant voor het verhaal zou kunnen zijn en moet je in de tussentijd ook nog eens proberen alle relevante beeldmateriaal te verzamelen.
In zo'n geval is meer vaak beter dan minder en in een paar uur tijd maakte ik bijna 300 foto's en een aantal situatieschetsjes, die ik completeerde met een boek over het kasteel voor de broodnodige achtergrond.










Het fotograferen begon met alle 14 toegangspoorten inclusief de informatiebordjes bij die poorten.














(Foto's: IJsbrand Oost)

Vervolgens systematisch het kasteel verkennen en foto's blijven maken, zodat ik thuis achter mijn tekentafel een ruime keuze zou hebben uit beeldmateriaal om de tekeningen te maken.



Uiteindelijk gebruik je toch relatief weinig van al die foto's die je op locatie hebt gemaakt. Maar dat maakt zo'n documentatiereis niet overbodig. 



Ten eerste weet je uit eerste hand hoe zo'n kasteel eruit ziet en in elkaar steekt, waardoor je kunt spelen met alle beeldmateriaal en daarmee je eigen versie van zo'n burcht in elkaar kunt zetten (want Schloss Hochosterwitz heet in 'Schaduwspel' Schloss Höllstein').



En je kunt gebruik maken van specifieke kenmerken van een bestaand kasteel die je anders niet zou kennen, en dat is goed voor het gevoel van echtheid in de strip. Daarbij is het ook gewoon ontzettend leuk om zo'n kasteel (enigszins) kloppend te construeren. 
Een goed voorbeeld daarvan zijn de 14 toegangspoorten van Schloss Hochosterwitz: zonder mijn bezoek aan de burcht in Karinthië zou Schloss Höllstein gewoon één toegangspoort hebben gehad, maar nu heeft Höllstein er meerdere en dat kon ik mooi in de entree van Max en Eva verwerken.



En ook de binnenplaats van de eigenlijk burcht kon ik goed gebruiken voor mijn eigen constructie van de binnenplaats van Schloss Höllstein.



Documenteren ter plekke maakt het soms ook noodzakelijk om een scenario aan te passen. Zo heeft Schloss Hochosterwitz geen kerkers, terwijl die wel een prominente plaats in het oorspronkelijke scenario innamen. We pasten het scenario dus zo aan, dat onze helden weliswaar omhoog gaan in plaats van naar beneden, maar de noodzakelijke gevaarlijke afgrond (oorspronkelijk een oubliette, een smalle diepe schacht die gebruikt werd als kerkercel) werd gecreëerd door balkondeuren en balkon te verwijderen vanwege de verbouwing die gaande is. 



En de hoogte van het kasteel werd vervolgens volop ingezet om een flinke val te kunnen veroorzaken, iets wat we met de oubliette ook van plan waren. 


(Illustraties: IJsbrand Oost en Anco Dijkman)

Die hoogte van het kasteel wordt trouwens op de pagina's hierna ook nog flink ingezet. Maar dat is iets voor de volgende aflevering. Wordt vervolgd!